Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 13r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. P
  2. Cap.6. de miraculis. (. sam. IX. 15, 16 deus sanulli revelit se ei fanscmm
  3. missarum, sed dei esta misso nihil aliud fuit quam ipse naturae ordo quaerebat minicum
  4. asinas, quas perditerat et.
  5. 1X Gen. 13. dicit deuse eride in nube daturum, opus naturalo
  6. ut aegynti scabie infaperentur opus fuit atcMoses favillam in aerem spargeret. Exod IX. 10. Locustae
  7. vento orrentali interro die n nocte flante, Aegypliorum regione petieunt, et vento accidentali fortissune
  8. reliquerunt. Exod X. 14. 19. Et Exod XIV, 21 hurus qui fortissime sola noctefluvit judaeis mare aperuit
  9. Ita elisi paereum calefecit incumbendo, qui mortuus caedebatur Rey. II, 1Y, 34. et roh. IX. ciccumstontiae
  10. quibus Christus usue ad sinandum caecum. Non scuper narrantur haecircumstantiae, et Exod XIV. 27 narratur exsolo
  11. Mosis nutu mare intumusse. Ias credendum alia quoque amracula non sine ejusde cicustantis conligisse
  12. Ad miracul explicandare teit Hebraeoris phrases scire, qui enim ad ipsos non satis atterderit, multa
  13. sccipturae affiriget. Bacharias XIV, y tempore vepertino laxerit, id est victoria post praetrum anceps sub
  14. finem diei desaias Xu. vastationem Botisloriae depingit quod sol et luna oisi lenebrescent, addit
  15. Tsaics XLVC uttimo, ud spenderet judaeos ticerotolicume sere redituris petra
  16. inquit illis rupta est et flupere aquae. Judaeiatioque omnia ad deri referurtu ut deum fenestras coeli apernisse
  17. quod tera movebitu
  18. id est pluisse
  19. cup.7. de interpretre scripturae. MaChristus Matth. 6. imepillam alteram proebendam. Scilicet concio
  20. navatur hominibus opprssis vomis et pathentia Eodem modo serenias tementationoum cap. 3
  21. littet ex latImo fontiu in bene constituta Res tenetur qui inurias corvus judice exigere
  22. Levit V, 1,X)X 17. 18.. A
  23. uti
  24. pecilicie linguae Hebraea, quoda literae unius ergani saepe inter se qrantent; empe Gutturales .G.
  25. G N quod significat ad simatur saepe pro hy quod significat hgal, quod significur
  26. ) sognificat, et sed qpia autem tum.
  27. super et vicevera, etbiguitas comunctionu,
  28. 3 Risceptem int 8 habet significaones, quia, quamois, si quando quemidmodu quod comu
  29. gera cursum et ita in alius particulis. verbaii indicatioo carent prae senti praeter
  30. foimperfecto, plusquam perfecto, futuro perfecto, er imprativo et pnfinitia omnibe praeter praesens. Quamvis anteli s
  31. lign linguae e ductis facile ino cupsum ma
  32. bustro. vere
  33. eleganlia suppteri possint scriplore, tame arde qui simiteas plane I eylexerunt, tengus per futurum pro praesenti
  34. teriporum et modorum defectus certis regulis ex fundumentis
  35. audicativum prot imperativo et subjunctivo
  36. osurparunt. Supersunt duae aliae cansa aubignitatis nempe quod non habent vocales; et quod non habebaris
  37. distrnctiones ornionispuncta enum posteriora. Hinc autor Epistolae ad Hethae Hir aliter interpre
  38. sun. incurva-
  39. entu est lorum Genes X LVi 3i quam in punctuto Heuo texto habet. puctissae interpretati
  40. nis sed isriiee saciat vel anllando. Vin e lateram exisoenorgam )versus caput lectri at autro apisto lae incurem
  41. rant se Phia supra caput bacilli oienda ninurum 12D mate, loco quod alii mito. Sed quia in namatitre
  42. smo est de sola senectute ecobi non vero morbo, magis vero simile vivetur mentem Tristorii fuisse quod locobus
  43. supra caput bacilli non autam lecti se ncurvavent, plasertim ita necesse non sit immare literas
  44. Afene Era putat librum sobi inttebraeum translatum, et tranc esse obscuritatis causcm
  45. ees seut
  46. Scripturem imporie
  47. Marmo indis atiore Nebuctim, parte 2. capors. in tandum
  48. anter pretando, quante partio e contra est, ne errasse dicamus
  49. Cu UII). Critica de libris V.C. historicis. Aben Hera in suicom. supsia denteror oura
  50. sa
  51. leltra tonanem ere modo intelligas mysterium duodecm, etiam et scripsit Moses legeni
  52. et Hanahanitutum era in terras pn monte Dei revelabitur jum etiam eccelectum suum
  53. lectum fereum, tum cognosces veritatem. Hic pauciscudica non fuisse Mosem autorem cibri, sed
  54. et in camrem notat T. Tenteronomii praefavenus quae a Mose qui gor
  55. danem non transivit sciibi non potuit. Notat 2 quod totus liber Mosis scriptus fuerimadmodum diserte
  56. in solo ambitus unigart videt denteroriom. XXVII, et losudi UI, 37. Quae exRiabbino cum elatione
  57. aliam qui tonge post vixit.
  58. duodemum tantum lapidibes constabat, ex quo sequitur libuim Mosis minoris longe fruste molis quam
  59. centatenchum. Hoc sin quam puto autorem signoficare voluisse per myperium duodecim, nisi forbe
  60. intellexit duodecim illas matedictiones quae in praedicro capite denternomis habentur, quas fortas
  61. credidit non fuisse intibro Legis descriptas, idque proplerea quodheses praeter descriptionem Legis Levitas
  62. recitare insuphillas matedictiones iubet ut populum iurejurando ad Leges praescriptos abservandum
  63. aptringerent. Val forte ultimum esuut denteronomi; de morte mosis significare voluit, quod
  64. est duvodeeim versuum. Sed quae haec et quae forte alii hariolantur + Ergo aliisjam
  65. huc Aben Estrae locus observatus + u est opgemiosius hic examinare notat 1tio dici denter.
  66. a
  67. XXXI, 9 et suipsit Moses Ceger, quae verba axtrius narrantis GYto Gen XII, 6, ubi aaruoo quod
  68. Abratiamus tertam Laria hanitarum instravat, addir Hiporisus quod Kana Tanita erattum
  69. temporisci terra illa, quibus tempus quo haec scripsit glare seltudit. Adeoque post
  70. mortem Mosis Kanaamitisjam expulsis ista debuerunt scrbi: quod idem aben E)ra
  71. suge hone ticus commentamdo etiam hus sxnificet es Cara lam lestum eras i i a
  72. as
  73. sant

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068703:0025?run=74