Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 7, fol. 22v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. et
  2. et alii.
  3. recre abstemiis mulget dallaeus ano scunt Gregorii Naranzem
  4. Chysoctomi, et fierongui tempore invocationem sanctorum in usu esse
  5. ververationemque reliquiaru. oh forbesiu sagnosci graditionem Ecclesiae in cration
  6. sub
  7. pro mortuis ed negat ascriptuta autoriatem habere quia Maccabaersanonia
  8. elima sexta Methodus est, ut contra dictionest variatio
  9. pe Novatorum, obselventur. Idem pilarias contra Constantium scrben
  10. non sint.
  11. orarationibus dirianctum objiciebat
  12. ecima septima et in ed
  13. consensus haleseo Romana dum gracca et alis orientatibus
  14. in controversis Articulis ostendatur.. Adac Refomasi reponebant
  15. consistit a
  16. ad puma methodam, graviores esse Romanorum et Aujustanorm errore deinde alias est tolemre
  17. ervem Lutheranorum, alum sequi errorem famancrum. Ad adam non sequitur necessario
  18. credi quod impune credas
  19. Ad, 3. Ineptam esse disputationem, quae inistitiis abrum
  20. ratur responsionibus aut replicationibus supplessi
  21. Ad 4 Onus probandi
  22. in eos incumbere, qui affirmant cutram baptismum plus praestare quam scrptur
  23. Ad 5. hoc qui pertinaciter et cum
  24. eum qui in pertinalia culpave est schismaticum aut haereficum habendum
  25. affirmal, aut panem in sacracoena uboleri.
  26. crarhiae visibilis nusciam esse praedictam nontamen abrum
  27. pendam sine gravi causa. Ad 7. contra in i contra manifesta matius Ecclesiae,
  28. non n
  29. petaa
  30. Id 6 perpelatate
  31. cuilibet sufficientem esse admoreudi iti potestatem, neque hic
  32. missione opus. Etsi non desint profestantitus missi praeddatores
  33. quam naturali
  34. Ad _ scriptuta
  35. ab Eccles non pronuntiatione d Hierarchiae Ecclesiasticae constare, sed tadit sed
  36. sed traditione. Ad E. de scupturae gaminitate ut de virgilii constare, e quem
  37. editi ned ublica tita artae de divinitate ex momentis credendi Ecclesiae Hierarchiam
  38. ex ipsa divinaque Ecclesis data promissa, ex sciptura probam debere. Si Ecclesio judicio
  39. admitte staret scrpturae autoritas circulum admitti. Vulgus hominum non tam
  40. Ecclesiae, quam superiorum autoritase moveri in salliare Rusticos notitm satuum
  41. dominum villae, hunc Regis religionem sequi
  42. Ad 9. Ecclesiamante
  43. eforma aute Reformationem necostaria retionisse puva talem fu
  44. in
  45. ea salvi esse possent homines sed egrias quam post reformationem, idem nunc
  46. e papata dici posse in eo salvari homines, sed tamen id magno satatem eorum pericio
  47. Ad 10. Etiam illa quae Roma tunquam ades capita exigit immia
  48. esse Ad 11I. Quaedam mimenta de quae afferantur aut in unda verisimili
  49. tudine consistere, quae contraris protationibus noelidatur aut pec locum
  50. versari.
  51. habere. Quia contra Reformatas suas habere validiores praescriptiones.
  52. Ad 12. Suncta Ea lesia jancta est, quatenus Ea stat intra praescus
  53. ab errores, in abusus p supervenire possunt. Hactenus non praevoribum
  54. sa
  55. Non praevalebunt inferis ut eau debant praevalebunt ut deturpent. si
  56. 3. possunt Zimnia omnem sllocare pessem, in et si palvo vono
  57. et resectis omnibus spicis, si mespores no separ conducti officium non faciant cunque
  58. grado
  59. liberum est, noxias et venenatas herbas separare.
  60. Ad 14
  61. Angustrais
  62. et alii patres saepe argumentis non satis validis utuntur, nisi ex ipsa
  63. causae specie javentur. Dogatus anabaptismum hareficorum argebat em quem
  64. neque rationibus neque suipfurae autoritalibus formabat. Itaque non male ipsi objicie–
  65. at quaestio t capitalis mgvebatur, unde emersisset, quando nihil habebat quo
  66. causam suam fueretur At Lutherus et similes gravissemos errores atque
  67. abusus digito demonstrobant. Itaque jam finstraneo erat quoestia de mossione
  68. ac jure personae. Adte vern a verissimum est schismatis causam esse judicem c
  69. inique excommuni cat, id factum in qumana parte
  70. Nihit in humanis perfectum talia maximo numero
  71. Ad 15.
  72. et Romanis objecta
  73. non hominum autoritate, sed divina statur; quod bstemii vino abistent non
  74. ex ensat eos qui nutam obstruendi causam, habent invocatio sanctorum et remeratior
  75. liquiam abto abusu invaluere, improbata prudentibus, sed popularis superstitio
  76. non potuit 17. sunt in quibus Roma ab orieate dissentit. untra quibus nova
  77. Roma vel sracia, ab aut
  78. aa
  79. eed p ratimbes ad vim
  80. em

Cite

Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 1, 7, fol. 22v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068760:0044?run=74