Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 6B, fol. 34v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 35r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. et hic
2. Multa tamen immiscet Aator quae stare non possunt. Valt in unaGallia
3. Agnationem moderari. successionem. Mirum est ignorasse virum in dania et suecia
4. legibus regnorum ee, ut masculi foeminis, etiam propioribus praeferrentur. et in
5. utineri
6. Germania tota, elo ipsisque etiam Austriacis provinciis idem obtinere
7. caeterum in Gallia ipsa cum philippus Longus sceptrum sumsit, successionem jus
8. agnationis adhuc ec controversum fuisse alibi ostensum est. Caeterum
9. Negari, nequit in Hispanias dudum placuisse ut filia fatbRegis fratri
10. autem
11. ipsius, et illius posteritas hujus posteritari praeferretur. Quod etiam ex Caroli V.
12. Testamento apud Sandovallium edito constat.
13. sergit deinde 5. 5. ad rationem plane ano6sovobor, sumtam ut
14. ait ex politia et sive utilitate regni; Borboniam scilicet Austriaco utiliorem
15. fuisse. Quae quam inepta sint nemo non videt. primum enim non ex utilitate, sed
16. jure regna tribuuntur. Agnosco equidem salutempopuli supremam esse Legem;
17. Sed aliud est salus sive necessitas, aliud utilitas qualiscunque. Deinde jus certum esta utilitas
18. 10
19. plerumque controversa, et pendens ab eventu. Et. hancu
20. imprude
21. utilitat
22. vidimus. Nam qui Hispaniam Gallis prodiderunt, inepte sibi finxerunt, ea ratione
23. Monarchiam Hispaniae quam vocant integrams conservari posse, et illusit eorum credulitati
24. Rex Galliae, dum nec pedem terrae a se vel phalippo suo alienatum iri spopondit. Sed vix
25. Gispaniam obtinuit philippus, cum ElectoriHi Bavariae Belgium suum donavit, et
26. italicas provincias (apolo Arida f VI. obfuli
27. contrarium vertit.
28. vel quaesiverunt, vel quaesivisse videri volueruntu iam si (arolo VI. regnum detulissent
29. facile conservassent integrum Monarchiae corpus; neque enim nisi tradentibus Hispanis
30. aut eorum Gabernatoribus Galli facile Belgium, Mediolanum, Neapolin, Siciliam obtinuissenti
31. sed lecto sibi phicipio omnia exettispaniam in Europa haud dubie amiserunt: tanta in
32. illis vel voluntatis vel judicii perversitas fuit.
33. Arobciorsa etiam sunt, quae ite gradus proximitate tanquam pro phibipo Andega
34. vensi affert: cum manifestum sit hodie reguia non ssecundum gradus sed lineas
35. deferri; et lineas tam An Ballica per Annam et Mariam Teresiam inGallos tradu
36. tas legibus pactisque juratis, denique pacis publicae tractatibus exclusas esse
37. Tandem f.Z Ecaput rei attingit noster, quaestionem scilicet Renuntiationis
38. Exclusionisque Borboniorum. nepte opponit jura privata Majoratuum Hispariae, ubi
39. sine approbatione sRegis renuntiationes non valent. Regnorum em successiones non legibus
40. cimilibus juris privati, sed jme naturae et gentium, et leribus fundamentalibus populorum
41. gubernantur, tnter quas potissimae sunt quibus pax publica stabilitur, ut factum est in
42. Foedere pirenaeo. Meptias etiam Advocat Gallici veteris repetit jactata Reginae
43. suae jura ex prirati juris cantiunculis probantis, quod quo filiarum tenuntiationes odiosae
44. habentur; cum constet legibus privatis filiarum saluti consuli, ne circumveniantur; at nons
45. potuisse melius filiae Regis consuli stat, quam si magno Regi in matri monium datetur
46. Hoc autem sine renuntiatione fieri non posse constatat itaque aut omittendum erat matri-
47. monium aut renuntiationi, standum
48. Acidetur autor tueri velle ineptissimum
49. intolerabie quorundam effatum, quasi nullis sactis aut foedertus posteritati liberisue etiam
50. nondum natis Maejudicium inferri possit. Quod si verum esset nullae un quam fieri possent
51. validae pacificationes aeternaque bella pro successorum libidine forent. Et ipsi nunc
52. horbonii ad illas spretas damnatasus a se Renuntiationes in Hispaniae redierunt
53. ut scilicet creculis iterum illudenent,
54. sophismata deinde nupera Gallica recoquit f. XI. Causam finalem fuisse
55. Renuntiationis, ne duae coronae Hispanica et Gallica conjungerentur. Sed errat.
56. in ipsis Tabulis pacis pirenaeae, et Renuntiationibus Annae ac Mariae Teresiae, etiam
57. aliae fuere expressae, et inter alias aequalitas inter Regna, seu jus lationis, ne

Cite

Leibniz-Handschriften zur Allgemeinen Geschichte LH 11, 6B, fol. 34v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068772:0068?run=74