Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 13r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
The machine reads it as
- ne protestantes quidem omnes sentiunt Videatur Grotius de Jure
- Belli et pacis, lb. 2. cap. 5. num. 10. Franzhiu exerc. 2. quaest. 3.
- et novissime Henricus Hahnius in notis ad Paratitla Nesemberii
- D. de rit. nupt. ad v. moribus autem nostris. num. 3. fin. Catholicorum
- autem ut dixi, sentire potest nemo. eosi lu landabilius esse
- falet nemo neget peccare aentes qui parentum autoritatem
- temere post habeant cupiditati suae.
- Tertium exemplum in ed consistit est, quod in G in
- quibusdam locis Bannorum publicatio habetur essentia per legem
- civilem declarata est ad essentiam matrimonii necessaria.
- Cum tamen ex Tudentino Concilio non nisi Parochus testesque habeantia
- ad essentiam matrimonii necessori habeantur necessaris. Quae sententia est
- eorum omnium qui post Tridentinum scripsere, videri possunt Declarationes Congregationis
- Cardunatium super concitri negotiis in stitutae et remissiones Barbosae ad
- Concilium Tridentinum, omnesque omnino Scholassia et pero iistae. At
- in Gallia eadem ordinatio Blesensis constituit, ut matrmonia
- sine bannis, aud facta a bannis despensatione regotui, h Ordinares,
- irrita haberentur. Videantur nusus compilationes Arstorum.
- Videri possunt etiam les plaidoyers de Louys Servin. tom. 3.
- arep 6. Et hoc requisitum etiam a lero Galliae observatur.
- Gpartice exemplit loco ppotest afferri Arestum notabile
- Curiae parisinae quod extat in J Laurentii Jovetu Dibtioteca, v. Mariage.
- v au artic. XI. cujus haec sunt verba: juge par un arrest
- du 22. Aoust 1640. qu’un prestre allant faire profession de la
- religion pretendue reformée ne peut contracter mariage soubs
- peine de nullité et de punition corporelle, par ce que le celibat, au quel
- il s’estoit engagé prenant l’ordre de l’Eglise, estoit un droit acquis
- à sa famille, ou quel is il ne se pouvoit dispenser: non pas par
- la maxime de Thellogie, que le caractere est inde leble, mais
- par la maxime de la police de l’Estat. Journal des Audiences
- lir. 3. artic. 34. scilice pu ait senatum poenam nullitatis
- irrogare quibus dam matrimoniis, ex sola consideratione boni publici.
- quanquam autem ista ratiomatro l haec decidendi ratio in Diario
- Audientiarum allegata, multis videatur subjecta difficultatibus, exemplum
- tamen nobis praebet nullits matrime nullitatis mahimonii
- solique boni publici potius quam Eclesiasticae legis ratione, decretae.
- vintum exemplum est quod in Gallia procerto habetur principes
- sango inis imo et alios Magnates invito non nisi consensu
- Operae pretium est audire hic
- Regis valrda contrahere matrimonia.
- Feuret traité d’Abus liv. 5. chap. 1. edit. 2. Toates sortes
- de personnes ne sont pas capables de faire des promesses de mariage
- valablerient Les enfans des Roys, non plus que les princes du sany
- et autres grands seigneus du Royautme ne peuvent licitement ente
- en proresse, primipalement avec estrangers, sans permissiob du Roy
- Le Roy Louys le Begue avant que de venir à la conronne ayant
- de son mouvement épousé une damviselle nommée Ausgard, et eu
- d’elle deux fils, comme ce mariage s’estoit fait sans le conseulement
- du Roy son pere, il fut contraint de quitter Ausgard, et d’epouser
- Alix de la quelle il ent charles le simple Faucher en la vie de
- Louys le Begne artic. 13. Voyez aussi la lettre 78. du second
- liure des lettres du cardinnal d’ossat, ou il priele Roy Henry IV. de
- ne point consentir an mariage. l’heritiere et la maison de Joyense,
- avec bi consin germain de l’infante d’Essagne. Et vero fut olim
- tempus quo matrimonia eiusmodi fine Regis consensu
- facta fuisse appellata formariages, id est matimonia illegitima
- quemadmodum dicimus forfait, factum illicitum) ajunt antiquitatis
- Gallicae peniti. Nostro seculo acerrime disputata fuit hac Quaestio
- sub ministerio Carditalis Richelii. Ajunt consilium fuisse Richelio
- frahi Regis, duci Aurelianensi in matrimonium collocare neplem suam
- Eguillon eusem ducissam. qui erant circa A Aurelianensem, Cardinalis
- arabitione offensi, omnibus artibus animum Aurelianensis abandiendis
- illis consilis a ab audienda Cardinalis pro ab eo consilio avertebant.
- Inprimis Puislauerentius qui in primo autoritatis gradu erat apud
- Anrelianentem. Is ppersuastiat primipi, Cardinalem Ubi matimonium
- suac essiisset, et ex eo liberi extorent haud dubie trm Regematum
- primum Regem ipsum flurilianeusem, deinde Regemi a quo
- desprotitue proes etis, veeuo siolitam ndt as an neste,
Cite
Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068778:0025?run=74