Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 28v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 27r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. ut sensum, secundum quem vocabulo substantia utor e; putem ab usu ab,
  2. horrere (: uti videtur rem accenisse virdoctissimus:) ut contra potine-
  3. nostram explicandi rationem, Electico id eet spur inrano maxime laudabili im
  4. stituto convenientissinam et Platonis atque Aristotitis ipsorumque scholasticor
  5. rum doctrinae quousque sanum sersum recipit) marei me consentaneam
  6. rehtituende antiguae, et ut ego judico, verae philosophrae aptam credm
  7. tametsi fatear cum Gascendi et Cartesii placitos quibusdam pugnare
  8. quorum tali philasophia perversa substantiae notio tenebrat offudit, et
  9. guerelis non per omnia injustis Henrici Mori aliorumque carsam de
  10. dit, dum Constuscutares Philosophit non contenti phanomana cum Demo
  11. erito mechanice explicare, altiora ipsins mechaniemi in rebuh prin
  12. cipia sustulere. Nec alia est ratio cur im possibilis visa sit Cartesi,
  13. ani explicatio unionis et commercii inter animam et corpus
  14. nisi ad Deum ao unxers velut miraculo agenter confugeretur; et crediderint
  15. leges corporeas interventu vel occasione anima turbari; quam quod harum rerum in
  16. dolem non satis perspexere; qua si ita exponatur ut mihi videtur faciendum,
  17. apparebit solutum haberi magnum problema de unione anima et corporis,
  18. acde communicatione substantiarum, ratione non minus maniferta quam
  19. mexpectata; simulqus et mathesi et superiori illi philosophia quam metaphus
  20. sicam vocant, fatis fieri posse quae suas et ipa pulcherimaz leges demonstrati,
  21. onesque habet. Caeterum credo materiam sine potentia activa sumtam, ne eo
  22. quidem seneu sabetantiam esse, quo subetantia accipitur prore quae sine
  23. subjecto inhasionis existere potent: Puto enim nihil aliud esse materiam
  24. nudam, quam potentiam patiendi seu nezistendi primitivam, neque extentionem
  25. supponere, sed potins esse extensione priorem secundum ordinem concipiendi
  26. naturalem. Cum enim extensio nihilaliud significet quam ejus quod extendidi,
  27. citur (: ut candoris in lacte, gravitatis in auro, resistentiae in corpore:) diffu
  28. sionem utita dicam, seu repetitionem. si multaneam continuam, manifez
  29. tum est, notionem simplicem ejus quod repetendum eet eshenotione repetita e
  30. juh rei prositionis auterioremiguare non satis in Analysi progressi sunt, qui
  31. extensionem velut attributtum primitivum assunisere. Unde etiam apparet,
  32. quantum intennotionem materiae et extensconis, atque adeo et molis, infersit. Atqe
  33. illudetram intelligitur, corpoream essentiam non in extensione aut malsa
  34. (guae extensionem jam ponit.) Sed in quadam vi, et at ita dicum dovamina
  35. consistere, ex communi natura omnium subetantiarum. Et primitivam qui
  36. dem vim seu potentiam, duplicem esse, unam in qua conveniunt corpora, oua
  37. toti et partibus communit eetpotentiam scilicet passivam seu vim resisten
  38. di, inquam est ipha impenetrabilitas et mertia, quae adeo nec grada vel inten
  39. sione variari potest sed solarepetitione; alteram esse activam, Aoristoteli
  40. ClorHeI
  41. EVTEdEXC)aV Valgo formam, qua corpora invicem distinguuntur
  42. et sine qua non motu tantum sed et actuali figura carerent, quam in pleno,
  43. non nisi motus facit, vel vis potins. Haec enim vere rcalit ett motus veropoti
  44. uerespectuconstat, et cum partes statnunguam simul habeat, nunquam
  45. existit. Dostremo potentiam pascivam seu materiam sigillatim non subeis,
  46. tere, etiam scholae dudum placuit, tamet ei meis notionibus omnia ni faltor
  47. clariora reddantur et distinetiris nosci possint.
  48. Deeretnigurusno.

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 28v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00069350:0056?run=74