Search the Nachlass

Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae, fol. 383

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. DENOVITATE DOOMAROM TN TMEOL.
  2. cificii primis Reformatoribus objicere solebane, eadem eriam tric
  3. respondere, quae Pheolosi nostri pro Primorum Retormacorum
  4. causa e detentione Pontiticiis eosnoritatis acculantibus e damman-
  5. ribus respondere solene. Sic rero pro iis Dallaus de rero utu Patrum
  6. lib. TF. Cap. VI. Pa5. 363. Protestantes nullam sibi privatam revelationem
  7. arrosant; nullam arcanam traditionem jactant; nullum novum doctrina
  8. Principium obtrudunt. Vuo, eoque antiquissimo ex maxime authentico
  9. Christianismi instrumemo, vecere scilicet e novo Testamento, nicuneur. Non
  10. nego quaedam eos, sed pauca, in locorum scripturae expositionibus afferreo
  11. quae vix in Patrum scriptis occurrant. Sed ea, quod non sint ad fidem ne-
  12. cessaria argumento a Patrum silentio dueto refelli valide non posunt. Mul
  13. ea enim tempus ex experientia, multa ipsae Patrum regula, imo etiam in
  14. terdum hallucinationes, in divina revelatione aperuerunt, quae olim obscu-
  15. riora ac difficiliora erant. Duis nescit Pyemaum sisantis humeris imposi-
  16. tum altius ex tongius, quam sisancem ipsum prospicere? Ridiculus esset
  17. qui que prospicit pumilio in rerum natura existere ideo negaret, quod ea
  18. sisas non vidisset. Neque sanior esset si quis Premaum arrosantia accu
  19. saret; quod ea sibi visa referret, de quibus nihil sisas dixerat, qui, etse
  20. ista ipse non uidit, effecie tamen ut ea Pysmaus videret; ita ut omnis hu-
  21. jus cognirio illi quoque accepta ferenda sit. Fadem est nostri ratio, in-
  22. quiunt Protestantes. Stamus in humeris procera illius es celsae antiquita-
  23. tis. Traque quod potiori ac celsiori, quam ea fuit, loco (quanquam es
  24. ipsius beneficio) sumus, eo fit, ut in Scripturis quaedam ultra quam ipsa
  25. vidit intueri atque animadvertere possimus. Neque vero est, quod no-
  26. bis id circo mulium placeamus; cum si quid ultra anciquitatem videamus,
  27. id, ut plurimum, ipsi anriquitati debeamus. Itac ec sibi dicta esse
  28. exictimet, quisquis, quae Patres ee Primos Reformatores scirisse
  29. et docuisse non cornorimus, ideo proveritacibus dirinis ec Theo-
  30. logicis habere dedignatur, ex viris doctis alirer sentientibus arrogan-
  31. tiam exprobrat.
  32. L. Cerre oportet eum, qui modo jam supra a nobis rejectorule
  33. nos acquiescere debere in Majorum nostrorum sencentiis de com-
  34. mentariis non tantum omnia, quae riri docti d orthodoxi ante
  35. ipsum vera docuere, accuratillime legisse, nolle e memoridrene-
  36. se; led ec apud se cerrum habere, cotum S. Scripturae chelaurum
  37. ejulque diritias, illorum industria ad Fundum ulque exhrauctas esse.
  38. uc nihil quicquam inde discendum novi retter; nullam polle dari
  39. ullius textus lacri bonam versionem, quae priorum lagacicatem fu-
  40. perie

Cite

Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae, fol. 383. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0401?run=74