Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae, fol. 402
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 402.
- IID N D E F D ES B U Y A Y + C
- intex Procestantes in confeso est; e non omnino eriam a PrOte-
- stantium Scholis _x libris exulare, nonnullorum Virorum Docto-
- rum e piorum guerela restaEUr.
- XXXVII. Tertio oporret eas non esse ditticiliores et obscurio
- res, quam sune illae ipx, quibus eadem res in Scripeuris docerur;
- quo dicendi genere deloctari ridentur Scholaltici, qui omistis Scri-
- ptura cerminis (quorum simplicitarem Forre Fastidiune, vim vero
- _ CHiCACIAM MUINGNaII AHIMAAVENLETUNE) Theologiam Cuam meris
- Philolophicis ex a semecipsis excogitaris loquendi modis conseri
- bunE; qui Caepe adeo intricari sune, ut decuplo plus cemporis et
- laboris impendendum sse ad eorum incelligentiam ex ractis Philo-
- Sophorum ex Scholasticorum voluminibus acquirendam, quam re-
- quiritur ad rei ipsus accuratam cognicionem ex simplici scripturx
- locutione ee phrasi sibi comparandam. Cuin reperias quandoque
- tales, quosne quidem illi ips auchores, qui eos ulurpant, bene
- incelligine, ec qui rerera nihil significane, sed pertinent ad acvo-
- Dcorius de quibus ApostoluS T. F im. 6: 20. 2. l’im. 2: 16. AF-
- que mrinam nulli incer Procestantes estene, qui Pheologiam suam
- cum demum beno exornneam pucarene, quando hujulcemodi ter-
- minis, canguam Rosculis scilicer, abundat.
- XXXVIII. Ouarco, ersi Forre illi loquendi modi, qui non sune
- Scripeurae, aliquando ad docendum haud incommodi aut inepei ri-
- deantur, nunquam eamen debene praeferri Scripturae phrasibus, ita
- uE hae omitcantur ex in earum locum substieuantur illitanquam me-
- liores, ereor esceos ex ex quibus mens Christi omnium optime ec
- cerristime percipiatur. HToc enim est relle Deum docere, quomo-
- ao arcana sua eloqui debuisset rel praestirisset: est Spiricum S. da-
- mnare imperici Termonis et avaidevoias: est iplam facundiam in-
- facundam existimare, cum tamen illos humanos terminos, rel’ob hoc
- iplum quod ab hominibus excogitati sune, verolimile sIC nON X -
- que esse ad docendum spiritualia idoneos, ac sune termini Spirieus
- Sancti. Nam natura nemo percipic eas quae sune Spiritis, de
- per graciam ex parce tantum _ tanquam per enigma eadem in
- cellisimus, Calcem non aeque ac Spiritus ipse: quod Apostolum pro
- argumento habere ridimus, ue probet salurarem doctrinam Fuan-
- gelii à Polo Spiritu S. ejulque rerbis rerelari poruisse ec rerbis d
- Spiritu S. doctis doceri debere. 1. COr. 2: 12. T3.
- ZXXIX. Certum est, Si semel Cacuatur, homines, res dirinas
- melius
Cite
Theologorum Academiae Duisburgensis Johannis Claubergii Et Martini Hundii Disputationes Selectae, fol. 402. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/1665036141:0420?run=74