[Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur, fol. 321
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- COELATEO PELAB, CYME SEMIDEL.
- rum arbicrium. Nam collatione L3. Cap, F4. de side ABFa-
- ha sidem est de Ade Cenrurionis judicium) ica habet. Non
- illam fidem, quam et Dominus inspirabat, sed illam quant
- vocarus soin el atque illuminatus a Domino per arbitrii liber-
- tatem poterat exhibere, experiri voluit dmnaiustiria.
- Acque hinc infere Coninch. Dilp. 4. de actibus super-
- nacuiralibus num. 92 omnibus Semipelaoianis commune
- elleprincipium, reram grariam internam, qua volunras
- incerins eaboratur, everrere libertatem. Sed quamuis ica
- forre sen serie Faultus, cerrum est Castianum, aliosque Se-
- mivelarianos, lonse ab illa opinione abtuiste: ille quidem
- eodem locoira haDer, ex quibus manifeste colligitur non so-
- lum actuum verum etiam cocirationum bonarum, ex Deo
- esse principium, quo nobis (5 inicia suncta voluntatis in spi
- ras, CG virturem atque opportunitatem eorum quae recte eu-
- pimus, tribuit perasends: C5 hanc definitionem Catholuissi-
- mam, aic, prosper corrapisse, quod non in omnibus, sed in
- quibusdam tantum veram esse velit. Sed eadem collatione
- CaP. 7. X 8. Docet nonnun quam Deum bonas voluntates da
- dura cordis nostri silice excurere; in corde plantare; deside-
- ria inspirare: nonnunquam vero nostro conatu emerser
- scintillam que bona voluntatis emicare. Ouamuis ergo C al-
- hianus illa limicatione adhibica, CxFaVCTIE, CaIIU FAMCM
- est, quod inde inferune Recenciores, illum negare in to-
- cum gratiam, donatricem, plancerricem, inspiratricem bo-
- na v luncaris, quasi infentam liberrari: quod obleruauie
- V. Prosper, dum verbis illius relaris addir: Hic ne quis
- putaret nihil superesse quod per liberum ageretur arbitrium;
- non irrationabiliter adiecit, quo probaret non auferri illua
- hisdonis, sed pocius roborari, niscrenolutum ad niquitates
- suas, ab auxilio Dei se malis auertere.
- Nec cum eodem locinerat Cassianus vilius esse meri:
- ei, quam Dens inspirat fidem; putar inde libertarem inter-
- imi; sed cantum landem, de meritum: quia Collarione
- prima cap. 36. hanc Cacuir regulam: an dicendum est
- omnes quidem virrutes inter Des dona numerandas; sed
- in illis hominem, quas de proprio habuerit, esse laudabi-
- lem; nec ibi esse merita vbi Des dona non fuerint ? In quae
- verba D. Prolper: Sic aurem pacasti laudatae fidet, praiu-
- dicium donis graria posse senerari; quasi fides obi ostende.
Cite
[Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur, fol. 321. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0361?run=74