Eginhartus De Vita Et Gestis Caroli Magni, fol. 132
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- F, G L N H A R X OS
- CAP. 29
- erians ua una imposuie, cum anre id cempus apua FrAnCOS
- parcim latinis, partim barbaris nominibus appellarentur. Item ven
- EOS XFF. appellationibus propriis insienirie, cum prius non amplius
- quam rix ir. ventorum vocabula inveniri possenr. Fc de mensibus
- quidem Panvarium appellavie Wintarmanoch, Februarium, Tornune.
- rua haec, aic, velai acrestis habetur, dum a
- propriis nec scriptura, nec arre aliqua ullistem
- poribus expolita est. Putares Oihtridum re-
- spexisse noctri temporis Germanos, quinis
- minus quam propriam linguam excolere
- Audent. Carolus, teste Ochtrido, primus
- fuie, qui eam regulis explicare ex in gram
- matica sua planiorem Facere instituit, ex
- qua dein Orheridus, teste Frithemio, cdo
- ctus, mulca ex miranda linoua materna se.
- cundum easdem regulaS COBOIUIESCHMIN.
- Barbaris nominibus appellarentur) Barba
- ra illa nomina Tunt mere Germanica, quo
- Tensu se ipsum Barbarum hominem appeila-
- eat supra inpraesas. Foinbartus notter. Pa-
- riter Poeta Anonrmus de Heristallio, quod
- nomen mere Germanicum est, lib. 1. 317
- Tempus transerit in aula,
- Tomen Feristalls de derat curbarbara lingua
- BC sane Alamanni xar ehoxim Barbari dicti.
- Atque ita Walatridus Straba de vita Call
- Cap. VF. haloaicam locucionem pro lingua
- Alamannica accipit. Laem de reb. Rcelel.
- Cap: VII. Dicam secundum nostram barba-
- riem. qune est LBcorsca. Kero etiam Mo-
- nachus Sanoallensis. CcripEt Interprerationem
- vocabulorum Parbaricorum, i. c. Alamanni–
- corum, quac hodienum superat. Plura de
- hac re SavarO noris ad Sidonium Apollina.
- rem lib. IV. P PiC. 16. Nomina aurem illa
- vencor in dc mentium Cermanica, plena.
- que ex Cod. Florentino; renerandam illam
- anciquitatem spirantia, reduxi, rejecris
- quac ex recentiori idiomare Nuenarius ac
- AEcuberus inserverant. BESSELIUS.
- Et de Mensibus quidem Zanuarium appel.
- lavit Wmharmanoch) In MS. Paderbornen.
- s haec mentium nomina voce monath ter-
- minantur, in aliis mones, in plerisque ma-
- Marcium,
- Germanimonas dicunt, utrique à luna, quae
- nostratibus maene, Germanis mon, sinelis
- mone varia linonae Tentoniene dialecto di-
- citur. Sic Graeci a puin luna, petrns men-
- sis deRectunc. Menles porroira Beleaenune
- appellamus, Courrmaent, Sprockel, Meert,
- april. Tredemaent. Kloymaent, Ooestmaent.
- Zersimaent. Wmmaent. Slachrmaent, WVin-
- termaent. Cermani plerique, ut ex Cani-
- si Marryroloeio patet, Fenner, Fornune.
- MeriZ, Aprit, May. Brachmonat. Heua
- monat. Auestmonai. Tlerbstmonat. W ein
- monat. W intermonat. Coristmonat. BOLL.
- Elic mensis Anolis veceribus dicitur Oiule
- teste Beca, a conversione Solis quiahoemen-
- se Sol nosro Hemisphaerio masis approvin-
- quat ec ad nos seconvertit, quo nomine e in
- Suecia hunc mensem appellari, nupera D0.
- Etissimo quodam SnecoandivI SCHMINCRE.
- Februarium Hornung) DCh. lesit Hor-
- munc, ec in, inargine Ormineh, sed BoIl.
- Bessel. _ MSS. mea vulgatam proterunt.
- Hunc mensem Aveneinus lib. 1V. d cessando
- dictum rult: L occenius vero in Antiquit.
- Sueo Crorticis d germanica voce forn, quia
- cerri hoc mente cornua sua depOnAnE aC
- mutene, unde etiam Oraecis diceus fuerie
- exa puBonicor. Anolis antiquis vocabatur Sel
- monath i. c. mentis placentarum, quas tunc
- temporis Diis TuIS OHCret ANC. SCHMINCRE
- Marrium L.enZ inmanor B) Raban. NIAUFLIS
- in Glorsario (uo L ac. Barbaro lesit Lengi-
- Ziumanoih, verum DCH. BOII. BeNCl. et
- A5S. mea constanter habent Lenzmanoth,
- Lenz inmanosb vel Lentinmanoth. Eliemen-
- Es a Vere denominacur, qui Germanis Lenz
- vel Lent pro varia cujusvis gentis diale-
- Ao rocatur. Aneli telle Beda hunc men-
- Sen Rehelmonach vel Redmonath dixerunt, à
- nos. Bele denunemensem Maend ret Nuens. Dea sua Rheda, cui in hoc praeprimis men-
Cite
Eginhartus De Vita Et Gestis Caroli Magni, fol. 132. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/1814919937:0187?run=74