Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 108
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 108
- LIBER EI. CAP. I.
- orationis copiolerractarur. Acq; ideo si ad Dialecticam spectaret pertractare
- de cildem, sequeretur tractarionem unius _ ejusdemrei, hoc est, vocum, ad
- duas artestrustra, e sinc ulla necessitarex qualirer esse perrinemtem, quod est
- absurdissimum: _ co magis quod Dialecticarora Falla est, relinutilis, vel
- superracua: ut partim jam supraprobatum elt inmuleis capitibus, parrim
- etiam infra clarius probabitur in multo pluribus, ex maxime in eo, ubi demon.
- strabimus Dialecticam tanquam vel Falsam, relinutilem, vel Superracuam ex
- omni artium e scientiarum numero ac consortio ese ejiciendam. Quare qui
- 2tirmant Dialectica proprium esse utcractet de rocibus, ii manifecte dicun,
- non Polum contranos e conera veritatem; sed etiam contra Aristotelem, et
- contra communem omnium Rudiolorum profectum, ex quorum utilitate de
- commoditarenon est, utplures artes de una ex eadem re tractaneur. Idqu erium
- ita, i Dialectica eserreramilis, e necellaria: Nuncrero cum talis sic, qualem
- noseam upra ostendimus ex inframagis ostenturi sumns, nihil amplius dubi-
- rationis relinquitur, quin non solum a vocum percractatione, sederiam ab
- omnium artium e Scientiarum Cocietate sicremorenda. Aegue his de caulis
- nullo pacto possunt detendi aut exentari, nec Aristoreles, nec Porphyrius,
- quinpestimé ac perverlssime senus, quodestres rera, tanqua vocednomen
- definiverine: nec Interpretes ia Craeci quam Latini _ Arabes, quin tanquam
- imperici, e sine ulla consideratione Aristorelis ee Porphyrii errara sint se-
- curi: nec omnes deniqs simut, hoc est, tam FIxreharchxe quam Sectatores,
- quinfuerun cxci ac prorsus omnijudicio carentes, qui non riderunt genera
- rerum esse nonrocesnecnomina, sedresreras, a vocibus longe differentes,
- ut genus animalium, genus arborum, genus herbarum, e aliahujulmodi ge.
- nera. Quis enim, nisiplane sulcus _ inlanus, dicat, senusanimalium esse
- vocemnonrem: genus arborum esse vocem non rem genus herbarum esse
- rocemnonrem ? profecto nemo, niliforce Dialeeticus aliquisplusquam ul-
- tus ecinsanus, Praeterea poset aliquis objicerenobis detiniciones illas gene-
- xisscspeciei, quas Cicero in Popicis, ec inprimo de Oratore attert, et dice-
- re eas a nostra luperius tradica longe differentes esse, &e proprerea( illa ve-
- rae sunt, nostram necellario oporcere esse tallam. Cicero enim in Popicissic
- aic Crenus _ forma definiunthoc modo, Cenus est notio ad plures differerias
- pertinetes, Forma est notio cujus diftereria ad caput goneris _ quasiadFonte
- reterri porest. Qua in definitione Cicero non muleicudinem, uxnOS, neO; ZO-
- cum discretum, lednotionem generis genus ponere quidem ridetur, sed non
- ita est: Nam enim Cicero ex sententis sua eo in loco loquitur, le d ex opinione
- ved Anistorelis, queminrerprecabacus, rel Scoicorum, quicali quodam modo
- gemuS
Cite
Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 108. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/769497845:0176?run=74