Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 174
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 7
- C L 1l. CAC. dL
- malis InAMIatAS Praterea l stirpes rere animam haberent, cur Rristorese
- ex eis alias magis quam alias rita rideri participes dixit porius quam animae 2
- cur eoinlocoriex rocabulum usurparie, anima praetermisit: Elic mihi qui
- censent Aristorelem putasse Sirpes rere animam habere nunquam pocerrine
- rationem ullam latis probabilem afferre, cur Aristoreles ita loquimaluerie.
- Accsorerissimam sacim X expeditissimam reddam, quia scilicet pucariestir-
- peshrabere ricam no animam: e quod in secundo de Anima rilus estateribue.
- reanimam sirpibus, eoinlocorur Luxir, hoc est, animam: arri rus Cwonc, hoc
- el proritapoluit. Nanque e animam pro rita, ec ricissim ricam proanima
- quandoque apud Cirxecos poni, illud est releridentissimum argumentum,
- quia quodnosanimalab animanominamus, id ips Eüor, eodemmodo, and
- rus Eoons vocane, hoc est, ab anima: quae quidem rocum permutario non ita
- procedit apud L. atinos, apud quos ricalonge differt ab anima: viea enim est
- qua ririmus, anima rero quaspiramus: et dicta est anima ànô rou areuov,
- lioc est. arento lire a spiritu: quanquam non me lacet animam quandoq: pro
- rica usurpari sed Egurate. Ouare non ubique Aristoteles procerto dixie stir.
- Desesse animatas, sedetiam alicubi dubitasse risus est, ut in eo quem dixiloco
- degeneratione animalium: _ rurtus in quineo Topicorum, ubi aic, Animalis
- elle proprium animam habere, qualanima solis animalibus eributa sIE, non
- aliisvirentibus, hoc est, arboribus e herbis, ut existimat Alexander AphEO.
- disiensis, qui ne Aristoteles riileaturnegasse, animam esse in sirpibus, sire
- Sirpes ese animatas, e sibimet adrerlari, putatillum locum essemendolum,
- eubilesitur, oxa, legendum esse aiaurma quoniam sensus Folis anima-
- libus, non autem stirpibus sit actributus. Ouo in loconec Ariltoteles rerum
- dicit, nec Alexander recte Rristorelem exponit, Frrac enim Aristoteles,
- quoniam habere animam, etiam si alicui alteri conreniret, praeter quam ani-
- mali, non propterestamen minus esser animalis proprium: nihil enim im-
- pedic, quominus aliquid sirproprium alicujus, etiam si st alteri commune, in-
- celligendotamen de proprio, ut opponiturnon comunis led separabilis quod
- proprium inseparabile supra diximus appellari, in capire de Proprio. Nelcit
- quid dicac Alexander, quia Falso purat eo inloco pronnimato legendum esse
- Tenlitirum, cum in omnibus codicibus ita scripcum lic, ulora, et cumve-
- rum lic, habere animam esse proprium animalis non priratu led in separabile.
- Ex quo erium deprehenditur alia quaedam rudis Alexandriinscitia, quae ta-
- menesteicum Aristocele Hxreliarcha suo communis: putat enim Alexan-
- der, hoc guodelt, habere animam. ( alii praeter quam animali conreniat, non
- Poc cse proprium animalis, quasinon caetiam propria esse possine, quae co-
- reui
Cite
Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 174. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/769497845:0242?run=74