Search the Nachlass

Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 174

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. 7
  2. C L 1l. CAC. dL
  3. malis InAMIatAS Praterea l stirpes rere animam haberent, cur Rristorese
  4. ex eis alias magis quam alias rita rideri participes dixit porius quam animae 2
  5. cur eoinlocoriex rocabulum usurparie, anima praetermisit: Elic mihi qui
  6. censent Aristorelem putasse Sirpes rere animam habere nunquam pocerrine
  7. rationem ullam latis probabilem afferre, cur Aristoreles ita loquimaluerie.
  8. Accsorerissimam sacim X expeditissimam reddam, quia scilicet pucariestir-
  9. peshrabere ricam no animam: e quod in secundo de Anima rilus estateribue.
  10. reanimam sirpibus, eoinlocorur Luxir, hoc est, animam: arri rus Cwonc, hoc
  11. el proritapoluit. Nanque e animam pro rita, ec ricissim ricam proanima
  12. quandoque apud Cirxecos poni, illud est releridentissimum argumentum,
  13. quia quodnosanimalab animanominamus, id ips Eüor, eodemmodo, and
  14. rus Eoons vocane, hoc est, ab anima: quae quidem rocum permutario non ita
  15. procedit apud L. atinos, apud quos ricalonge differt ab anima: viea enim est
  16. qua ririmus, anima rero quaspiramus: et dicta est anima ànô rou areuov,
  17. lioc est. arento lire a spiritu: quanquam non me lacet animam quandoq: pro
  18. rica usurpari sed Egurate. Ouare non ubique Aristoteles procerto dixie stir.
  19. Desesse animatas, sedetiam alicubi dubitasse risus est, ut in eo quem dixiloco
  20. degeneratione animalium: _ rurtus in quineo Topicorum, ubi aic, Animalis
  21. elle proprium animam habere, qualanima solis animalibus eributa sIE, non
  22. aliisvirentibus, hoc est, arboribus e herbis, ut existimat Alexander AphEO.
  23. disiensis, qui ne Aristoteles riileaturnegasse, animam esse in sirpibus, sire
  24. Sirpes ese animatas, e sibimet adrerlari, putatillum locum essemendolum,
  25. eubilesitur, oxa, legendum esse aiaurma quoniam sensus Folis anima-
  26. libus, non autem stirpibus sit actributus. Ouo in loconec Ariltoteles rerum
  27. dicit, nec Alexander recte Rristorelem exponit, Frrac enim Aristoteles,
  28. quoniam habere animam, etiam si alicui alteri conreniret, praeter quam ani-
  29. mali, non propterestamen minus esser animalis proprium: nihil enim im-
  30. pedic, quominus aliquid sirproprium alicujus, etiam si st alteri commune, in-
  31. celligendotamen de proprio, ut opponiturnon comunis led separabilis quod
  32. proprium inseparabile supra diximus appellari, in capire de Proprio. Nelcit
  33. quid dicac Alexander, quia Falso purat eo inloco pronnimato legendum esse
  34. Tenlitirum, cum in omnibus codicibus ita scripcum lic, ulora, et cumve-
  35. rum lic, habere animam esse proprium animalis non priratu led in separabile.
  36. Ex quo erium deprehenditur alia quaedam rudis Alexandriinscitia, quae ta-
  37. menesteicum Aristocele Hxreliarcha suo communis: putat enim Alexan-
  38. der, hoc guodelt, habere animam. ( alii praeter quam animali conreniat, non
  39. Poc cse proprium animalis, quasinon caetiam propria esse possine, quae co-
  40. reui

Cite

Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 174. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/769497845:0242?run=74