Search the Nachlass

Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 300

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. 300
  2. TIBER IV. CAP. I.
  3. bexeterquamammali. Ombusrerbis Aristoreles aperte retutat se ipsum, alibe
  4. contirentem arbores echerbas de alias stirpes animam habere, sedramennot
  5. ese animalia. Nlam (i habere antmam ita proxrium est animalis, uc nulli alceri
  6. ecommune; quemadmodum ip se hic dicit, quomodo ponsunestirpes, qux ex
  7. ejus sententia non sunt animalia, haberehnimamd Certe ego qui id Reriporit
  8. non video, nec quomodo Aristoreles hic a repusnantia lui iplius detendi
  9. queac: quam repugnantiam Alexander illius incerpres ridens, d defendere
  10. cuxiens, nullaaliaurieur ratione, eisr quod ai locum hunc esse mendolum, ee
  11. Scripcuram Aristorelis corruptam, ex pro eo quod est, animamhabere, legen-
  12. dum esse, habere senlum, cum hrabere sen sum line ulla dubitatione proprium
  13. Ticanimalis. Qua in detensione Alexondermore suo porius dicere roluit, id
  14. quodnon crar, ur Ariltorelem quo jure quare injuria arepugnantis defende
  15. rec, quam fareri id quod cracrerum, hoc est, animalis proprium esse animame
  16. trabere: _ Aristocelem hoc inloco quahreritace conctum rerm dicere, ali-
  17. birero cumidemnegat, in maxno errore verlari. Nam non dubium elt quin
  18. ica Ccrixlerit Aristoceles, et in verbis ejusnullasiemenda, cum omnes codi-
  19. cestam impressi quam manu scripei, quos quidem ego vidi, ita lcrixtum ha-
  20. beant. Acqueideonos suxra in arborenostra senerica diximus, omnes stirpes
  21. vere anima carere, et habere animam animalis esle proprium, atqueadiltius
  22. loci confirmationem hunc Rristorelislocum cirarimus Quodaurem artinet
  23. ad exemplun quod afferr Rriltoreles ad explanandumhunclocum, cum dit,
  24. ucliquis scientix proxrium diceret, opinionem qua ratione dimoreri non
  25. Porelt, cum sic una, mirum est; quonain pactoiltiulmodi propria aristoreles
  26. excogitabat, qux non dicoullushomo, ledne bos quidem Clogueretur, au-
  27. derereffutire. Ouidest enim, cum sit unad quisnisimente captus, hocmodo
  28. eroprium assionaret Sed Aristoreles urlibrum magnum Facerer, nihilpraeter-
  29. micrebar, quamris abturdum ex ridtientum. ac de serroLoco hacienus.
  30. In Septimo quoqs illud est Falsum, quod aic, si quispropriumionisassignet,
  31. etle corpusrenuissimum ecserissimum, id proprium non rectcassisnacum ellé.
  32. Sed curnon recte o Aristoreles? unum inquis elt superracuum, hoc est, aut
  33. renuissimum auelerissimum, eo guiaisnis per alterum latis separatur a quo
  34. cungialio, utnon sit opus alterum audere. Sed dic mitri, quistecithunc legem
  35. de Proprio, utnecesse sicipsum, ut dicis, d quocunque alio separare Nam ego
  36. nesohanclegem, e dico camnon proprii sed detinicionis esscpropriam: de
  37. Becenim definitio sexarare definitum a quocunq: alio, non proprium. Juan-
  38. quam ne hoc quidem semper in detinitione lerratur: sunc enim detinitiones
  39. quxdam, quas Calenusroeat ovsiuiscis, in quibus ulEa POtINEUI, non
  40. discet

Cite

Marii Nizolii De Veris Principiis Et Vera Ratione Philosophandi Contra Pseudophilosophos Libri IV, fol. 300. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/769497845:0368?run=74