Search the Nachlass

Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge, fol. 124

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. VEFEREM EPISTOLARUM
  2. praelentes licrorae pervenerine. Soluem. Inspeximus Charram contirmarionis
  3. Domini Fdeari quondam regis Anglix progenicoris noctri, quam feci Oivr aldo
  4. Epilcopo Wigorniensi de Monachis Wigorniensibus, in hac verba. In libro Wi
  5. forniensis Ecclesiae, quo de lociillius fundatoribus agirur, ille quem dedimustitulus est prano.
  6. catus. Charra Regis F. idgari de Osoraldes. larr, quia mediance (uribidicitur) B. O(.
  7. aldo, a Clericis in Monachostranslora est sedes Ponrificalis honocis. Antea
  8. enim, ut in ejusdem Osoraldirita scribit andreas Lencander sive Wrhicemannus Ramesiensis
  9. caenobii abbas, non monustici viri iplius lancta insticurionis regula eranc in regione
  10. Anolorum, se deranc religiohi de dignissimi clerici: qui ramen chelauros suos, quos
  11. oridis adquirebane cordibus. non ad Ecclelia honorem. led luis dare lolebane
  12. uxoribus. Posteaque, ut addir idem; deari regis obicu curbacus est Cacusroriusre.
  13. eni commoci lune Fpiscopi, irari sunc Principes, cimore concusr lune Monachii
  14. paretacti populi. Clericilari effecti sunc; quoniam tempus eorum advenic. Expel.
  15. luncur Abbaces cum monachis luis, ineroducuntur Clerici cum uxoribus suis: e
  16. exocerror pejorpriore. Sis ille. Priorem vero starum sic plenius enarrar Cantvariensit
  17. Osbernus. Nondum in Anglia communis rirae ratio colebatur; non ulus dele
  18. rendi proprias roluncares hominibus affectabacur. Abbatis nomen vix quil
  19. quam audierat; Convencus monachorum non laris quispiam viderat. Sedcui
  20. Forre id volumcacis eras, ur percorinam reller eranligere vicam, is modo solus,
  21. modo paucisejuldem propolici comieotus, paerios cgrediebatur hnes, de qua op.
  22. porcunicas, virendilicenciam dabar, illic alienisena vicam agebar. Ilicquemos
  23. cum plero squecum rehemencer achuc manet Hlibernos: quia quod aliisbona
  24. voluncas in consuecudinem, hoc illis consvetudo verric in nacuram. Ouorum mul.
  25. ei arqueillustres viri, dirinis ac lacularibus licreris nobilicer erudiri, dum relico
  26. Hibernia in cerrâ Anglorum perexrinacuri venissene, locum habicacionis sux Gle.
  27. Aoniam delegerune, proprerea quo d esser a civili mulcicudine segnestratus, dc HuI.
  28. manisulibus accommodus, e (quod maxime affectabanc pereorini) Parricii reli.
  29. eiosa venerarione ploriolus: qui olim erangelixando regnum Dei illuc perre.
  30. niens, vica doctrina. Signismirabilibus mulciplicicer claruisle, de post omnii
  31. hraecibidem in Domino quierisse pechibetur. Cum ergo hi cales viri calibusde
  32. causis Colectoniam reniltene, nec tamen quicquid sibineceslarium erac lufficien.
  33. rissime inloco reperissene: Sulcipiunc Elios nobilium liberalibus udiis imbuen.
  34. dos, uc quod minusadulum lociubertas exhiberet, eorum quos docehanelibe.
  35. ralicare redundaret. Hac in vica Dunstani Osbernus: qua quia adrerum Hi.
  36. bernicarum illustrarionem aliquid eciam conferebant; hoc in
  37. loco omietere non libuir.

Cite

Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge, fol. 124. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/800432142:0144?run=74