Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione, fol. 31
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Cap. 3.
- ASTRONOMTA.
- loci, quod vulgo dicitur Z enich. Huic igitur punctoMeri
- diani quadrans alcirudinis affigatur cochleolâ lua, ita uE
- mmaroo gradibus distinctus cum dicto puncto coniscet. De-
- nique prxis naurica pedamento slobi imposica diriget acu
- magnetica oculum operantis versus austri e sextentrionis
- cardines, e manus circumducer Plorizonrem ligneum, donee
- Meridianus aeneus ad paralletismum cum acu perreniat, e
- Meridies Florizontis lignei respiciat verum Meridiem loci;
- ita Aer, ue ex reliqui cardines globi cardinibus mundi con-
- eruanc. Curandum est praeterea, ut planum, cui intstie
- lobus, Horironei parallelum lic, adeoque Horiron ligneus
- cum vero Horixonte loci consentiat.
- Probl. 4. Gradum Solis, quem tenet in ectiptica, ope
- Kalendarii, es adjuncti circuli sienorum, indacare
- indeque locum ejus in ipsa scliptica assienare. Ouxre in
- Horixonre lioneo mensem _x diem darum (obserrato Ralen-
- cariorum, Tuliani ee Gregoriani, discrimine, ne alterum
- Proalcero sequaris Derperam;) tum c regione diei inventi
- in inimo circulo, qui est Bignorum, invenies gradum d
- Sionum, in quo Sol isto die verlatur. Deinde in ecliprica,
- qua superticiei globi inscribitur, quaere primum signt
- modo exploratum, _ in isto siono gradum ipsum Solis.
- ProbI. 5. Ascensionem rectam es declinarionem Solis;
- vel stellae cnjusvis datae invenire; indeque indicem horarium
- horae duodecimae aptare. Inventum per Problema praecedens
- eradum Solis applica Meridiano, e nota gradum Aequi-
- noctialis, qui Meridiano subjacet, is enim est AscensO
- Recta Solis quaelita. Tum ab equinoctiali compura in
- Meridiano ulque ad locum Solis in ccliprica, _ nutnerus
- Praduum sic inveneus, est ipla Declinatio Solis, borea vel
- australis, prour Sol ab Aquinoctiali recesserit versus polum
- Arcticum vel Ancareticum. Dum vero locus Solis Meri-
- diano adtarer, adjunge indicem horarium horx duo decima
- meridianx.
- Fodem modo Exx cujutris locum applicabis
- Meridiano, e oradus squinoctialis culminans, eric iptius
- Eixa Ascenlio Recta; ar distancia incer eandem fxam e
- A q
Cite
Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione, fol. 31. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/820424455:0053?run=74