Handschriftenbestand Ms, fol. -

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

1. De origine vocs mund, mundius Chsistoshoru A Moedus in Epstola ad Geoea
2. Rich
3. revum sinticchter Epist. p. 497) sesuentia piofest. Rex Limprandus legem hanc Longobar dicat
4. lib. 11. tit. 46 talil de frea, hiys verbis: si quis pream alienam, sine voluntate mundo aldu ejus, mo
5. vere de casa, ubi ipsa habitat, prosumserit, et, idem et tit. 52. hunc in modum infit: continet
6. autem anterus cdictum de frea tua, qui eam male tractaverit, amittat, mundium rissuis et
7. In Segum veterum Glossario Lindenorogius hoc habel: frea, id est, mando. Vel, prout est in
8. Glonis capra. foca est mundo. Sed quid hoc quarit Henr Spelimannus in rhdologo: opinor
9. inquil, pupilla, utpote quae in mundio est, seu tatela, et sub alterius potestate. Vicetur sahe
10. illud mundo esse Germanicum nostram mundius; hinc etiam tutor a pobis vocatur vormund
11. qui proeit persone, qud mundo sive mundius appellatur. Terum cd aliscriminis se, non celabo
12. quod bignonius in Not. ad Marculti Formulas profert: Longobardicis Legibus feminarum rator Mun
13. doaldus et Mandus dicitur. Hic diserte Bignonius vocat teminarum tulorem; ita ut Mundoalda
14. vel Mundus le utriucue sepus sieu voces illa, pormund et mundius apud nos nome inusa sunt
15. fatore accipi fortasse non queat? De legibus Longobarouis verum id quedem esse largiar.
16. ita tamen, ut veteu linguae scutonica obtervalio illa, de latiore significatu vocis mund, et
17. quae inde formatur mundia, nihil deraget nam mani sive Mundius in genere, ut ajunt
18. butorem sonat; et Mundium nihul aliud est quam intela. dc apud Lorgobardos mulieres
19. etiam nuptae erant in mundio alicujus, ut Romae in perpetua tutela; ceu Virclle cele
20. berrimus, 5o de Lait lua manu ad capitutare a Boherio editum id annotavit. Ri
21. chardus Verstegan in eganti libello, suo, cui titarus est a Restitutioni at decagenlin,
22. telligence in Antiquities axonicum nomen fdmund cap. VII. hoc quidem exposuit
23. modo cajus hoc sunt verba, ex Inglico translata idiomate. Ab ei, rectuis fad si. e
24. jaramentum) et mane, quoo in vetere lingua nostra est muts f1. c. 05) Sed antecessor
25. res nostros usurpasse reperio muts pro nonts. Sic agatur usurpabant muna ceuod
26. in Belgio adhuc ubiqus Locorum receptum atque usitatum est. At vero totius antiquitatis peritis
27. simus 30. de Laet in margine illius libri Inglidani (quem ego ex ejusdem Bibliothera haud ingrali
28. porsideo) ad verba ista; mund, quod in vetere lingua nostra est muis, hanc notam apetrosit:
29. matsiquidem anveni, sed miuud nequaquam; mund veteribus et patronus et tator Hecalte
30. B
31. Limirum, eamcundus significat juramenti tutorem, (custodem; neque os jaramenti: Luapropter
32. nano cas itemus magio aut nore nend in genere tatorem denotat Elarcalsuis tite i. Ferdi. tit t. lae cleae

Cite

Handschriftenbestand Ms, fol. - . Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-4280474:0136?run=74