Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

LBr. 465 · Kestner, H.E., fol. 36v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. itaque vides quantum intersit inter virtutem introducendam et
  2. introductam. Tertio instantiam habes in ipsa virtute institiae
  3. saltem pactus
  4. particularis. Ad hujus regibus cogi homines solere non negabis. Et
  5. tamen spente eos obibit, qui virtutem ipsam assecutus erit. idem ergo
  6. puta de caeteris virtutibus. Si quis a pueritia jussu parentum asquescat largi-
  7. tati in egenos iet liberalis. Quod si virtute liberalitatis cabeat, aliquando tamen
  8. ad actus liberalitati conformes autoritate publica adigetur. Si quaeres
  9. quid in usu kominum versetur, legibusque imperetur, variatum
  10. stlnar
  11. et jodiciis
  12. invenies. Partani Atheniensibus severiores erant, Censores Romani mimad
  13. versiones suas ultra leges extendebant, apud Christianos non pauca prohi-
  14. Regulis ordinum religiosorum
  15. arctius astringuuntur obligationes, quia v facilius ad executionem
  16. apud letu
  17. deducuntur. Sed quae sapientissimus regislator impera est eumia
  18. recta ratione intelligi potest, ea omnia jure latum
  19. n condicentur aulanquan dubersoum gedrure obcigationeite quoniam
  20. Sapiltissumi deie im pecia coanes certihmener tab natuae centen
  21. natre cdteent, seu jure dei per naturalem rationem imperantis
  22. cntinentur. Nam sapientia cum ponitate conjuncta ef, ut nullum praeceptum
  23. effisit
  24. laudabile voluntatem ejus fugiat. et eadem sapientia potentiae sociata
  25. id obtuet efficit, ut omnes intelligere debeant sua interese praeceptis esus
  26. obedientiam praestari. Quod vero Humani degislatores divina
  27. praecepta non, assequuntur, an ideo juns obligatio cessabit
  28. per omnia
  29. Miror etiam quod objicis, neminem scire an Titius Hypocrita sit
  30. quid hoc ad quaestionem nostram2a
  31. id tantum gsra
  32. quatiputas quod in aperto est? Quis scit an litius perjurus sit, au ideo justita per jurco
  33. occulto non violatur.. Quid sciant homines aut nesciant ad facti quae
  34. itaque ut inter nos finiatur controversia,
  35. putem necesse esse ut mentem huam melius intelligam.
  36. stionem pertinet non juris.
  37. An fortasse jus naturae tam restricte accipis, ut apud eos etiam
  38. valeat, qui existentiam divinam non admittunt. id in
  39. suo arbitrio est modo simul admoneatur, hoc jus naturae esse multo
  40. imperfectius, et pesse aliud plenius superesse, quod hominum
  41. officia erga deum quoque et quae uinc nascientur, erga se aliosque
  42. e Gallorum ego scio juristrudentiam, non minus pomana tutricatam
  43. esse. Anglorum etiam magis obnoxiam injuriae. Apud nos eo fit incertior,
  44. contineat
  45. quo magis quisque prolubidine a Regibus recedit zmendari tamen Leges, et
  46. controversias novis Legibus decidi e refuerit. Fateor jaris naturae aequitatisque
  47. tundamenta paucis pagellis comprehendi posse sed video inter eas hodre
  48. si milibusque
  49. rectibus

Cite

LBr. 465 · Kestner, H.E., fol. 36v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0072?run=74