LBr. 587 · Ludolf, H., fol. 108v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 109r); this page is its left half.
The machine reads it as
- qumentamur
- cum de origini
- tamen Merero palmam haud dubiam se dela
- turum ais, si probaverit vocem dernisauton
- Germanis idem fuisse ac Schrrcinssirit, et
- appellationem istam Schrecinrserdt aliquando
- infamem fuisse, quo probato, et egorpsi pat
- mamfacile conceddre possum, ut laceam Ver
- rem niu hare in hermania nuspiam quod ego
- sciam proporeo castrato accipi,
- G
- Thrases anden et andthuri mihisunt notissi,
- ma, scio etiam rusticos Bavaros opro a pro
- nunciare. Sed ego putabam hon estiores termanos
- alicubisuecicae elocutioni convenientius Oud pronun
- ciare, ut tua quidem epistola pra se ferebat, non enem
- e
- Sententia de derivatione vocis Hahreres non pla
- cet, si enim Reh significat equum castratum, certe
- huc rocum agi, ad Tallum non quadrat. Docendum erat Reh, castrati
- onem denotare, et adjectioum esse, vel originem su
- am a verbo quodam trahere. Cur enim potius san
- reh quam Botreh vel Ochsenreh diceretur? In notatio
- nibus vocum carendum est, ne ex similitudine litera
- rum, vel denominatione alicujus ret sola, sine affini
- derattalian
- mus
Cite
LBr. 587 · Ludolf, H., fol. 108v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-856498:0216?run=74