LBr. 967 · Volder, fol. 56r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55v); this page is its right half.
The machine reads it as
- In omni roctangulo praeter opposita labera parallota ot
- angulos roctos, simut continetur quaedam latoum longitua
- Horrn nihil a roctangulo soparam potest, quim porvat roctan
- gueum, noc ab ojus concoptui, qum illo porvat. Jorma roctangulo
- in genoro spretati quamlibot ealorum rationom ferro potost
- natura
- habot tamon in unoquoqe cortam, quae ab illo soparari noquit
- qumpervat. Noo hac inro ulla quodrati praorogativa ost.
- nisi quod nobit libuerit, ubi ratio aqualitatio intor latora
- vigot, illam figuram pocuciane voco vocar quadratum; rli
- qua omna comprokondore sub genorali toctauguli nomino
- duara si agatur non do concoptu genorali poctanguli, sod do
- hoc celovo incormnatura dxistonto, non minim ost, id icam
- naturam haboro, et inum concortum; siquidom opposita catora
- paracloea roctis augueis sibi invicomsineta, ame corta rationa
- latenum, imo corta voriudom magnitudino noc abha
- wetangueo, non aso inucom in hod vetangueo soparariqua
- aut, quin eo ipso t0o joctangnemam dostriatut prochrib;
- sed sitinic roctangulo addam motum, jam concoptiis reclan
- guei moei duo miroerdt, quia motus a rrtungulo soparum
- pot est manente eodom oetangneo. Ziibius consontanoum est
- si duo attributa separabilia concurrunt ad coucoptum roc C,
- havo ronus mnun quid non ofso, non inminosso dius concoptina
- Agitur onim de foparationo non qua fit sola invatis aestractione
- sod quo in ronm natura cocum hraboro quioat. Etonim cum sa
- parabilia sint har actributa concoptum voc C constituentia
- corto diversa brint, divorfas causab requiront, dirorsa offocta
- producont, addoque (nisi forto admodum eaxa signiticationo
- ut viuego soconnib, inum simuoro vocus, ut cuudicimus unam
- donnim, urcomdce) nua non constituent; prafortim
- cumtrio agatur de attributio substantiarm, qua id circo
- ou infunt. Peunes mamq mous ee modam
- ia subjecto et modoue concochli unum commmuomi coucos
- ptum inceudore imerotat
- Non existimas possibilio esso ino Ast B, qua muccum habent
- pradicatum commune Tlano ergo contradictionom inflicat
- taciusrorum divertitas? Non video. Sed no in vocitiis hic cateat
- qadam ambigentas; ponamnis duas ros existoro, propriotatum
- si fidri quvat, beauo divergarum. Do ntraque rocto piaedicatur
- illas oxistoro, esso res, sutstantias roc modos, habore carisab
- sidam et ossuatia et exfistontia, ot qua porro gonoratim omne
- bris robrs ascribi queuut; que fousu prociltrbio havent
- quadam praedicata commmunia. Vorntamon vches nisi tallor
- dixoro nihil osso intor illa duo communo. Hoc enim quod
- rem, et substantiam roca licot vodom nomini dosignem,
- inae cicot eodom genorali concoptii approtondam, rorira
Cite
LBr. 967 · Volder, fol. 56r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0111?run=74