Search the Nachlass

LBr. 967 · Volder, fol. 84v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 85r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Extensio, nis, est abstraet um extonsi, noc magis oft substan.
  2. tia, quam numoriu voc muetitudo substantia conson potost
  3. et exprimit nihil meiuo, quam quandam non suceossivam (utdu
  4. ratio) fod fimmetanvam diffugionem voe ropotitionom cujusdam
  5. natum, seu, quod eodom redit muetitudinom romm egustom
  6. nitame sumut cum aliquo intoa eo ordina exi Fontiuro; na-
  7. tara inquam, qua nompo extondi son diffundi dicitur enibu
  8. inrordis voc icca diffusionis mihi obscuritatumpat. Facceo
  9. oninicapio, quoxacto ros eadem oc indirisibieos, ut in numoro
  10. fit, possit rexeci non capio, qui possit diffundi, sive, hocuam
  11. mini imium idoncqo vidotur, qui possit extondi, honost, qui pos:
  12. sit divorsil partibus exil orrfumil. Weindo, si alloo rermn
  13. naturne, quas ropoti vit, non sint finguea in so extouse, non
  14. porcipio, qui ex canim ropotitiono oxtonsio oriatur. Pnucta, si
  15. qve infinitios ropotantum, inceam faciont eindam, nc cinta
  16. non
  17. voe infinitios ropotita suporticiom, aut suprFicios doniqua
  18. faciot corpus, sod, ut fiat extonsio, fingueat parties detdationam
  19. ut habvant noco ssumest. Hoc igitur initatos tune indivisibi.
  20. eos voe infinitios reposita, minquam diffinitontir, et exton-
  21. tionom faciorot, nisi singuea quid extonsi inso habant.
  22. Nosti vulgo dici, ea qua in Ubi ut coquuntur, sunt, so mor:
  23. componotrare, socuiao da, quae sunt in loco; advoqu inacus
  24. cusuido immimora bieres posso opso ammnilas unclam intor
  25. se etensionom facientes. Quod dictum, eicde probaro nocum
  26. supponit tamon ex re non extousa miclam extonsionem posse
  27. produci.
  28. Sapiris a to dictum momini, nisi neiquid in nobis oesot activim
  29. non posso in novib esso rires dorivativas ot actionos, sod une.
  30. Jam unquam, quod sciam, tugus dicti rationom Huilisti, nisi
  31. mino donuum; quam probo.
  32. ut ostendas, quid difforant ab univorsalibio finguearra,
  33. ais ad cortae tomporib, eocipppartis opsontialom ordinati.
  34. oroin ollo singnearnim a quibio inuvatalia ammo ab.
  35. stratumtur. Procuedubio. Sod quidicca ordinatio officit, utex
  36. ucu mutatio soquatum, quia ux univorsalibrs soqui non
  37. potest? dnalis unqs sit illa ordinatio, nos tamon inso nihuli
  38. habit prator naturam suam, noc quidquam qqva soquitur,
  39. nisi quod in natum illa continotum. Idom ost corpile sptcorrcum
  40. quocumqe sit tomporo, et eoco, non quie quam exvo sognotur, i’si
  41. quod in natura ephorao continotur.

Cite

LBr. 967 · Volder, fol. 84v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-867859:0168?run=74