Search the Nachlass

LBr. 454 · Augustin Thomas à S.Josepho, fol. 10v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. C
  2. Primigenium autem factorem definieram tunc esse illid, qui ex meo
  3. Canone 2d0 algebraice elicitur, et est semper v =X. Derivatu
  4. vero vocavi illum, qui ex a diviso per primigenuo v x derivatur.
  5. Verum animadverto, Vir praecellentissime, hanc in mea ultima epistola data
  6. diffinctionem inter factorem primigenium et derivatuo à de gravioriba
  7. forte curis distracto non esse cum reflexime tectam, quandoquidem illiui
  8. YC
  9. in ultimis suis 21. Nov. responsoriis nullam omnino facis mentionem
  10. quinimo eadem repetis, qua sub dato 7. Pov. objeceras; in paradigmate
  11. 235
  12. 60. me concedere 735 non exacte dividi per 60, et tn 60 non esse quadratu
  13. 60
  14. et limitationem petis mei Canonis 2di, quam tanien prius sufficienter
  15. jam dederam 19. Nov. per allatam distinctionem; hanc, quaeso, dum vacabit
  16. relege et trutina, et spero fore ut mitius mecu juxta prudentissimam
  17. suam discretionem agas, neque me sestinationis arquas, aut distinctione
  18. illam Excusationem voces nullos fundamento nixam.
  19. Alteru quod scripseram, erat, cum X est quadratus integer, non exacte
  20. dividens ipsum a, tunc a esse 2X +1. Hoc enunciatid per modu Corollarii
  21. protuli; antequam Canonem 2du condidissem, cui si enunciatu illud appli
  22. cetur, necessario haec limitatio adjicienda erat, quod Z tunc sit = 1. cum
  23. eadem Z alias valeat numeru quemcunque auomod. Hanc limitationem
  24. nescio ex quo fundamento rursus rejicis, quae Htamen non identica, sed clarissima
  25. imo necessaria e, quippe ex qua omnes numeri a = 2 vr + 1 seu 2X +1 hoc modo
  26. generant. Sit enim seu x = quadrato cuicung 1. 4. g etc. et Z semp = 1.
  27. necessario erit 20=L2 = vel 3 vel 9 vel 19 etc: hoc est = a. quo quid clarius.
  28. sertium est, quod Ascerto suo (Cum a et x sunt integri primi inter
  29. se, necesse esse, ut a habeat binos Confactores, quoru diff. sit duplus quadratus
  30. qui simplus fiat X) adjeceram, id quoque verum esse, cum X (nota confon
  31. miter ad meum 2dud Canonem) cum, Ongua X quadratus seu factor primigentus
  32. existens habet cum a communem mensuram, id quod confirmatu quam plu
  33. te
  34. 225
  35. rimis, tum duo proprio paradigs. 36-
  36. 169 in quo 3b cu 225 habet comunem
  37. mensuram g. et tamen 225 habet duos Confactores 3. 75. ipsû pproducentes,
  38. quoru diffa 32 est duplus Etg ipsius 36 seu X. Item in altero exemplo 49
  39. 5
  40. 19
  41. =b4. mensuratu 735 a 49 exacte per 15. et tamen 735 habet duos Confactores
  42. 7. 105. quorum diff 98 est duplus tus ipsius 49 seu X etc. Lx quo legitima fit
  43. consequentia, non solum tunc a habere duos factores duplo quadrato, seu
  44. 2∞ =2X distantes, quando x quadratus est ad a primus, verum etiam tunc
  45. quando idem X quadratus habet cum a comune mensura, aut ipsu a mensurat,
  46. sive jam X quadratus sit integer, sive fractus: Ratio horu omnium est

Cite

LBr. 454 · Augustin Thomas à S.Josepho, fol. 10v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-957479:0020?run=82