Search the Nachlass

LBr. 95 · DesBosses, fol. 80v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 79r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. e X
  2. Entelechiam illam ipsam cui amma humana tanquam gradus essentialus
  3. rationalit
  4. perfationis addita fuerat. quod si ante animae, infusionem malena illa prima
  5. extare potuit sine ipse, quid r et post ejus jacturam? Dico si recte
  6. percipio transcreationem aminae non rationalii in rationalem quam
  7. ais fieri posse addito miraculose gradu essentiali perfectionis, id est
  8. rationalitatis. nam non voles, opinor, animam non rationalem
  9. adveniente gradi rationalitatis per transerationem perire penitur:
  10. sed tantum, animae non rationali praecnestenti et perseveranti
  11. supervenire gradum, quem ais, essentialem perfectionis sive rationalitatis
  12. qui gradus tam parum sit modus anmae praeevistenti, quam parum
  13. d anima praeenistens erat modus matenice propricé sive corporis orgainu
  14. d ita ut gradus ille essentialus feorsum sumptius vera sit entelccua
  15. realissime distincta a prion illa, afficieus tamen eandem prorsus
  16. materiam primam propriam hroc polentiam passivam, imo corpus
  17. idem organicum quam et quod afficiebat praeenisens anima non rationali,
  18. 5
  19. hoc ita posito variae occurrent quastiones. Xmo quare miraculose super
  20. addi dicatur ille gradus, 2e quomodo una eadem materia a duabus
  21. . Entelechiis adaequatii informan possit aut 30 quomodo in homine
  22. adnulti possint duae animae, quod Concilio Synodi generalii 8a act 10
  23. Ganoniit adversati videtur. verum quae postrema difficultas
  24. tibi cum Gassendo alysque communis evit ad quam uti et ad
  25. 2dam respondebis fostasse, animam praeenistentem et gradum illum
  26. supervenientem, licet realiter diversos, non faceu tamen nisi unam
  27. animam. Sed hoc regeram: anima praeenistons etiam post factam
  28. cum gradu superiemiente unionem manet vera anima, ergo a fortioni
  29. et gradus ille perfetions superveniens, ut pote digior, veu anima ent
  30. ergo duae erunt animae, duae formae dominautes sive adequatre, duae
  31. unitates.
  32. 3

Cite

LBr. 95 · DesBosses, fol. 80v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958680:0164?run=74