LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 246v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 244r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Adieci quia petus excerpla exliteris ad voldeum scriptis, vid ebis
- et an ad objectionem ipunt sufficieater rerponderim. Jam coram ista
- dixeram quod mihi jam scribit ipii significandumr, rescilicet praeter
- destencionem et impenetrabilitarem tertium quid requirere ad esset
- tiam corporis quod contictat in vi ingenita ad contervationem
- icium, unde aecestario vim elarticata omnibus corporibus, ex na
- tura sua competere. Mlle autem regescit de aliquid datuere
- quod a concipere non possit; an illud tertium sit
- subitantia en modut 2 Si modut, nihil novi esse. Cin subitantio
- au spiritus an corpus 2 aut forte tertium: hoc autem tertium
- explicari non posse, niri cum veteribus ad formam subitantialem
- Edeu epploram recurrere velii. Ego quidem ipri respondi, sufficere
- e
- experientiam nos docere, corpora quo dunora tanto perfecli
- rem habere vim elarticom: hoc autem porita faule posse
- et demonstrar quanlitatem virium conservari non vero quaalita
- eelartica an corpoii sit congenila an a materia ambiente proveniat,
- e
- d egim me poste concipere Deum crease materiam cum conatu quodam,
- id eit materiam tunc cum quiescere suvidetur habere Meda tanen
- honcelenitatem infinite parvam, illamque sempen in materia manere quia semet
- ea Deo fuerit impresta: atque hunc conatumm epsepseu motum infinitetur
- dum qui prodnat illam intitam vim elarticam, unde non opus esse illam
- c edivere ab anima quadom corporea seu subianforma subitantiali
- Miror te quarere an ulla unguum portio detum materiae qua
- ad aliam portionem habeat rationem inasignabilem; seu an defur
- ala recta rerta utrinque terminata, sed quatamen ad aliam reitam
- habeat rationem infinitam vel infinite paroam cum tamen
- artualem materia divisionem in partes numero infinitas admittas;
- enum si corpus finitum catet partes numero intinitat, credidi semper
- et Anamnum credo minimam itarum partium debere ess habere
- ad totum rationem inasignabilem seu entinite parvami. Nec opus est
- ta artuali divisimre, sufficit talem particulam in toto coexitere, quem
- cudmodum linea mathematica ccoexidit cum superficie vel superficies
- cum corpore; vel quodlibet differeatiale cum suo integrali. vel ut optius
- loquar quemadmodum secundum Harvaum et alios sed non seuindum
- Lecvenhveck in animali innumera sunt ovacla, in quolibet voulo ational,
- diculum inquo vel plura, in quolibet ammalcule (tremella) iterum inaumera ovu
- du
- ita et ita in intinitum. Sed quirquid sit cogitationet meas de intinitate
- mundorum non procertis et demonitratis venditare volim. sed pro conjeclu
- s
- rn tantum probabilibus: hoc prinipali fundamento nisus quod exirtentia
- et eorum nullam implicet contradutionem, quodcognitio nortia ut defi
- quana
- denito ita de iatiniro sit tantum relativa, quod el in se ut neqe magnum
- Eneque paroum ita nec intinitum nec finilum sit, quod tandem nullum lit argu
- mentum contra intinitatem muadorum, quo non aque uli possent alius munde imolae
- ad demonstrandum se solos este. Sed dabit, fortan ocano, qua Lur tupus explucaba
- in novistimis meis deperam ii fallor me tage nartum esse Hugeai comothenron, et as
Cite
LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 246v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0494?run=74