LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 249r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- ad de Bernoul.
- 28 Jd 190
- sene oblitus eram dicere, quod tamen fortasse jam Tibi
- notum est, Dominum Fratiem uum specimina quaedam dedisse in
- Actis primi problematis a TE in diario Gallico propositi, et a domino Mar, li
- one Hospitalio praeteriti, pro linea minima inter duo puncta ejusdem super–
- ficiei. Sed non dicit an possit generaliter Memini me Tibi dudum scribere
- quae occurrerit Methodus generalis. superficiem constare ex portio
- quod mihi
- nibus superficierum, in quibus minimae jam duci possunt, quales sunt planae aut
- sphaericae, tanquam elementis. Nam in plana minimae sint sunt rectae, in
- sphaera minimae sunt arcus magni. Jam quia ex Methodo mea generali directa
- Maxrmamminim aut minimor formarum maximum minimumve praestantium,
- etiam et linearum minimum praestantium, etiam partiones utcunque parvae minimum prae-
- stant; itaque ex puncto unique portionis seu hedrae (quod eligi potest maxime de
- terminatum) ad punctum alteridsportionis, et quaerenda est via minima com–
- ponima
- posita Ex minimis vis in utraque herra ad punctum in communi hedrarum
- sectione ita sumtum, ut summa sit possibilium minima. Sint hedrae trive planae
- sie spherieae (nempe portiones planorum vel sphaeregrum superficierum datam
- superficiem tangentium vel pi in sphaeris mabis osculantium) LMN et PMA
- habentes haec plana aut hae superficies sphaericae habeant communem in
- vel hedrae habeant communem in superficie data sectionem MN. Et
- sint duo punctasa datae superficiri viaera sed sibi indefinite vicina
- R et S, unum m in hedris istis diversiis posit quae in hedris istis duabus
- determinatam maxime (ob facilitatem alculispositionem habere intelliqantus
- querendum est sectionis Hedrarum communis MN, punctum tale T, ut
- minimarum ab A et s ad T, nempe ipsarum RY et ST (quae in hedris planis
- sunt rectae, in sphaericis arcus magnii summa RTF ST sit omnium
- possibilium minima et determinatio puncti. T dabit naturam curva nin
- linet minimae in superficie data ducendae, inter puncta sua minimae,
- generalem. Ex quibus deinde determ et harum linearum eae deinde eligendae
- itum
- luna Cregulariter)
- infinitae, quae transeunt per punctum et ex his demum na
- d
- quae a puncto dato
- e
- C
- occurrerit
- uod si Tibi alia faciderit
- via, tanto erit gratior. Sin hanc ipsam excolueris etiam sic inventa
- tendit ad alterum punctum datum
- jucundum erit intelligere Tuostudio eruta. Vale
Cite
LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 249r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0499?run=74