Search the Nachlass

LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 249r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. ad de Bernoul.
  2. 28 Jd 190
  3. sene oblitus eram dicere, quod tamen fortasse jam Tibi
  4. notum est, Dominum Fratiem uum specimina quaedam dedisse in
  5. Actis primi problematis a TE in diario Gallico propositi, et a domino Mar, li
  6. one Hospitalio praeteriti, pro linea minima inter duo puncta ejusdem super–
  7. ficiei. Sed non dicit an possit generaliter Memini me Tibi dudum scribere
  8. quae occurrerit Methodus generalis. superficiem constare ex portio
  9. quod mihi
  10. nibus superficierum, in quibus minimae jam duci possunt, quales sunt planae aut
  11. sphaericae, tanquam elementis. Nam in plana minimae sint sunt rectae, in
  12. sphaera minimae sunt arcus magni. Jam quia ex Methodo mea generali directa
  13. Maxrmamminim aut minimor formarum maximum minimumve praestantium,
  14. etiam et linearum minimum praestantium, etiam partiones utcunque parvae minimum prae-
  15. stant; itaque ex puncto unique portionis seu hedrae (quod eligi potest maxime de
  16. terminatum) ad punctum alteridsportionis, et quaerenda est via minima com–
  17. ponima
  18. posita Ex minimis vis in utraque herra ad punctum in communi hedrarum
  19. sectione ita sumtum, ut summa sit possibilium minima. Sint hedrae trive planae
  20. sie spherieae (nempe portiones planorum vel sphaeregrum superficierum datam
  21. superficiem tangentium vel pi in sphaeris mabis osculantium) LMN et PMA
  22. habentes haec plana aut hae superficies sphaericae habeant communem in
  23. vel hedrae habeant communem in superficie data sectionem MN. Et
  24. sint duo punctasa datae superficiri viaera sed sibi indefinite vicina
  25. R et S, unum m in hedris istis diversiis posit quae in hedris istis duabus
  26. determinatam maxime (ob facilitatem alculispositionem habere intelliqantus
  27. querendum est sectionis Hedrarum communis MN, punctum tale T, ut
  28. minimarum ab A et s ad T, nempe ipsarum RY et ST (quae in hedris planis
  29. sunt rectae, in sphaericis arcus magnii summa RTF ST sit omnium
  30. possibilium minima et determinatio puncti. T dabit naturam curva nin
  31. linet minimae in superficie data ducendae, inter puncta sua minimae,
  32. generalem. Ex quibus deinde determ et harum linearum eae deinde eligendae
  33. itum
  34. luna Cregulariter)
  35. infinitae, quae transeunt per punctum et ex his demum na
  36. d
  37. quae a puncto dato
  38. e
  39. C
  40. occurrerit
  41. uod si Tibi alia faciderit
  42. via, tanto erit gratior. Sin hanc ipsam excolueris etiam sic inventa
  43. tendit ad alterum punctum datum
  44. jucundum erit intelligere Tuostudio eruta. Vale

Cite

LBr. 57, 1 · Bernoulli, Joh., fol. 249r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-958803:0499?run=74