Search the Nachlass

LBr. 227 · Eckhard, A., fol. 6r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. tanoperae
  2. 5 ApriI. 1677
  3. Colloquium cum Duo
  4. Eccardo Professore Rintelensi Cartitiano
  5. praesente Oni Abbatis Molam fratre
  6. lare sermo primum suit de Hobbio, quem dicebam de re morali satis eleganter
  7. scripsisse; ressime de Geometria, quanquam ipse dixerit cuidamamico
  8. meo, omnium scriptorum suorum optima esse geometrica, tantum scilicet
  9. opinio hominis privata de se ipso, ab aliorum judicio distare potest.
  10. qude ad Cartesium delatus est sermo, cumque quaereret a me Mocan
  11. Frater, quibusnam in rebus optime Cartesium scripsisse putarem, respondi
  12. in physicis. ille vidari partesio ipsi videri potissima suorum
  13. scriptorum esse Metachysica, Ego: vereri inc ne idem Cartesio hac
  14. in re acciderit, quod supra Hobbio accidisse dixeram. Cum quaeretetur quid
  15. Contra Cartesiana Metasysica haberem. Disi mihi cum alia tum ejus demon-
  16. strationem existentiae Dei non satisfacere. Hudius defensionem Dn. Eccardus
  17. in se recepit, rogavitus ut dicerem, quid in ea desideraren. Addidit Cartesium
  18. Cum multis egrogiis vidis haese re per literas contulisse, neque ab ullo porum
  19. ille: quanau
  20. fuisse convictum. Ego: non vidri mihi semper satisfecisse
  21. in re. Ego, ut hoc pateat resamendum esse Cartesti argumentum. quod
  22. huc redeat. DEus est Ens perfectissimum, de Entis perfectissimi concesitu est
  23. fexistentia, (quispe quae est experfectionum numero) Ergo
  24. Deus existit. Mihi vero videri hoc argumentum reddi posse compeudiosius sublata
  25. perfectionum mentione, si scilicet sit argumentemur. Eus de cujus essentia
  26. est existentia nccestario existit. Deus est Ens de cujus ex essentia et
  27. Ille: probandam esse minorem
  28. existentia Ergo deus necessario exi sit
  29. quod scilicet de existentia dei sit existentia. Eam verd ex eo probari, quod
  30. sit Ens perfectissimum. Ego: Minorem non opus habere probatione, posito
  31. quod haec sit dei definitio: esse Ens a se, seu quod existentiam suam
  32. a seipso, nempe a sua essentia habeat. Definitiones enim probari non est
  33. necesse, praeter quam quod haec definitio etiam aliis, ut Thomae et scholasticis
  34. probatur. Ille sed quid respondes petet ad argumantum. Ego. Respondeo
  35. dubitari posse an Ens de cjus essentia st Existentia. non implicet contra
  36. dictionem, fateri enim me si semet concedatur tale Ens esse possibile
  37. seu esse talem conceptum vel ideam, sequi quod existat. Molani
  38. frater dixit videri sibi probare idem per idem. Nam si semel admittitur
  39. Ens quod necessario existere debet, utique jam admittitur ipsum existere
  40. Eccardus. argumentum hoc esse probum: nam attributum aliquod competere alicui
  41. subjecto v.g. triangulo demonstrandum est ex ejus definitione, quod si ergo
  42. ut alquo Existutio ex eus cefintione stendi qu possit, et itque competet

Cite

LBr. 227 · Eckhard, A., fol. 6r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 90). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0011?run=90