LBr. 227 · Eckhard, A., fol. 7r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
The machine reads it as
- foris pomeridianis rursus convenimus cumque diu de rebus aliis essemus
- circa
- collocuti
- tandem Motam frater rursus quaestionem demonstratione sartesiana
- existentiae dei. Repetitur fueie nonnulla eorum quae antea axeramus. dixi
- ego in hac digina existentia demonstratione duo esse consideranda, unum an
- Ens perfectispmum non implicet contradictionem, alterum posto quod Ens
- perfecti ssimum non implidet contradictionem, utrum existentia sit ex numero
- perfectiorum. Videri enim perfectiones esse quasdam qualitates qualis non est
- exissentia. itaque petere me ut declaretur quid nam veniat nomine
- perfectionis. Ille hoc non posse d facile definiri, quemadmodum multa alia
- quae cuilibet sunt nota. Quemlibet tamen concessurum, quod existere
- sit quaedam perfectio et quod perfectiora sint existentia quam non existentia
- Ego. id non esse definitionem sed exeraplum perfectionis ille. perfectionem
- esse quiquid omne attributum, seu omnem realitatem. Ego. Ergo etiam dolorem
- etiam esse perfectionem a
- sed provationem tranquillitatis
- ille. dolorem non esse quiddam positivum,
- Egee quemadmodum tenebrae luco. Ego. videri
- mihi trungo voluptatem non major magis dici posse privationem volupta
- llolorem
- tis quam privationem voluptatem doloris. Seo tam voluptatem quam dolorem
- esse positivam quiddam. Et longe aliter se habeae dolorem ad holuptatem
- quam tenebras ad lucem. Nam tenebras non posse intendi et remitti, exclusa semel
- luces sed neque tenebras aliis aliis esse majores, ubi omnis lux absit. Sed tolorem
- non existere sublata bantum voluptate, et unum dorem dolorem alio esse
- Cortiorem. Itaque sequi ut Ens perfectissimum habeat et dolores, ille. posse
- dici dolores esse perfectiones materialiter, quatenus continetit aliquid posititam
- et ealenus posse esse in DEo. Ego. nullam videre rationem diversitatis, cur dolor
- voluptates potius quam dolores formaliter in Deo esse dicamus. Fiater Motam
- si permissum esset uti definitione morali perfectionis, nempe
- quod perfectio sit congruentia cum ratione, tum facile excludi dolorem. Agnovit
- tamen hio agide definitione Meta sysica ex qua sequatur existentiam esse
- perfectionem Hic ergo haesimus, neque satis explicatum fuit cur dolor
- Inde pauta fim
- non aeque sit perfectio ac voluptas seu satisfactio animi.
- in alia sumus delapsi. Frater Molani dixerat: Ens perfectissimum idem esse
- quam quod est infinitae perfectionis. Ego. dubitari an infinitum tale non implicet
- contradictionem. ille. Eccardus infinitum esse priusfinito, a proinde
- finitum enim ab infinito quodammodo abscindi, atque negationem ulterioris processus
- significare. Ideo ifivitur non esse ega infinitum non esse negationem termini sed
- cona seritur de terunatum esse aegatine purvestus ultenione prosiegs
Cite
LBr. 227 · Eckhard, A., fol. 7r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 90). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-960119:0013?run=90