LBr. 361 · Hansch, fol. 13v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.
The machine reads it as
- sed infinitodescrimine abest noster.
- intelligibilisa dioino, quod deus omnia
- simul adaequate videt, in nobis pautissima distincte
- poscuntur caetera confusa velut inchao perceptionum
- nostrarum latent. suunt tamen in nobis semima
- lorum quae discimus, ideae nempeet quae
- inde nascuntur aeterna veritates: nec
- mirum. cum Ens, Uenum, substantiam actionem,
- et similia inveniamus in nobis, et nostri
- consit conscii simus ideas eorum in pobis esse
- Longe ergo praeferendae sunt platonis innotiae
- Nontiae innatae (quas reminiscentiae nomine
- velavit) Tabulae rasae Aristotelis etoo
- copecina
- Lockii aliorumque recentiorum qui tenuius philosophantur.
- iItaque platonem Aristoteli et democrito uticiter
- conjungendum censeo ad recte philosolsandum meditandum
- sed monnuctas uveias dozas in eorum unoquoque
- ex pungieportet. Non male platonicis quatuor
- in mente cognitiones agniscuntur, sensus,
- ominio scientia intellectus nempe experimenta,
- conjecturae, demonstratio, et pura intellectio; quae postrema
- quae veritatis nexum uno mentis icta perspicit
- quod deo in omnibus nobis tantum simplicibus
- datum est; eo tamen, magis in demmstrando ad intelligendum
- accedimus quo plura breviori tempore per spicimus
- Mentem nostram ceceenter etsi a deo continue
- in existendo agendoque dependeat, ut omnis creatura,
- puto tamen non indigere peculiari ejus concurtu
- legibus naturae super addito, ad perceptiones suas sid
- cogitationes posteriores ex prioribus insita videducers
- ordineque a deo praescripto ut recte Roelius quem citas,
- quod ego etiam ad percestiones sensibilium extendo
- cum enim nec a deo infundantur miraculose, nec a
- corpore immitti possint naturaliter, consequens est ut
- per harmoniam initio divinitus praestabilitam
- in anima certa lege mascantur. Id sapientissimo
- autore dignius quam perpetuo leges corpori animaeve
- datus hovis impressionibus viblare. interim
- ob concursum divinum qui cujus creaturae continuo
- tribuit quicquid in es est parfectionis, potest dici
- se objectum animae immediatum externum
- esse solum deum eoque sensu deum asse ad mentem
- ut lux ad oculum. Haec est illa divina in nobis
- lucens veritas, de quatoties Augustinus, eumque in
- Animam
- ea re secutus Malebrancus.
- in hoc corpore velut corcere ess sano sensu
- intelligi stolest, quemadmodum et pautus
- locutas est decorpore mortis hujus, sed abjicienda est
- phalosoperorum veterum opinio, quod corpus poenalis sit
- carcer intelligentiae olim peceantis. Illud recte veteres
- animam En corpore tanquam insdatione esse
- unde injussu summi imperatoris decedere
- fas non sit, nec illud inelegans, providentia
- nos regi quo rationem sequit fato et instar
- machirlae dum affectibus ferimur. Id enim ex
- harmonia praestabilita nobis jam persicorum est, derum
Cite
LBr. 361 · Hansch, fol. 13v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 155). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970483:0026?run=155