Search the Nachlass

LBr. 390 · Henfling, fol. 17r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. divisionum in 50. partes factam, etse. nimiam, quandoquidem
  2. ipsorum plurimi tonum irtequam in novem part es secanet
  3. et capn nde segnitur Dia- pas on adtuc pluribus, nimivum 55. par
  4. onontibus constare. Cur autem eos hac inre initari noluerim, in
  5. buun, telliget, qui ea quae modo dicta sunt, considerabit.
  6. quam eo.
  7. 5. 28. Si vero majorem partium numerum adminere, et simul Eschaton
  8. ab Hyperoche, sicut in Canonio ab ea differt, ita etiam in temperamen.
  9. todifferre vellemus, hunc Tonus Tredecim, Diapason autem octuagin
  10. tannam partes nancisceretivo. Verum sic satius fuirset, ipcum (a
  11. nonium quod totidem diversis partibus constat, purum servasse.
  12. .d Tamvari autem temperandi modi in manioriam redigunt eanti-
  13. linam Hugenianis Planetarum incolis (85mothcor: lib. . pag, 77. jorae
  14. Scriptam. Ubi non crede illos ururos esse isto temperamento, quod singulis
  15. Rypatis quartam commatis partem adimit. Nam is tud rebulis rectitem-
  16. Peramenti non congruit, quia repetitio Hypaton dictomodo diminutarum
  17. duodecies facta diapason non pure erchibet, sed ab eầ integrà Diesi En
  18. minia deficit; quae quidem inconcinnitas non parum augetur, dum contra
  19. intervalla valdé composita, v. gr. , et V. quae adeo majorem mutationem
  20. ferre poterant, ibidem plane non mutantur, sed omnino pure exhibentur
  21. Verum necille, qui duo decimam cominatis partem ab Hypate qu’a
  22. vis subducunt, Dia- pason claudere queunt, quia, si institato suo recté inhe
  23. renz, uetra illud quantitate modoq
  24. progrediuentur. Et universe, non datur
  25. n5bB commati
  26. ullus numerus aequalium parrium, indcger aut fractus, qui Dia- pason
  27. exhauriat, si Hypatae illis partibus multentur, et ita quoties cuna libue
  28. rit, invicom addantur; enod quidem demonstratu facilius est. quamut
  29. mronde eega vag
  30. 34. Sedut rediam ad Elangtac05, quanvis i alio quovis modo cantum suum
  31. moderarentur, tamen non tollezetur contra (ctioquam involvit dictoloco fa-
  32. Aaobjectio, quae ex ipsis rationibus musicis, et veris intervallorum quantitas
  33. tibus exstruitur, et idcirco ex ysdem etiam diluenda en d. Hgitur fingemus p9,
  34. tius (quandoquidem in rebus horum populorum fingere licet) illos dictam
  35. cantilenam perfectissime etse canturos, et consideraturos, à D ad G, si-
  36. vi a RE ad SOL non etse verum Hypaton Diatonon, sive
  37. mao
  38. no
  39. mdognia et RE.
  40. Ms, et FA Ses sunt toni majores, sed erhe no3 quid quod etiam ex Canonio
  41. paresit, si Icum Y, vel cum comparetur, ita ut tota cantio symboles
  42. nostris exhibita hac sit:
  43. nb dp mdo
  44. ma B9abq
  45. d = 4.
  46. unde patet, eum qui novies illam rebetit, non tono excidere; sed eadem vo
  47. ce qua canere incepit, etiam desinere.
  48. 632 b0
  49. Hac autem occasione. et aposeo notandum, syllabas VEZE Mγ
  50. FASOL LA hocquidem incommo di habere, qud quandoq duae consonantes, ali
  51. cubivero duae vocales se invicem sequantur, arq hactenus mutari posse
  52. Ceterum autem sex esse debere, nec paucires, ut nimirum pars Mesesin,
  53. potussima ferior a superiore Secernatizs nec plures, ut toni majoreea minoribus.
  54. modorum ubique luculenté distingnantur. Nam y qui septimam syllabam S+ propterea
  55. ditterentia addiderunt, utmutationes eritent (quae hamen, si recte ad doceantior, ma-
  56. contistit) gis incundiores quam difficiliores sunt) omnia tarbarunt, nec ullibi tono
  57. rum distinctionem relignerunt Atq ita nihilo magis effecerunt ijo, quiso
  58. lisliteris A, B, C, etc. utuntur. Licet hi et alio adhuc modo turbent, dum o. gr.
  59. sicut Gn et
  60. b et F etiam Gis et dispocant, cum tam en illae claves et ab his Diesi enar-
  61. monia differant, et ijs insupser simpliciores sint. Quodutrumque ex Tig. I. (ol. b et 7. videre et t.
  62. Dez
  63. quingeia
  64. 3d.
  65. +inquo
  66. musicorum
  67. 5. 8

Cite

LBr. 390 · Henfling, fol. 17r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 232). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-970559:0035?run=232