Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 2, fol. 11v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Recta est cujus omnia puncta ex duobus
  2. tantum in ea si opus est producta
  3. datis determinata sunt. Id est
  4. datis duobus punctis A. B. C et tertio
  5. aliquo D determinatum est eo
  6. ipso utrum D cadat in rectam in quam
  7. si cadat in rectam (si opus productam)
  8. in quam (si opus, productam cadunt BC
  9. vocemus punct in rectam illam u
  10. cadentia A. A. et. et
  11. recta cogitando eA
  12. Recta est linea n nam fit potu
  13. puncti tali, ut loca ejus omnia ex duobysi
  14. punctis in locis datis determinentur.
  15. Non potest autem indi oriri superficies
  16. nam ea fit mota lineae, jum linea mota
  17. determinu sine Recta non potest esse
  18. superficies neque altior dimensio, quia
  19. superficies fit motu lineae, itaque primum
  20. linea opus est, quae duobus minimum punctis
  21. determinatur, deinde motus lineae et
  22. ad huc nova indinet determinatione
  23. itaque superficies veleM adhuac minus
  24. q altior dimensio determinari potest
  25. utctae duobus punctis
  26. Rectam, sic exprimo. A2RB3 A+ AC5A6A eH.
  27. Pars recta est recta F ejus extrema sita
  28. inter duo ent
  29. Nam cujus omnia puncta determinata sunt deel
  30. tantum punctis determinatis T at pantia
  31. rectae 1AC partis 1AEA omnia pun
  32. puncta determinata suit, (quia omnia
  33. vius puncta sunt puncta Rectae ajus
  34. pars est. omnia autem puncta rectae sunt
  35. determinata,) ergo pars rectae recta est
  36. diversae
  37. Duae rectae non possunt habere ambo
  38. extrema communia, seu duae rectae
  39. quarum ambo extrema communia sunt
  40. coincidunt. Nam Omnis recta cujus
  41. extrema sunt data habet omnia puncta
  42. determinata per duo quaedam puncta
  43. data. Haec duo puncta sint ipsa
  44. extrema. Ergo omnis recta habet
  45. omnia puncta determinata, extremis
  46. datis. Ergo omne punctum inter haec duo
  47. extrema quod in aliqa est recta
  48. promuntrari in recta datum est in unae
  49. tantum recta inter haec extrema comprhensa.
  50. Ergo nna tantum recta inter haec extrema
  51. compreheusa est
  52. ad est
  53. +per defin

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 2, fol. 11v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067961:0022?run=39