Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 7, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Talia sunt attribula quae explicantur definitione aut per curias considrationes quas involvunt
- Palia sunt etiam quae per memoriam aisci possunt
- ut colores, son sapores.
- Aequalia sunt ejusdem magnisudinis quantitatis
- Similia sunt ejusdem qualitatis. Hinc si duo similia
- sunt diversa, non nisi perscompraesentiam distingui possunt.
- Homogenea sunt, quorum aequalia, inter sec similia pt
- suntque A Cet B, et possit dmmi A L aequale ipsi A, et M neqvale. HLi B
- Esto AA, con aequale sit et esto Icui aequale sit
- dieo sic L et M sint similia A et B appellabinofomogenea
- Hinc etiam dicere soleo Homogenda esse per
- transformationem sibi reddi possunt similia. Nam Ul curva rectae
- Nempe unum quoque magnitudine praedita in aequalia
- Nempe si A truns formetur in aequale sibi L,
- potest fieri simile ipsi B. vel saltem ipsi M, in
- quod transformari ponitur B.
- Na In esse alicura hoc loco dicimus, quod
- aliquo posito, eu ipso poni intelligtur Eo ipso
- nullia scilicet adhibiis immediate peritut poni
- intelligitur. Ita scilicet ut nullis opus sit
- ubi lineam aliquam finitam ponsuns ejus extrema posimus ejus partes.
- consiquentiil antet ve
- Quod inest homogencum pars appellatur
- et cui inest appillatur Totum. seu parses ngreder ugo E
- Te Terminus communit vel sectio
- ap est, quod duobus inest partem communem
- non habentibus. quae m intelligantur partes
- utamue ectia ejusdem rotius, is
- terminus communit dicetur Sectio totius
- Hinc patet Ferminum non esse homogeneum
- terminato, nec sectionem esse homogeneam secto
- si pars unius sit aequalis alteri toti
- illud vocatur Majus, hoc Minus, hoc Majlis
- Itaque Totum est majus parte, sit totum A
- purs B, dico A esse majus quam B, quia pars
- ipsius A (nempe B) aequatur toti B. Resetiam
- Syllogismo exponi potest, cujus Major
- propositio est definitio, Minor propositio estidentica.
- Quicquid ipsius A parti aequile est, id ipso A minus est
- B est aequale parti ipsius A
- nempe sibi, ex hypothesi
- Ergo B est minus ipso A.
- aequetur duobus reons; ergo
- necesse in uno rationem angulorum
- quae in angulo, alioqui enus
- trianetum ab utro eo ipso distin
- qui posset, licet fi exse scin cet
- seu singulatim spectatum.
- ita facile demonstratur quod
- alids per multas ambages
- Cum quodvis tempus cuivis sit
- spattum et Tempus et Momentum, spatium
- et punctum, Terminus et Terminatur
- etsi non sint Homogenea, tameu sunt
- homogona du inum in alterum
- continua mutatione abire potest
- quod sitous i pot
- non tantum homogent sed et homogens
- heri ut momenta in tempore, tempus in termpore
- punctum in Extensem, Lineaa in supertie
- non nisipter modum homoyni j eore, superficieis et corpore.
- Unde videmus omnes demonstrationes altimum
- resolvi in duo indomonstrabilia: definitiones seu
- ideas et propositiones primitivas, nempe identicus
- qualis haec est B est B, B4 unum quodque sibi
- ipsi aequalqe est aliaeque hujusmodi infinita
- Motus est mutatio situs et
- eum, superficiem, cor pus respective
- etsi ad punctum sit, non tamnu est in
- puncto, alioqui in puncto foret magni
- totum, et licet sunt extensa, in quibus pars non
- est similis toti, possunt ta tamen tansformani in
- epitut enams
- s oun tempn ufatum
- In eo Movatur i quod ain quo mutatio
- est situs t ratio mutationis. Itaque si duo
- pirum mutunt, necesse est atterutrum movere
- si don ambdo ne veantur
- in lineae superficis corpore
- talua, et eadem ratione isie
- continuari potest. cum enim pars sit pupcion
- vecut rectam, iternue tempus, et in
- univers Fedemmolo ostenitm tes ietam in rocta et in tompdre purs est similissl
- Hinc patet duo Triangula sit
- aequiangula habere latera proportiionut
- vel vicissim. Nam sint latera
- proportionalia, similia utique sunt
- triangula, cum simili medo
- determinentur. Erque angulus
- in porro in ommni chiangulo
- summa laterum est eadem, cum
- respondentum ad summam esse
- simile, hinc et tempus partis,
- et aded pars temporis toti, hinc
- tempas totum runsurs en quodvis tursus
- alterius temparis pars intelligi potes
- compus in momeniuum, spatium
- atque adeo in eadem ratione secari potest, qua
- temporis sit similis teti, et pars totum distantae
- tampus sit simile parti, habobit se ad aliud sileu
- tempus ut pars se habet ad ipsum. Et ita tqa
- in alio majore tempore continuri
- similiter et spatium continua
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 7, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067966:0002?run=39