Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 320r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.79.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Fr. 1682 Vide quo his posterus estripta, ubi raeduaedi
  2. ligationem eodem compositorum,
  3. cinis legatis nirituliaatam nde facilia exttus vel in contuuseu ves i
  4. L. pediculis st. Keratius D. de auro et argento legato
  5. Multi libii observatimum et variarum lectio num; qui in face Critica
  6. Neripro culum referte
  7. Gruteri non exsunt a Gudio collecti
  8. Optima Methodus Tetrigonisimi particulnis vel demonstrandae impossibilitatis est per
  9. seriem infinitam pro magnitudine circuli = - 3 + 1 - 1 dc vel 2 + 2 + 21 revocare ad
  10. 13
  11. ossibilitatem,
  12. deplicatum, cujus termdinatio erit quaesitum. Jam sciri
  13. se replicatasi
  14. poterit methodo compositionis, an opor cobecos, an eaqueat analytice reperiri. Quod
  15. expressionem
  16. Summatrix ejus potest quoque revocari a
  17. si id non succed it, quod don difficile est demonstrare, videndum est an quanitat homopetota haberi
  18. queat transcendens. Transcendens scilicet fictilia assumtitir eodem modo utrque in latuaque ex
  19. a et b formetur quo ex b et et ex C, et pro C substituendo valorem, iade instituatur
  20. comparatio; apparebit an possibile sit aliquid comminisci, quo coincidat utraque frmatio. Quod
  21. Eadem methodus
  22. tangenus
  23. serieuum roplicatarum in seipsas etiam ad differentialium aequationes pertinet
  24. dipletur mitundo transcendentem in seriem infinitam
  25. C.
  26. u eu ideo contra nonnunquam series in se replicatae expicari poterunt per
  27. tngentes)alia mechodo inventas, si scilicet ad seriem differentialium revocentur servit
  28. oliam hoc methodus ad quotientis replicatos in vemendos de quo alibi
  29. a. b
  30. b. c
  31. ab quanitur Homocoptoton ipsorum ab, et b. ab
  32. initio statum misceamus.
  33. Formula generatis
  34. l+ma + nb + pab + da +Vbb Hino puls
  35. qua
  36. tam l simi
  37. +mb +n ab + p aab. + 9bb + raabb, cidruta
  38. l + im a + FI
  39. + iv aV
  40. a2 + + b + Z a. b
  41. s
  42. l’et
  43. et
  44. Se si intae a. bo expuratis ingrodiantumr adtandum eriti
  45. v
  46. a. D, arb lanatnb pab rgaa +
  47. lam b +rC + pb +9bb + Y cC)
  48. et D (ex plicando C) erit: _ l. + n a r nb + P ab +raa pb
  49. nh. + 2r ab
  50. arna Capio
  51. cnscendentes
  52. uinde facilius judicari potestam coincidenti
  53. duarum similium formularum ex a. b
  54. op b. C. habeat locuri va b a bBo
  55. ficit ad generale
  56. PF Es epposi
  57. 2, ma + nb + p ab. +gaa + rbb
  58. a dec
  59. 1. 1. 2. 3. 5. 8. B. 21. 34. 55
  60. sed si sumamus: 1.. 2. 5. 1. 32
  61. itemque nusus 1. 3. 8. 21
  62. in quolibet serie tepratim res succedet
  63. codendi
  64. et posito ffe a. b. C. d ete isse 1. 2. 5. 13. etc. vel h. 2 Y = 1. et. reperiet esse aC = bb sequ. bd- c0
  65. quae est auteem propuecas terminorum in serie a. bo ate ea erit proprctas exponentium in serie aab
  66. B
  67. ac bb si non ex duabus componi potest componi eadem quantitas ex a. b. quae ex b. c
  68. du possit compom eadem quantitas ex a. b. C. quae x b. c. d et reperietur esse in singulis seu
  69. 3
  70. +
  71. hon
  72. Hoc utile ut
  73. tionus
  74. anbita
  75. inco
  76. i
  77. ogeata
  78. Ex hac observatione patat
  79. ine viditur sequi mue
  80. litem
  81. ci
  82. l
  83. S
  84. +. d
  85. e
  86. dio Homi
  87. aeqalivats
  88. i
  89. tervaur lex hodu
  90. 5
  91. u
  92. param
  93. ro
  94. uinerus
  95. sint puato d nitognitae congeoffectae tolli dinsse unam
  96. intiterarm
  97. piorum
  98. ine infirieris,
  99. i
  100. non hoc
  101. in hono eri gradus puu ais a
  102. E. Et
  103. eosta
  104. eteum
  105. a + C H. dlivisis omnibus per C fit: + 1 sita ac+ aa +. divisis omnibus per
  106. fit: 2 + aa + 1. si sit: ec + acc + a +C divisis omnibus per 3fit: aa, a +a +
  107. et ita porto. vm si sit: ac + aa + cC divisis nogeratote per ce nominatere per
  108. en fra lionep
  109. fit: a f aa +1
  110. cc
  111. ve
  112. a+c
  113. et ita porro, itaque quaecanque sit formula rationalis
  114. divisione aliqua per alterutiqus literae potentiam reduci pd
  115. ex 2
  116. a + ad compositum ex ratione duarum numeratoris gradus proximep
  117. letere, seu si
  118. ac
  119. egradu nominatoris semper nes succedet sola divisione formulae per altrutuam liter
  120. quod si formata fractio aequivalent uni
  121. nempe dividetur vel per CE vel per c vel per C etc. nempe numeratioer per e noum
  122. anto per C3. Hinc idem est in irrationalibus at valorits puris, literae alicuius per duas
  123. alias expressa, ut si sit Yac +aa +cc + Y a +C
  124. Cumque omnis pura reduct
  125. ad affectam. imo etsi tras pluresae sint litera a +C+ aC junganturque aequation
  126. utcunque affecta, adhibitis legibus homoneneorum, tolli potest una substintis semper
  127. qvantitatibus exhibentibus rationem reliquarum ad hanc Hoc magnis in multis consi–
  128. derationibus usque habere pots, et habet jum tum in soriebus replicatis ad parametra
  129. artum
  130. ducto quia
  131. ta
  132. ii a titira
  133. omogenem
  134. a suspicirt in si
  135. 320

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 320r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0641?run=73