Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 1, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Sed et operae pretium est datos resolvi in omnes primos qui eos metiuntur, ita
- enim res in arctissimos denique limites concludetur. Hac denius ratione
- non tantum habebisur solutio problematis, sed spes est seriem exhiberi
- posse continentem omnes possibiles satis facientems, item maximos minimosve, aliosae
- determinati loci sive ordinis numeros satis (acientis posse determinari. Ut si
- aedecimum in Pordiu
- quis mihi proponat problema quadiato quadratum integrum invernre, quem
- in tres quadratos partiri liceat, quorum laterum summa quadratus. Quod
- est non paulo difficilius quam maximos minimos exhibere. Porneetsi problema
- ipsum solvi non possir im integris, tamen hac methodo mea semper se reducetur
- id aliud problema solvendum in integris, cujus ope cum integn minimi possint
- inveniri, problemalis factitii eadem opera invenientur fradi, simplicissim
- problematis propositi, id est qui ex timimis integris fiant.
- Qua Methodo Usus sum in resolventis aequationibus Qadeaticit eadem
- licebit uti in Cubicis aliisque altioribus, modo que Amulyticae
- ars extrahendi Radices aequationum perficiatur quod non despero.
- Quo absoluto jam hut jactare potero Methodum:
- stvendi Methodos Generatissimas et absolutissimas
- Problemata
- solvendi c numeris rationalibus, modo id ficripossit ea solutione quae jam habetudi
- factio
- Solocndi Pablemata in mmverisrationalibus, qua sunt possililiami surdis
- integris, quando id fieri potest aut demonstrandi impossibilitatem
- affirmativis,
- Quando non potest
- Idque tam absolute ut ejus oper omnes Numeri possibiles ordine recenseri, minimi
- carma
- maximi, diive pro arbitrio aut quabitate an magnitudine determinati
- eligi possint. Un quod et alios habebi usus praeclaros, ad alia problemata
- xulta, ope paucorum simpliciorum jam solatorum ope solvenda. Nam
- seruatum series cinius conditionis velut problematis cujusdam series item
- alterius conditionis habebitur, et eharum serierum termini
- communes non difficultem, ex ipsis cujuslibet singularis proprictatibus
- determinabuntur.
- De Metodo integrorum alibi dixi Scheda peculiali.
- Methodus affirmativorum pendet ab eo, ut cum pro arbitrio quantitaties
- sumu sumimus potestates quasdam a duobus, tum ad quando signa sumun
- tur pro arbitrio, ea sumamus ambigua; tum ut postea ubi ad formulam
- unam pluresve deventum est, quae explicatae exhibere debent
- numeros nihilo majores. eamque per omnes signorum explicationes possibiles.
- et in singulis veros limites ex hibeamus, per a extractiones radicum
- apo in appropinquatrices methodo Vietaea. Notandum autem
- signa ambigua non esse necestaria, cum literis arbitrariis vel
- etiam earum potestatibus. imparibus praefignatur in arbitrio
- est enim explicare literas per + vel p-. Sed cum praefi-
- guntur Polestatibus paribus, eae enim non sunt ambigudrum valorum inter
- megativa et affirmativn. Est praeterea, ubi e literis ipsis praefigi
- opterae pretium est quando scilicet ab mitro refert semper sumi
- quanti lates asser mativas ut in dochrina, de locis.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 1, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00067996:0002?run=73