Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 1, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.84.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- enim
- Hinc methodum aliquam detexisse mihi videor, qualem pabitur
- natura re:
- 1
- 7Y+ a
- 5
- F
- T + 2T+1
- (3
- Inveniendus ergo F talis, ut 2F + 1 sit aequulis integro V. fier: 5V - 1 pT. (7)
- H. F. (18). Erit Ergo V - 1 p integro 2X. (9)
- (20)
- Ergo 2V +1 -
- sive V. .1 2X + 1.
- +1 I: 5 X 42+
- ligo Jpi 10X + 5 - + 5X + 2 (2)
- 2 (23)-
- 1d X + 4+1.
- sive
- 2T+1 TX +3 (.
- Si jam X ponatur esse unitus ut F in minimis habeatum, erit T, 7. per ag. 21
- Quae solutio generalis plane et vere analytica et penc dixerim sola
- minus
- in est. Et vero repetitioores istro divisionum non magis ad problematis
- ad inarithmetica communi ad reductiones tanrum ad
- comunem mensurum, quand terminos minimos, quando id fieri potest.
- Hobet dllud vo qmemorabile in primis est, quod hac arte
- nons.
- probleum generaliter solvitur etiamsi divi sores sint primi
- inter se, quod ab aliis desperatum: ac denique quod statum
- in mininis solvi potest, si scilicet X ponatur aequalis unitati
- sproponamus primum casum, cum divisores non sunt primi inter se
- Dende ctium tres, qualuor pluresve divisores ac residuos
- progredianur:
- 1
- 1 3 pA f4 +
- pinamus ignorari
- 34
- u f. 5 +
- V
- in resid. 4 resid.
- 4. 5. et dari 8 divis. 6. divis
- divident cnc
- quotrenles
- xa repeteodo aequationem 4 et datos in numeris
- inb
- (24)
- exprimendo fier ex ea: 8 L -bss H - 2.
- 15)
- sive bM = sL i2.
- 26)
- sue 6M 2 + 8L
- ex
- sive CMpp B L +2 sive L + 2 L + 2 M
- 1 (25)
- Jam 2L +2
- 6
- 1
- vel et 3. W = 1 ⊓ L. esi fuisset in aeq. 25. 6M - 8L p 3.
- 90)
- fuipser execntae mipossibilis, idque calculi monstrasset, nam aequatio
- 3o ita sterisset 3W - 2 L: quae aequatio, si
- W, et C. integri esse ponuntur, est impossibilis.
- Sed quod omnimo praximum est, manifeste apparet nullo limite
- claudi hanc methocrum, et semper effici posse, quantuscunque
- non reductione sit, numerus divisoram, et residiorum.Ideo etiam generalitur
- un at effici hec problema potest: Numerum invinre integrum
- quem muetiplicatun dato, ulli per datum nuxeris unimente, productus
- per ulim quendam datum divisus det in terrum, et replicando:
- s
- Absoluta est ergo mettotus det in quam, qui rursus eodem modo adtu trectatus, adhibitus
- alii vatis det rursus interrum; et. et ita in infinirum.
- sd nec hesert incogutus intiare nomi antors vel simt neminalores
- Lumeralorem
- modo scilicet
- facta non
- ascendat ad
- quandam po-
- restatem
- de interiis.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 1, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00067996:0007?run=73