Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 1, fol. 4v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
The machine reads it as
- b. et c
- Notandum est; si duo muneri divisores sunt prini inten se maximis communis
- divisor continuis alternationibus divisorum residuorum inventus est unitas
- Unde Unde datum aga dividens non facit fractonem. Si vero
- maxemus
- ultinus commnis divisor sit alius nomerus, tunc necesse est, eum metiri
- qui unitates etram ga: alioquim aquProblema
- hanc
- ab initio dividi poterunt omnia per maximam communem mensuram
- ipsos b. c. ga metientem;
- Euce ergo Theorema: si differentia
- inter duos retiduas Si duo divisores dati sunt non primi inter se
- necesse est differentium refidiorum divitibilem esse per max id quod
- dat
- eventis
- residus a residua subtunctu relinstit, dividi posse exacte per maximum
- eorum mensuram communem. Hincopatet divisiones facta se per
- problema per hanc maximam mensuram communem, semper redigi problema
- ram, quae diffe. ad casum duorum divisorum, qui se s non non primorum inter se; adeoque
- rentiam netatu: semper ad instar aequationis q esolvi, et ad eu
- casum redigi posse quo
- ad unum
- n Ergo omnet non opus est nisi numero, qui ab no applicatus unt divisocam relinquat nihil
- difflintes meti. ad. alterum, unitatem, qui numerus semel inventus desiduis datis omnibus
- 34
- satisfacit Unum tamen annotandum est, ne decipiamur, pronuntiando
- Lbne eada Annotandum est me studio
- deinpast bilitate
- vitasse hanc locationem. ut scleret diffecentia residuorim sit expote
- divisibitis, sed dico quod decisor resituus a resi duo substrnctus relis quit
- quia majo etiam is minire subtrahi potest in rem nostiam, idque suffi–
- eit residmum, etsi Lihilo minorem divisibilem esse in hulo minus enim
- omnia in integris exitum sortientur: Quam in rem sutice rus quod
- analysis ita docet (31 Lb- Me B ea - da. ex Aeq. 3 er 4.
- sumto iptorum b. et C commani divifore sive Lb - ea +da sp M.
- cenemus antinuis a ternationilu divisicu rediisse cospo at cetion ej s
- Panca addam, de casu quo plures divisores residuique sunt dati: nempe
- repeti repetitis aequationibus pima 3 secunda, addatur iae nova
- 31)
- Dxa 52 + ha. Ergo Quare jungendo
- aequationes d, 1. et 31, fiet Lb + da 2 β+ ha. (32)
- sive ha-da, appellando 3 Ba. oper : Lb - p 2 p ba. (33)
- pro L. substituamque ejus valorem g. N ex aeq. 5. fit fier:
- g. Nb - β 2 da., sive expocacis G, et B, fer. e -d Nb- β he da
- videndum ergo aute omnia est, an cogniti eb b eb- db B, h-d
- habeant maximam mensuram communem, ea enim dividi debet aequatio. si
- si et -db et B habent quandam mensuram communem; per eandem dividi po-
- terit etiam h- d, ob rationes praedictas. Sed si is db, et h. d, vel _ d et
- vel β et h .d habent maxiniam communem mensuram, sufficit pro primo
- casu s2, pro secundo N tatemassumi ut eadem eandem habent mensuram
- ita tota aequatio poterit dividi per hanc mensuram redactaque erit ad minimos
- terminos. Sed triversaliter loquendo sufficit statim abinitio fieri N et 2
- divisibiles per ha - da. Ergo pro. N. ponendo hast- daS1 et ple
- ar
- divisis omnibus perha-da
- (37) et pro 2 ponendo ha Z = da B, fier ex aeq. 25. sequen
- (40)
- Aer. r aeq. (28) eo db Bt- BB ae. Quam Jam juncta rey. 1. et 30
- habemus (39)
- a
- ha3I - da 5I b= PC a, sive cunglndo 38 ex 29, fier:
- ar
- (42
- ah b 51 - cP + BB f v. et i Ponendo 5I H E, et B
- e
- 1c
- fiet ex aequatione 40. juncta 41. et 42, talis (43) + lb. 13 + vB Id
- quo valore ipsius P. inserto in a9. 40. fier: a
- eb
- (44) (bhc 2)) - bd c3 = hbc 3) + ebc 3 = OcBa a sed haec Nequatio A4
- eadem est cum aeq. 38. Superest ergo tantum ut quemadmodu sunximus aequationem 1.2. et
- 1, et 31. ita jungamus 2. ex 31 t et eodem modo tractemus junctas, ut punctas 1 et 3I
- tandem mam ex tot equitientus il coplieatis, issi a aquem, quo fato, solitum cit putten
- Theorema:
- omnes Numen
- differentes
- metiuntur,
- sunt primi
- inter se. n
- Goteraiter:
- oun
- sumeriqu
- domcnos ed
- metitsut halend
- maximam coma
- manem menso.
- Numeri qui n
- untur, sunt
- aut pares, aut
- primi inter se.
- on nes numeri
- vi
- mero prium B
- erentes metiuntur)
- snt primi inter A 1)
- ontnue numeri im
- pares qui binario
- differentes meti-
- untur, sure primi)
- inter se
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 1, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00067996:0008?run=73