Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 5, fol. 16v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.74.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- a
- e natedu tsi t si i ts n sroia ottosu al
- t
- L
- 122
- ex
- 2
- du
- orro zui
- detobulo
- 2V
- iojua ads) sose onm souuuvas fjo int
- e
- lero s
- pascitur etiam heorema generale io modus
- exhibendi potentias et radices serierum infinitarum. quod ut melius
- tie
- e
- si
- pateat pro literis adhibebimus in Algebra alias usitatis h ad hibe bimus
- d Numeros fictitios quo ib medi mediocri quibus non mediveri son ert aptae ad
- e
- D
- rem compositionis. Comperimus enim literas pro notis Algebraicis adhibitas, hunc
- habere defectum, ut non satis indicent ipsurum quantitatum relationem inter se
- e
- cum tamen artis magnum artis charneteristicae vel formarum, aut quod eodem vdit
- redit combinatoriae, artis combinatoriae sive formarum, vel si mavis Characte
- Episticae (cui revera subordinatur Algebra) praeceptum sit, ut omnes rerum relatio
- nes, quantum licet notis exprimantur. is numeris defectus Algebraicasum notarum
- vulgo receptarum non valde nocet non valde nocet, nisi cum magnus est notarum
- tum numet
- sit
- oc loco. ubi proinde nedet
- itubend mneros quorium
- ota
- utin
- malo operae pretium visum est
- 1 9+y+ 139414y +159d cientes
- ctente
- sit y = 10 + a y + 12γ + 13 H 4 14 V + 15 y. + 16 _ etc
- fiet
- i
- 10 +, 10. 1y 4 2. 10. 12Y + 4 ∞13V + 2. 1014 Y +2 10.15 V + 2. 10. 16V
- 71. 1 +2. 11. 12. 2. 11. 13.. 2. H1.14.
- Engugron. G. G mnvm B s me l 1 nir 2. 12. 13.
- yL10 +310. 1 Y+3, 10. 12Y +3,. 10. 13y +3,10. 14) +3,10.15V
- iim
- N3. 10. 11 a +6. 10. 1I. 121.
- Et ita imiliter in altioribus, facili oper
- 111
- 6. 10. Il.13. . (6, 10. 11. H..
- 3 10. 12 6. WW. 12. 13..
- s
- e.
- 2. 11. 15C.
- 2 2. 12. 14..
- 1. 13. 13 11
- + 3. 10-16y
- 6. 10. 11. 15 1
- 6. 10.12.141
- 3. 10. 132.
- Et ita similiter pro altioribus potentiis d hoc observandus
- etc
- B
- etc
- iiova
- membio, ut coprit format ex nume is elucilitis cormato, ut num ut om
- ut omna membia ejusdem potentiae ipsius e concletur ex tot numeris assumtitiis, quor
- sunt unitates in exponente potentiae; sed summa notarum ultimarum cujusque mumeri in nembra
- ae faciat numerum aqualem expotenti potentia ipsius X ad quam pertinet membrum
- penique nuneri veri membri praefixi sunt numeri transpositionum ejusdem formae ex assumti
- tiis Normatae, iidem scilicet qui sup in praecedenti theoremate sunt explicati
- Sed sed euce Theorema Generale pro potentia quacunque Nempe erit
- mne
- +C. 1
- est
- aabX+CXFdX+ eK1sX+9X
- +
- C.∞o 1Y + C. 102 t, 2X + 2. 1061 + C. W 1+ e. 16 15 p + C. 10 16 y ete
- +X2
- tob a
- 2
- ee
- eau
- eX
- (1 et c2 e 1o i 4
- 3. B. P. 1. ( 1 2. R 1. B
- ee B 12t.
- HH
- 1. (2,
- 2∞C,F, ,
- mendo yrante, et y = a +by+ cy + dy+ f st et
- erit a = 10 et b = e. 10 11 et C = e. 1 12 + C. ~1
- c. 2.
- 12
- 113. CC19 2. 18. 1. 12.
- et d = e 10813 + C. P. 1. 102 3 112 + e. 1.1. 4.2, 3, i
- et f = C _1814 + C. P 1. 10. 11. 13 + e. 1. 6. 101
- quodsi Et
- ad abso
- 1. 2 quamalibu s
- 1. 2.5
- 18-
- C3
- p.lh.-
- 100 1214.
- Er cr
- 15812
- i
- 2,8. 1. C2. 0Z 15212
- P5
- ca si
- eete cte
- ex1eneo erc
- F12 + P. P.L PD IP. 12 + P. P.1 2 Z
- onmexprssion d ligua porro
- 11219
- A. H 5. C. 1. et 107 12
- 123. 4 10 4t 1 116 X
- rctus porro, Lex enim continuationis ex dictis apparet.
- quod
- sit numerus eril y radex ipsius extracta ex valore ipsius y. itaque simul potentiae
- et radice, hoc theoremate continentur sin sit semigractus seu simul continens integrum,
- cory felasiue
- radicil aed es potentip unausu i aut veniaes potentiae vel radices ser iEt
- oruto
- un
- 12. ek sunt om
- et inspotentia, eot quot e in potenty, tot quol componunt cradum e invicem ductae
- et possibiles in
- tic
- q nva
- Aradasqo eB bt
- ver sis quivis nomerus labeatur pro una simplice litera; uo potentia ipsius X, t quaerinvilem ductae, at
- non pro literis simplicibus, sed pro potentiis ejus gradus, quem nota dextra de
- at
- Ep. gr. in X Membrorum formae sunt 1o p 18 H. +E, 10C23
- habitae, componnat gradum ipsius X
- H1, ubi habendo h numeros pro simplica
- literis poti gradus primi membri erit et +t, secundi e 2+1+1 terdi e 3 + 3, id est sempor e. sed si lite nume
- nonus ejus potratici quem indicat neta ultimo, quasi 10 esseit et n n ∞20, Y m, et u ~n et 12 = t
- et B- q semper componitur grodus 3. Nam fiet ole1) + 3, vet 0(e 2) + 1t2, vel p(e 3) +3, quod
- sempar dant 3. sic in X horma quaevis hoc modo componit 4, exempli gratia
- ex empli gratia in xt membrorum formae sunt
- 12 et
- 1.1140t 1De= 2. H1. 130110
- 102. 3,. 2 et 10 1 ubi
- puttando numertos assumtitios pro singulis literis (veluti si essettrom 10, (1, 12, 13, 14, idem quod m, n, P, 9, 7) gradus primi membus
- q erit e- 1+1, secundi e- 2 + 1F1, tertii e- 2 +2, quarti C- 3 +2 +1, quinti e- 4 + 4, id est semper
- asenio numeros assumtitias pro potentiae quas indicant natae ultimae (veluti si essent 10, 11, 12, 3, 14, idem quod n, n, p, 9, 14
- it
- quinti
- radus primi membri erit O(e-1) + 4, secundi o(e- 2) + 1+3, tertii O(P- 2) + 202, quarti o(C. 3) + 1. 2 + q
- habentur ex rn sunt iidem quos expi
- pro
- (P- 4) + 4, id est semper , idem scilicet gradus qui ipsius X4. Numeri denique ver
- oplicuimus paulo ante in regula potentia polynomii, sic sed generaliter decundum potentiam quamvis
- merus prfig verus praefigendas formae 103. pp 2. 12, fit pucendo invicem e, eu(e-dF. 2 + 1 rerum 2niones (e. e- 1. 2) d
- Quod si in valore ipsus y (nempe 10 + uX +12 X + 13X3 etc) esset 10 =0 tum
- ralis nostra pro valore ipsius pe t V itidem locum haberet, neque enim omnes termini multiplicati per poten
- 2)
- iniones
- tiam ipsius 10 nihilo aequalis, evanescunt, sed supersunt ii is quibus exponens quius te fit potentiae ipsius 10 fit 0, quoniam
- e02
- erum
- nula quidem ger
- sed quoniam tamen tunc praestat in prgutg camone valore ipsius pe nullam fieri mentionem ipsine p
- valore illo generali fiat alius, ubi pro 10, 11, 12, 13 etc. substituatur respective 1, 12, 13, 14 etc. et deinde totum multiplicetur
- per ve, sietque valor ipsius y ponendo y fuisse 1X + 12X + 13 X et. Eodenemodo si y fuisset 12X + 13X) +1 4X+ et C
- eo e
- id etu
- est 0 sed 1
- conde
- quam 1 essent 0
- otum maltipliaiodo pet
- Ex
- valo
- es ita
- put
- ex supraposito, pro 10, 11, 18, 13, ete substituendo respective 12, 13, 14, 15 et
- plures termini desint initio valoris ipstus y
- 2.
- la
- atur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 5, fol. 16v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068002:0032?run=73