Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 9, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- sunt
- jam junctae AC, A(C) B N Fy.
- Centro A radio AC
- describatur aren C E, ita ut E cadat in rectam AE(C) ,erunt ipsae E(C)
- differentiae inter AC et A(C), sive ECB e H dXFy
- Ergo ep, 2a. Si ergo licer si cryrlicerer y sumere Arithineticae pro
- gressionis habeumus quaesitum, videtur tamen nihil _ refero etsi
- x progressionis arithmeticae sumserimus. Sumtis enim X progressionis
- Arithmeticae, sequitur ipsas AD ipsi sive Y, esse ipsas AC tive e recipros
- proportionales esse. Quod si autem sunt semel, erunt semper. Summae
- autem infinitarum recipioce proportionaliam habetia quacunque sint progressis
- ne ex quibus recipioce proportionales sumuntur, neque enim hic rectangulorum
- ulla ratio habetur, ubi aequali altitudine opus est, sed summa linearum omnium
- scilicer EC) initur. Sed jam video difficiltatem ipsam omnium E summum
- sive omnes 2a sive ipsas A(C) non haberi, nisi stictur cujus progressionis
- sint ipsae y. Quod hoc loco ignoratur. Quoniam ipsas X necesse est esse
- progrestionis Arillareticae non ipsas y.
- Sin jam in aequa–
- tione superiore faciamus X + V B faciamus V. progressionis Aulhmetrae,
- fiet: x +yx p a. et xy + y X a.
- E
- differentia inter duas ino generaliter nentri assignardo
- Le
- yd
- D
- pro gressionem, fier: Xy +y1a.
- sed nondum quicquam praestitimque, considerandum ergo ex doctrina indivisi-
- bilium esse producta DCS. dum ipsi AD occurrat in
- S. esse
- sumaus omnestaP d lasia applicatas ad AB, asqualem summae omnium AS apit
- dysy s 1 d dx sx + dx seo. Jai dysy r1 et
- ex hypotheti quaestionis
- sive dysy+ dyser dxs a Ponendo jam y. progressionis Aribmetic
- fiet. V + ~ LXL dx Logy. At peuto ante eadem facta suppositione
- ipsarum y progressionis pamocure num
- cx e NY at supa: (dx Y + X. erque habemus denique aequationem
- 2L09y
- Yy +X, a- yX 2Y2L09Y
- in qua solae supersunt X. et Y. extra vincula, nempe: 2Log y a etogus Xy,Y +7X
- quae aequatio cum sit determinata locum dabit quaesitum. Et valde memorabilis
- est haec methodus cum enim non posit hic in nostra potestate tot aequationes
- habere quot incognitas, poterimus tamen saepe plusculas obtinere aequationes, et
- earum ope quosdam terminos elidere ut hocloco aX. quae sola nobis obstabat
- singulae aequationes totam inc ludebant quaestionis naturam, nec tamen ex is eriu
- poterat solutio, quod tredia facilia hactem desint corjunctioruarum aequationum rem
- compendio dedit. Videor idem aliter obtineae potuisse per momenta. Ubi in mentem
- venit consideratio nova non inelegans. In fig. 2. est BCp3. FCB dy
- sit punctum G medium ipsius FC. patet momentum ipsius FC, esse rectangulum sub FC et BG,
- id est rectangulum BFC. nam cum sit BFC + RGFC. posterius quippe prioris ratione
- infinite parvum negligi potest, adeoque orit
- Sydy B sive momentum omnium
- FC aequabitur differentiarum FC, aequabitur ultimi termini momento. et yd Y dy
- et y dy y dV. Rono supra in aeq. O faciendo X authmeticam, fiet:
- Syd3 psa s fuit y d Y7 a - Xy sire dy a - xy at
- idem p y dy. fiet ergo y dyp a - X7. et erit
- Sy +y ⊓ Se = (sX) X. at jam invenimus esse Sydy B fier
- ergo y +X 2S a. ut ante, vel dy +X 2a. ubi patet res
- notabilis in his aequationibus in quibus reperiuntur ( et d. ubi jam una, v.g hic
- X. pro anthmetice procedente surmta est, non posse pujus inverti, nec dici nos habere
- valorem ipsius X, nempe XF 2a - dyt. quia dyt non potest intelligi nisi deter
- minata progressionis natura, ipsius y. ipsius y. autem progresso ut de serviat
- talis sumi potest, debet ut sini X progressionis Arichmeticae, ergo ipsae diy supponunt
- ipsas X, non ergo per ipsas invenietur X. Caeterum hac arte multa poterunt
- praectara haben treoremata de curvis alias intractabilibus, jungendo scilicet
- plures ejusmodi aequationes.
- Nota idem est
- dX. ia e
- et X. id est
- X proximas.
- dx
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 9, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068027:0002?run=73