Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 14, fol. 6r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
The machine reads it as
- A calculo diffecehali semper datur Tpansitus ad seriem infinitam. Sed repessi
- etiam nomnihil difficilis, quem antequam attentemus, considerandum est, quod sipra
- pag initiali hujus plagulae ostendimus: esse ddx aequ 2 dx dex. et
- d dx aequ. 3 dx x. Unde videtur ope potentiatum a diffecentur
- et differentiarum differentiis, erc. Iolliposse et harum potentiarum differentiis, tolli
- posse omnia rectangula ex differentiis; et differentiarum differentiis et horum
- differentiis in se invicem ductis. Unde quilibet terminus aequationis
- differentialis hoc modo reductae non posset constare nisi ex duobus quantitalibus
- una secundum X altera secundum y in se invicem ductis. Patet etiam
- aequationes differentiales esse plarium graduum, neque enim invicem misceri
- possunt nisi quae aaeque altum faciunt gradum ubi nota esse
- dx du et axdus et x dax ejusdem gradus. Itaque datu
- serie infinita per singulos gradus esset eundum et in singulis gradibus
- omnes termini adhibendi. quod non est difficilius, quam si omnes
- Caterum hoc modo spanciores
- quodus miscerentur, imo facilius.
- multo habentur termini in quolibet madu quam si rectangula aeccederent
- Ergo has ex serie infinita invicem stungendo hos valores diffeentquantitatur
- differentialium cum iteris arbitranis apparebit quando perveniri queat ad
- destinctionem A calculo differentiali transeundo ad seriem infinitam, ab hac
- Edari posset repessus ad aequationem Exponentialeu
- In omni aequatione A ad Curvam algebraicam ut a +BXt Cy+ dA texy
- quaerindo servi diff ubi fit dx+ cdys + dX ty + d ydx f 2CX a + 2fy dy ers.
- alternera incognitatam, ut X, vel y. tolli poterit, et restatii fotu aequatio, in qua
- erit solum una incognita ut X. ejusque et d. dx. ec occurrent
- differentiae differentiaruum, sed solae ipsius potentiae. Idemque et
- in curvis Trunscendentibus, semper intelligi potest sed ibi difficilius, quia opeduarum
- Generalis
- aequatiomum non possint tolli inognitae exponentem ingressae.
- hinc habebitur aequatio exprimens aequationem differentialem immutabilem curvae Analusi
- seu relationem inte walli inter langentem et ordinatam, ad abscissam vel ad ordinatarm
- Vata quavis aequatione
- Hinc obtata quavis series infinita ad hanc
- differentiali fingatur ad huc alia differentialis pro arbitro quas duas jam
- conjungendo si haberi potest aequatio pura sine differentialibus vel saltem sublator
- allemera incognitarum si incidimus in aequationem tem curvae anatus Algebraicae
- hale-
- generalis; habemus quod quaeritur. Videtur tamen in eo esse difficultas, non enim
- puto aliam adhuc differentialem pro arbitrio fingi posse, alioqui quaelibet
- diffecentialis conveniret cuilibet curvae. Sed puto pjo arbitrio fingi posse
- relationem inter X et ax. Imo et inter X. y. et dx. gria
- ex aequatione ipsius curvae semper reduci potest ad X.. Hoc
- Sed tunc revera
- bergo faciendo, e hanc aequationem videtur adhucatio
- tesse assumendu infinite parva ut az. adeoque idem
- test ac si assumatur aequatio exprimens relationem
- inter
- X. y. et +x. nec opus opinor ingredi
- ipsam 3. id enim tantum centum augeret pone
- enrim fingi aequationem inter X. y. Z. et reduci
- adi differentrales, ex differentiali ubi X.9.)
- Ex. dg. itque.le prioris aequationis tollemus
- ) ex posteriori neco itaque licet imitio sumere
- generalem in qua solum X. y. dx. az.
- imo licebit fingere aequationem in quae x. y.
- ax. dy. aZ. quod ex eo ipso qatet quoi liet
- fingere aequationeu x. y. g. unde tollendo Z
- fiet relatio inter X. y. du dy. dr. quae quide
- non est generalis, poterit tamen opmor reddi generalis
- ad huc addatur sungatur aequatio iitio data vel f
- ejus differentralis. Imo saltem constat licere fingere aequa
- tionem in qua x. y. Z. et ipsa Z. et ejus polentiae ,nde
- verte
- ipo ae b Deda aate s qrocelio t p
- NNAB.
- dividatur valae ipsius co nempe a+ bX + CXXper a + Z+
- serie infiatta, series proveniens erit valor ipsius itau
- qui comparatus cum priore vatore ipsius , dabit
- a. b. c. d. erc. Et hinc admitabilis habetur
- via miro compendio non tantum binomium, sed
- et brinoniam erquodcunque polynomium
- exprimendi sper
- quantitas, per
- seriem infuntam si funta sit
- sit integer alias per
- finitam qua opus. Hoc et mirifici usu
- radices irrationales compositas,
- quomodo trinomia et alia se habere
- debeant, ut tollatur impossibilitas
- apparens. Veor
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 14, fol. 6r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068032:0011?run=73