Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 17, fol. 7r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half.
The machine reads it as
- sit Parabola cubica. C (() E. directrix AB (B) ad quam ordinatae
- CB. () (B) punctum fixum A. abscissae AB. A(B) recta TC (C)
- secans curram in punctis C. (C) sit AB aequal. X. BC aequal. y.
- A B B vel C D aequal. f.
- DC aequal. d erit A(B) aequal. X + f. et
- B(C) aequal. y + d. Jam ex natura Parabolae cubicae: curus parameta
- est p. erit ptea aeqat,
- ad BC seu +rad y
- sit CD ad D(C) seu TB ad BC, sea CD ad D(C) seu f ad d ratio quae 3y adF
- seu quae 33 3y ad pry; seu quae 3p X ad pr y, seu quae 3X ad y
- erit + ad y ut 3X ad y. sive t aequal. 3X. Cumque sint pX aqual y et
- p f aequal. 37 d
- his in aequatione PX + P f aequal. Y + 3yd +3yd +d3
- utrinque sublatis restabit
- est ergo rectam
- 3yd + d34 qual. 0. quod est absurdum. Impossibile
- ocre rectum in duobus punctis C. (C). si TB
- aequal 3 AB seu t aequal 3X. Tanget igitur, quod erat demonstrandum.
- The Theorema:
- si in Curvae rationalis simplicis directrice, intervaltum tangentis et
- ordinatae est ad abscissum ut expnens digultatis. Ex hac demonstrandi forma etiam illud
- duco esse etiam p f aeq. 3yd2 vela p f aeq. d3, hoc enim reapse assumto eodem modo
- demonstrabitur TC consequenter inventam tangere, jam unam curvam non nisi una tangit recta
- ergo necessario eut = aeq se eq sed hoc absurdum et falsum, et destmit consu-
- quentia hypothesin, iud directe contratium concludit. Illud tanten hinc concludere poterimus nulla arte
- duci posse rectam T C (C) ita curvam secantem, ut sit in duobus punctis, ut sit f ad d.
- ut et ad pE. vel ut sit
- P ad 31 ut ut Pf ad .
- paraboloeidesseue
- si ondinat sit curva qua ordinatae, sint in multiplicata ratione abscissarum ex diretriae, secundum
- ortio divechicim
- aliquem numerum eet exponentem, erit intervaltum tangentism et ordinatamsdem st ad idem punctum
- concurrenti, sumtum in directri intercepta, ut ad abscissam, ut num seu portionem directricis inter punctum
- fixum, et ordinatam, interceptam, ut numerus exponens ad unitatam ad numerum exponentem
- sit curva AH C A C(C) directrix AB(B) ad quam ex curva
- ordinatae BC, (B)(C) ajo si sit sempe
- (triplicata) aliave ratione AB ad A(B) tunc fore TB indervullum portionem
- directricis intercepta inter tangentem FC et ordmnotam CB, ad AB. abscissam
- seu portionem inter A punctum fixum, et BC ordinatam cm intercipitur, ut
- ad 2 (vel ad 3) vel secundum alium numerum multiplicatae rationis exponentem
- bola cubica erit +B ad AB, ut 1. ad 3
- quia BC ordinatae in ea sunt ut cubi abscissarum. sit BC AB Nq. X. sit B(B) in partes ab
- A aversas sumta, aequalis b. adeoque A(B) aq. X + f eodem modo sit BC aequasys. et
- D(C) disferentia inter BC ex B)(D) aequal. d. erit B) (C) aequal y + d
- y ad y et ds ut Quadratasin herbosso
- atque B ad AB, ut
- velus Cu bisin Parabo lasabic
- velat Q vadrato quadtata)
- Parmbola A. etc
- l
- vet est uel X3
- sela +t ad
- X + 2XF + f2
- X + 2Xb+rb + B
- x axb +6b ansi 4
- aj0 TC curram tangere in puncto C. Quod ut probetur demonstrati
- vel 3 in Parabola cubica
- vel 4 in Amanto qua Lemma: si recta curvam cujus audinatae primum hoc Lemma, si
- recta F C(C) curvam Paraboloeidem secet in quobus punctis C. (1) non
- potest esse d DC ED ad D(C), seu B adra, seu TB ad BC seu 7B) ad B(C
- Nam si b adfd. ut yad 2Y vel 3Y vel 4
- vest si ut b
- nam si exempli causa d ad C ut 2bX ad YL, et
- erit ved ad Y ut b ad 2X vel 3xve
- erit +dad.t b vel 3b vel 2y etc b ad X vel ut bx et bx vel b
- unde componendo fier +d + y ad y ut
- 2bX velibX velbX ex
- X vel X3 vel X et
- X343U 36X + b3
- XE 4beX +ax +
- V ad y ut
- est ut XZ ad X
- X. + 2H ad X2 at ex gatra +D ∞ ty ady)
- Gad s ut X2 ad XYevit g, d+ ad y ut X tixbad) X ( 4 Px3b
- at supra ex naturahrens +d +y ad y ut
- uende e + b
- ut X ad
- o natura
- plo
- carbi supa ut x
- ad X. Ergo X+ 2bX.
- X+3X, equa
- X313Xb+3Xb +b3 2
- x7 4Xb+ 6Xb +62
- aequale nihilo quod est absurdum. Cum ergo in Adeoque lemma est demonstratum, cum
- vel x b xb b2s
- ergo non possint ita ut in Lemmate enuntiatum est, esse inter se b ad B+d seu differentia
- ordinatarum ad bscissarum. sequitur si eo modo esse da ponatur TB ad BC, junctam TC
- fangere currum non nisi uno in puncto uvae lccurrere, adeq bive
- D et B (C) nullas esse adeoque ipsam esse
- iici anser minet en to c. 10) ) a tadere at actuse itunsa a i. seuano ee habetent ationem cripis e) oe ergo nepeest iesim
- ax dis ndutatr
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 17, fol. 7r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068035:0013?run=73