Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 25, fol. 27v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 1Y April. 1685 estor, in hoc pagnia et sequente correctus in pags 3 hnius jorede, seu 18 pul 168)
- numoro
- ductu
- Lineae cum aliis modis, tum aliamum linearam infinitarum determinantur,
- quarum duae quaeque vicinae, vitem discrimen habeant infinite parvum. Hae lneae numero
- infigitae, determinant quaesitam vel secando alias etiam numero infinitas, vel secando
- sese invicen nllis aliis forinsecus assumtis. Et qui auvae unius serici vel in eodem gradum
- manent vel ascendunt de gradu in gradum; hinc curva inde nata vel est communis
- gradis sive algebraica, ut vocare soleo, gradus sclicet determinati, vel est
- rauscendens gradus scilicet indefiniti. it verbigratia recta AA, per cujus puncta A, A tnauam
- vertices, transeant para bolae 1B, c∞1B, 2A: B et. quarum axis communis sit haec recta.
- Ex his autem verticibus tanquam centris, radicibus intervallis autem verticim a punctoC
- Uunquam radiis describantur circuli, pambolas secantes, u ita circulo contro i radio AC
- vellentro 2A radio 2A C; vel centae 3A, radio 3ACBd escriptus secabit parabolam 1AIB in 1B,
- vel parabolam 2A2B in centro 2B, vel parnbolam 3A3B in centro 2B. etc. ita ut sit 1A. BaqoAC
- et orietur ex intersectione infinitorum
- circulorum infinitarumque rectarum infiite parvo discrimine a proximis in sumferie
- et uC 2A2B aq. 2AC; et 3A3B aqu 3AC,
- distantium, intersectione, orietur linea nova 1B2B3BB Fk. Si 1A1B
- hA2B, 3A3B. et paraborae quoque forent inter se aequalu, inea BB foret ipsi AA parallala.
- pro variatione audem tam parabolarum quam circulorum variae possunt lineae nascm
- omnes algebraicae, nisi pro diversis aabolis adhibeamus diversas paraboloeides
- gradu variantes, qu ut verbi gratia A dC R.b sit pamerta comminis, necta 2A2Bsit pambola quadratica
- cumbobiquadraica 3A3B Cubica 4A+B quadrato quadratica et ita porro, et in genere,
- ut t EA sit logaritimus ordinatae paratoloetiis parabolae, tunc linea BB erit utique
- du
- sed his liners nunc missis ad illas veniamus qua ub quae determinantur inter
- transcendens.
- e incarum ejusdem seriei; nam transcendentes quae
- hoc modo nascuntur hoc habet eximium, quod tangentes earum hoc modo habentur
- a
- un
- omehice ex communi geometria tangitur enim recta generata a rectis
- sectione infinitarum
- lis linea generata a lineis illis infinitis eam generantibus. Et eti de Algehaicis
- quaeramu Nunc tantum de Transcendentibus quaedam
- sit quadem parabota quadratica AB, ai cujus vertex A, sit alia parabola
- autem hoc modo nascentibus alibi dixi
- uera= (1) (B) cujus vertex (A) axis autem utrique communis AA) et
- villeamus an et ubi sibi occurrant pro verticum intervallo. Vt ee punctum inter
- potabo
- sectionis sit C. unde temittatur in axem perpendicularis seu ordinata communis utrique
- ab
- Abscissa curvae unius sit
- as grad
- alterius Z. et aequalio pro curva AB sit X aqu. g. pro curva veri 2(B sit q e q y posita Ab esse de
- posito EA esse e
- de seu X aqu. X(Y) de Tollatur
- currae CF; quae sit y.
- jam X ut habeatur relatio inter C et y. fit aequati et quia X rqu ye fiet v eaq. y+ de
- seu qen aqu. y + de vel ce su aequ log yrde
- etu +dde ubi sub latis tandem summatricibus videndum in siceat
- verre ad aequationem veniemus tandem ad aequationem purc diffeentialem
- quae nescio an tractari possit secundum leges homogeneorum differentiales.
- et puto non posse abjici quae
- linea sed nuneu subintelligenda sciliae
- ut quae ita rejici
- seu vel ple S Syrde
- erne calende e habetr enebus ecie aeqeatio
- e nn e
- lineam sed numerum,
- Exprimit autem haec aequalio relationem
- la abiiue dabere viderentur qui
- et puto de in ex ponenle
- inter rectam EA es rectam CF, vel inter rectam E(A) et rectam (CF)
- debere videntur Crejicer liceat
- adeoque exprimit naturam curvae inter sectionibus generatae C. (C)
- quina
- ed haberi potest adhuc alia aequatio aptior
- cuvas AC et A(C infinite parva ratione differentes, ipsa AC curvam C(C)
- tangit: Est autem drua C. X de aequ dy. seu 4: de aqu. C. AC
- Sit EF aequ v. erit B aequi (EA + AF aequ.) e t c Ergo dy. do aequ. dyidx
- A) (C)C
- quia eadem est tangens tam curvae Cc quam curvae AC. Ergo
- siet Ax aequ. dv. Est autem EF aeqo EA+ AF, seu B aequ e + x ergo foret
- de + dx aq. dx ergo foret de ag. 0. ne ua sed si ponamy
- ese vaequ e- X. fiet: de - dx aequ. dx. seu deaequ 2dr. se
- siet e aequ 2X. in aequitume silicet curvs, cc, et fit B aqu. X.
- et habemus aequalionem pro curva transcendente. V aequ Y. qua est aequal
- ao curvam C(C) posita EF seu in casu scilicet contactus
- idem
- ctieat contactus semper habeat locum eademque relatio, inter v et e et xolo
- sit vera viriante e, et X et v, utcunque (quanquam de respectu unius ejusdemque
- quantit
- parabolacidis eadem maneat) patet generaliter fore e aego 2X.
- Ejx
- pd Y fore C - X forC 2X - X seu ne V fore X
- us at rece pro prncertoande ni quo e est corstears neqpe e ti ep u. mmdtuni
- (quaevisscilicee
- antus seriei quam
- vis alterias
- sibi odine respor
- rlentem)
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 25, fol. 27v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068043:0054?run=73