Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 27, fol. 10v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.
The machine reads it as
- per FG. GA. Ad. (coincidunt enim liq repcondentia FH. HB. BD) et vero Ad detur ex
- datis FG. GR. et haberatur ntores tam FN, quam DN, per FG et GA, praeterea
- detur aequalio inter FG. GA. inde Dope duarum equationum, qua FN, et PX ex
- FG. GA dantur, tolei poterunt FG. et GA, restabitue aequalio inter FN et DN
- quaesita. Ergo curva talis semper Algcoraica. idemque est si non circulorum
- sed parabolarum intersectiones quarantur, aliarumve curvarum.
- antum, ad
- inveni assum infra OC
- problemata ordinaria solvenda hoc possit servire.
- Unopuncto assumto habentur reliqua appram
- piaqualonie sit id punctum 1C, tangens Circuli
- centio +B radio dato 1B.C descripti in punctoris
- tC producatur dum alteri cuculo ex cento 2A
- Ca
- olcunat in 2C Et rursus ex. +C cilacatur
- recta. 2C Y tangens circulum 2B2C, in 2C
- et oecunens sequenti circulo in 3C. Unde
- patet considerari debrasse circulos positione
- datos, ad curvam appropui qualorie
- descubendam, quod cum non un
- considerassem nuper, difficultatem
- repereram.
- Caleum pro alio assumto puncto
- alia prodit mna, quaeramus
- aliquid omnitu commune
- sedes de hoc alia in scheda
- Hic vero sulcurus proctaris usus
- intersectionis rectarum Circulorum, positione
- datorum; ninitum radii eorum magnitudine dati
- sunt ipeae perpendiculares ad curvam et quod ita demonstro. sit
- Curva curjus tri puncta A. B. C, quobus vlit intervallo indefinite.
- parvo, et his velut centris, radiis autem datis AD, BDveCBE; et CE
- describantur circuli, ex apito quibus dno priores se secunt in puncto D,
- poduo posteriores in puncto E, eruntque puncta D et E, puncta novae
- curvae his intersectionibus descriptae, dico Bd vel DE, radium dalum
- fore perpendicularem ad curvam DE, seu circulum centro B. radio BD vel BC
- descrictum curgam tangene. nam D est horda circuli lunique infinite parva,
- deoque prodanlita Ciculum tangit. Eadem est chorda auva infinite parva, nam
- duo curvae puncta indeficite distanta jungit, iatoque est ictangens curvae, cum ergo
- d eadem recta tam laculum quam Curram in eodem puucto D vet E, (quae com
- cictem Btangat, circulus e eodem puncto curvam tanget. iHinc Maxin imomenti
- Problema solutum habetur, nempe data relatione inter AP in tervalluri secantis
- a pncto fixom axesumtum et PC i internallut axis: a curva
- puncto in secante sumtum, semper haberi posse curvam algebraice modo
- relatio data sit Algetraicae; quod si pp non sit recte, sed cuna
- nihilo minus data magnitudine ipsarum pc ex datis punctis P. A educem
- a poteramus haec providere; nam semper
- succedit inventio quando relatio curvam determinat, ita ut plures aduter
- darum habetur cudra
- n non possint salisfacerei. Nam id edeest communitea problegatis antentiu
- inversis, in quo differunt a determinationibus curvarum per relatione inter didinalus
- et abscissas, dati enim pr Axe, puncto fixe, parametiis e aequatione
- ad curvam ordinaria, dabem curva est determinata. At in problemitis Tangentem
- inversis non ita reducibilibus; praeterea unum curvae punctum assumgendum est
- quo sit ut curvae puncta continue pendeant a vicinis, ut in seriebe replicatis.
- At hc hoc loco determinatam esse curvam CC ex datu elatione inter AP
- et pe patet etiam ex eo quia si habeatur curva i trochoides, Cipip
- in qua relatio inter c2P et p thordam C. p . P arcum Motaa ejus generatio.
- provolutione describitur utique determinata curva 1C2C.
- Gadem jam methodo patet pulchenimum, nempe non tam cum circuli
- quarum intersectione aerva constitiatum sunt positione dati, sed et parallelae Ellipses alave curpae.
- ut sit cuva, BB quantur circa cc talis ut omnes eam ipsis BB tingentes in CC incidentes, inde reflextantur paralleli cd
- Hoe at obtineatur opus est uno puncto 1C, curra quaesitae, ex quo ad BB ducatur congens 1C1B, et ad rectam DB perper
- dicularis 1C1D. habenus ergo 1B1C= 1Cid. _ datur ergo et 2B2C2D aequal 1B1C1D = 1B2B, et 3B3C3D eego 1B1 Cd- 1B3B e
- porro ergo tantum punctis B. C. sibi respondentibu tanquam focis; et cognitis ex cognita curvae dimensione longitudimibu BCd
- ai qo in at atu tat i pe voite le epealate, eu cn sestutate be ure une ptadia
- sive
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 27, fol. 10v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068045:0020?run=73