Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 6, fol. 47r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46v); this page is its right half.
The machine reads it as
- methodusjam est. jam generalis seu rem omnem differentialium seu
- Transcendentium per infinitas et infinite parvas reducit ldad perfectionem
- am per assumtionem ipsius cd, ejusque habebimus aequationes, duas 25. et H
- quarum ope ex data seu ex datis facta 3, quantascunque demum
- quantum cunque demque habeat numerum differentialium redec
- sublatis altissimis duabus X et y: faciemus novam I
- quae mutari potest in aliam uno gradu inferiorem prous y et horum
- serffere pro dx, dy, et harum differentialibus substituendo Z, D, et harum
- Exemplo utamur: sit aequatio data
- (Xd Sydx Xa soclssiet sxdy 4a: se ydx. fiet Xyatylx. qu. fydx
- diferentiales.
- seu syta = aa SXdu = aB a D -aE: Sydx. fet Xay = ac y dx: qu. syax, seu fiet
- Cyax = a Lacy dx: Xdy. adeoque yax a d acyax: xdys: 2 L acyax: xay 5) fete:
- data.
- Cd Xay. _ydex+ dycx = yax X ddys - e dyax: 2 facyax: xdy. et quadrando fiet
- gy dx. q acydx: Xdy cca qu. xdy. ydaxt dyax - yax X ady - dyar. Qua re
- vracta habebimus tandem aequationem h. a vinculis tam communibus quam differen
- tialibus liberatam quae assumenda eris pro data, et more praesciciti tactanda
- arerum qui facta est nolixiasenta assumamus haec differentio differentialis
- deductaex datis tacta est procixiusenta. Itaque poterimus ejus loco aliquam
- assumere differentio differentialem datam ut Xdex ex+ dus faciams
- R Xy = aco fiet Xdy + y d = adco, et Xddus + rdyx +yddx 0 ponendo ddco =0
- seu ponendo Xy: a esse progressionis ArdtEmebicae jam per 59g. 1. 3. 4 tollamus X et y.. Nempe
- ex eq. 3 est 3 = adco= xdy dx = (ex 4) X ddy + 2dy axB: - dax seu ex 7. fiet
- =1 deo ddx + X dy ddx = X dx ddyu + 2 dy cx et pro x substituendo valorem ex aeq. 1.
- fet C - adco ddx + d dys dx dax + du dax = dx ddys + dx cus adys + (2) aydx ddx. libi
- ubi famen magna quaedam nascitur difficultas ex eo quod dx et dau per se non servant
- ea revera tamen servant
- legem homogereorum cany tantes communem.
- am abso late tam communem tpstam transcendentalem, nam, deo, vel des, vel dx habeet
- lam funt. 1+ 1- e +2 - 4C seu 4-50) et 3- 3e + 1 - 2e (parsus 4-5C) et ita porro in reliquis.
- term
- Tale autem aliquid in calculis differenta dispercitralibus quame qui ex differentialibus c
- adcox ponentem
- unde jam non nihil erit difficaltatis in reducenda re aa differentio. differentiali ad aquiva
- centem differentratem aqvationem. Facita pro x scribamus
- Zdco. a et pro dyl) paciam () dx = Zdco: a et fiet Lix = 27 dco aa ddx - dz deo: a
- et dy = vdco: a et ddu = do deo: a et ex aq. 9. fiet per 10, talis:
- = a deo +Z: a + v dco dz dco: a 1Z dco du du: a + Zdco v de dudco: a + vsco Z deo dzdeo: a
- et divisis omnibus per deo, mulliplicalisque per a fiet postremo:
- = a 4z + v deo du= Z dv deo + Z V ded de +. vZ io de fe duec
- do - asZ + B3 dque da - v dZ ded: 2 Zta. Ubi si consideremus ded
- esse constantem, quaeritur an nulla ejus ratione habita Methodum illam initio propo
- sitam pro Tangentibus inversis ad quadratures le redudendis sequo liceat. Vel vel potius
- videndum est an non haec ipsa difficullas refundatur in Methodam nostram initio
- hun scredae praescriptam Nam fliciter evenerat ibi ut y et a simul evanescerent
- non ita habuis semus exitum, nam non potuissemus simul omnes literas
- aequaliter attollere, se uli tunc aequaliter aelevare potieramus naddito ad expomenter
- sed si remansiscet a,
- E, Pacrendo Z ex ex et eZ et dalx, eta quim non potuisum attollere a, us farcendo sa
- en a etii altius atteclendu, quod tamen, qud hicsaciatnve apparet.
- luns resamendo huntra huu schedae aliud aggredianum exemplum: ut
- Xs a. 9 = 16X atque (et adyue. gy= x gra = 1+ a dx: xdy. fiet q
- Deycax X ax
- du= aa dax dx dx NC ace: xdus di a-
- y eagax Xay
- 9 y+a x ex tdg
- adx + dxidus 2X ex + x X ddx: dy = x dey: dus
- du:
- a ydy a ux +xdys fet au adix e addx + de dy
- 42
- ay G X, Y ax seu adque
- yeu adx ady seu du adex + dx du + Xddx + ax. et spet
- ydy = a adx + a dy: X, fier tu= a ddx D dydxae: XX seu xy fadax-
- seu AX = a Ydyax: addx aus et dx : a =d dyax: adax- dys : 2 Vdy dx: addx-dy
- seu da dax a ddx- +g set dx: adue x: agen-di + dx adddx. (3l addx dis 9: 2 V dyax: a dax-dest
- seu fier Saycx: adex. du adus aau taa- adX I astx dis: aux = dddx
- Hic haeret aqua, nisi excogitemus, Nethodum per quam modum tales formulas heteratitas
- unandi in quibus ubi possimus: pro da nux, dadx scribere 6 Zdy: a, dq dly: a + ddze dy: a
- et
- llt eei a a e iti te dus utoce s ula te deg. 1 ls tia
- ita pro
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 6, fol. 47r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068051:0093?run=73