Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 1, fol. 26r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 27v); this page is its right half.
The machine reads it as
- se habeant
- Meonema reperio summi momenti. Si duae figurae sint ita inter se comparate
- areis portionum respondentium inter se comparatis
- ut q (una sit semper major altera; sed ita ut ratio majoris ad minorem
- continue cresnt aliquousque donec rursus decrescat, vel continue decrescat aliquousque
- donec rursus crescat, atque ita detur maxima aut minima ratio; tunc ratio areae
- figurae major is ad minonem, est in causa casu maximae, ut ordinata respondens
- ad ortinatam. sint duae figurae EABCE, et GABFG, et EABCE illa semper
- majore responde te priore ita tamen ut ratio figurae illius ad hanc initio inde ab AG ab AEG
- decrescat, (ordinatis scilicet BF crescentibus quam ipsae BC) idque usque ad certum
- terminum (BGH, ubi areae GA(B ratio ad EA (B(C) E rursus incipit crescere ut
- circa (B), C) (FB et ita porro. Dico in casu B) (C) (F) quo suppono rationem
- esse minimam, fore ordinatam Aream GA(B) (F) G ad aream EAB) G) E,
- ut ordinatam (B) (F) ad ordinatam (B) (C). Quod sic brevissime demonstro
- sit AB = x et BC = y et BF = B V. utique
- area quaecunque GABFG erit svdx et urea quaecunque E ABCE
- erit syax et ratio illius areae, ad hanc vocetur m, fiet
- SVdx: sydx = m seu svdx = m sy dx. Ergo in
- in cusu maxima aut V dX = mydx hoc est m = v: y
- seu ratio arearum erit eadem quae ordi seu in casu maximae
- aut minima rationis arearum, erit ratio arearum eadem quae
- Hinc et in casu maximae et
- ordinatarum y. E. D
- minimae rationis duarum quantitatum eadem erit ratio quantitatum
- Exempli causa cumin casu
- quae differentiarum sive crementorum.
- quo secantis ratio ad arcum est minima, erit ratio secantis ad arcum
- eadem quae differcatiae secantium, ad differentia ibi est ratio fcrementi secantium
- crementa autem secantium, si sinus comple
- ad elscrementum arcuum,
- si portiones diametri aniformiter crescant, sunt in duplicata ratione
- secantium, et crementa arcuum sunt in e et crementa arcuum
- eodem casu sunt in ratione sinuum complementi reciproca. Ergo
- crementa secantium sunt ad crementa arcuum, ut secans (adeoque secans ad arcum
- erit ut quadratum secantis ad set factum a provenienu applicatione arcus
- sinus complement ad radii cubum; seet ut secans ad applicatione rectiaguli sub
- secante et simu complementi ad cubum radii Hoc ergo proveniens est arcui aequale
- ergo prcus est ad radium, in composita ratione radii ad secautem et radii ad sinum
- complementi, seu ut quadratum radii ad rectangulum sub secante et sinu complent
- sed hoc rectangalum est aequale rectangulo ex radio in tangentem complementi
- Ergo arcus est ad radium ut radius ad tangentem, sed targens complementi
- etiam est ad radium, ut radius ad tangentem, ergo in casu proposito arcus et
- tangens complementi sunt aequales. Quod aliunde sciebamus Ratiocinationem
- Interim
- tamen hanc institui, quia sine calculo eam absolvere dicuit
- hoc nostrum generale thcorema videtur unum esse ex maxime miris
- et in expectatis, quid enim commune habet. Summa figulae, cum ordinata
- (imo Si bene rem considero etiam in seriebus numerorum finitis hoc
- debet esse verum.
- Ex his magna mihi si unquam spes nascitur efficiendi inveniendi
- arcum lari aliquem arcum circuli in rectam extendendi. ut nisi se
- peculiariter opponat natura rerum, et quasi expresse summissa aequatione
- identica sese expediat Sufficientaa vida adesse data ad quaesiti oolutionem
- quale quid nondum hactenus mihi occurrit, ex quo Geometriam tractavi, nem
- cum hoc modo semper alterutrum inveniamus vel scilicet valorem ipsius
- abscisse, vel copo alterius figurae aut compositi ex utriusque et habeamus
- praeterea etiarationem figurarum per theorema propositum. Si jam
- assumamus figuras tales, quarum aliunde nota sit summa vel differentia
- videtur hoc modo haberi tria, abscissam, et duas figuras. licet ad hua
- us asei qud se es su eati ribe
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 1, fol. 26r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068073:0051?run=73