Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 1, fol. 32r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 33v); this page is its right half.
The machine reads it as
- setent
- Aaequatio
- quadraturae particularis per
- contactum transcendentium
- +- F + 2tYFrr seu ttr ryu sugad
- Ear+ 277 -aa (-ran Ego r sepa
- sit t. tangens a, arcus, Y radius: assumtaque nova linea
- Zueut iacognet uda sibat et et assumatur
- aequatio F- a = r aequ.o quae ducatur in se ipsam, fiet:
- +2- 2ta- 2tr + aa +rar + rY aequ. 0 quae sane aequatio habet
- utique duas radices aequales.
- Assumantur duae curvae axem
- habentes communem, et initium axis C. Verus itaque abscissa
- communis E, et unius ordinata sit y alterius sit Z
- et rylquidem sit aequ. t- 2ta + rY. at Zqu. 2 tr - aa - 2ar
- Unde quando duae curvae sibi occurrunt in puncto E, fit
- y aequ Z. adeoque t - 2ta + rr aequ 2 tr = a a - 2 aY quae
- aequatio coincidit cum aequatione 2. nonnihil transposita
- Cumque aequatio habeat duas radices aequalis, necesse est curvas duas sese
- tangere in puncto E. Ergo erit: dus aequ dzu. Est autem: dus aequatt
- Est autem du aequ. 2 + Ct - 2F da - 2a dt. et dque aequ. 2r at - 2a da - 2r da
- Jam ita aequ at rr per alibi demonstrata, quem valorem substituendo
- rr+ F repertoshocmodo
- in aequationibus 8 et 7. et Valores aus et aZue inter se aequando per aequ. b.
- (10
- fiet; 2t - 2trr - Xa aequ. ZY - Za YY - 2Y rY
- rr+t
- rr+t
- rr+t
- sed haec aequatio dividi potest per aequ. 1. nempe t - a - r aequ. 0 prodit
- enim ex t- a -r ducto in 1-
- YY
- itaque nihil hinc discimus novi
- rr+ t2
- Alia ergo via rem aggrediamur quaerendo tactum transcendentium
- solum efficere per series infinitas:
- C -l + t F, nt + t- l etc aequ. 0. Haec aequatio prodit quaerendo
- 7 intersectionem duarum unius transcendentis
- +mt cujus aequatio est: daequ + - f3 + F5 et. alterius
- vero analyticae cujus aequatio sit aeqo + l -M+-nt2. posito ordinatas
- c3)
- rurvarum dici a absc illius a abterius hujus y. abscissas communes t.
- et quando in casu concursus 7 aequa. fiet aqu. 1
- Videamus jam an
- aequ. 1. possit comparari cum aequatione habente duas radices aequales.
- nempe b++ dl +t+f
- bac ++ d+ + e t + ft + gt
- = 2ht + t equ. 0. seu haequ. t
- bhi + cht eti FhFgh tS L Hti t + liF erc 16)
- -2bhit archt - idt. 2eht - 2 flit -2ght - 2k ht7 et qu. v.
- +b + c +d ( +e +5 +516 +g F et
- Comparandae jam sunt aequationes 1 et 6. et quidem b poni potest qC nihil enim resit
- et habebimus aequationes comparatitias. r aeq esecundum sequentes pagina
- ersas expressas ut: - l aqu bh. et + + ut aequ cht ch- 2bht. ubi in locum
- posterti,
- ipsius h. substitui deberet valor ex aequ sequenti
- debe valor ejus ex aequsequenti m aego th-2ch+b_ et ita porro sed ita vator
- inprtori
- ipsius hodhabebitur per aequationem sed infinitam vel etiam ipsius b. et servient arbitranae
- supermnmelarion tentandum lan ea possit reddi finita. Sed item
- q
- data quaecunque
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 1, fol. 32r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068073:0063?run=73