Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 2, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- 10 y + a V + 12 = 0 posito 10, 1, 12 dari per X. Ergo
- differentiando fiet ah G10 ydy + dio. y dx + et dus + y dv. ax + d 12 dx =0
- seu dg: ex yt dio + ydu: 2. 10y + 1
- O= 18 10 + ny + 12y + 13Y ete posito 1D, 11, 12, etc. dari per X,
- differentiando fiet: 0 = d10 d X + d i y dx + 1 dy + d 12 y ax 4, 12ydy. + d139 r +13.3y dy ex
- seu - dy: ax ). d10 + y dii + 1 d 12 + y d13 ete,: CHdG R 1. 11. y + 2. 12y +3. 13y, eta
- velutu
- S
- sit jam aequatio)ata langentia lis Retrinaliss: dy: dx 20+ 219 +229 +37) et,: 30 + 31y + 3y 133) et
- Hic si aq. 3 et 4 possent coincidentiari, vells res esset quaesita item si ope aeq.
- 3 et 4 tollendo dy: ex haberetur aeq. 5, in qua sola superesset cnm siis eum
- coefficientibus X includentibus. quae deberet coincidentiari posse cum aeq. 1. vel simpliciter
- vel, ita ut aeq. 5 possit rividi per aeq. 1. nam ipsam aeq. 1. suppono non habere
- divisorem adeoque nec aeq. 1 et5 habebunt divisorem communem. Quod si velunus
- habere determinationeq, quae allat pobis nos doceat quandata ipsa
- aequatione , quousi possibile sit assuigere y in quaesita aequatione 1. Iea
- ratur in ordinariis, possumus sic procedere ope ae99. l 3 et 4 vel
- si id prodesse potest ad faciliorem calculum, ope aequs. 1. 3, 4 tollatur y et
- supererit tantum ay: dx, cum caeteris literis coefficientibus, f si effici
- in 64.6.
- Cum eam sub Et quoniam variis modis fieri potest sublatio,
- res ita instimatur, ut t. x aeq. 6. prodeans reddatur
- similis datae, id enim in te est. Quo facto videndum an possibilis coincidentia
- erseo lamn nos non magis hic lucrari, quam si et nos ope aequationum
- 1 2, 3 tollee dicamus du: dx et y. et residua est idenlica, siu
- aequalis nihilo. Et perinoe est ac sie prius ope aeg. 3 et 4 sustulissemus
- dy: x de ed habendam 6g. 5. einde ex g. in qua sola y. veriol
- ope C9. 5. et c sustulissemus y. foret producta g. identica. id est 59. 1 et 5
- e coicidunt, vel vel monifeste, seu sunt identicae vel virtualiter multiplicata)
- per aliquam ut det 5. Nam ipsa 1 non est divisibilis. Et hoc videtur brevissuum
- faus aggreviamur; et ita generaliter rem solvemus quando in c9. 4, dus Ed
- habent valore ravatem. Multiplicando per chircem, fit: 1. bl. 20. y+2. 12. 20y +3. 1320y etc
- L 1. 1. 2] Y + 2. 12. 21 + 3, 13, 21 8 ck + 1. 11. 22y + 2. 12. 22V+3, 13, 22 y et
- B
- 5) e
- 30 di0 y + 30 du y + 30. d 12 y + 30 d3 y etc + 31 dio Y f3. du y + 31 di2 y +3. di3 y ere
- er; etc. et ordinando fiet
- +r. 11. 20 y + 2. 12. 20 V + 3. 13. 20 y + 4. 14. 20Y esc = 30 dio Y + 30. du. y + 30 di2Y + 30 di3 Y et
- C
- 32 dio Y + 32 du V + 32 d 12 yt +32 d 3,
- aeae
- 1. 11. 213.
- ae
- 3. 13.21
- 2. 12.21.
- P. II. 22.
- 2. 12. 22
- 1. 11. 23
- 32 e10 31 du. 31 di2
- 32 did. 32 du
- 1d 10
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 2, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068074:0003?run=73