Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 18, fol. 9r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
The machine reads it as
- irculis Osculantibus et Evolutione (urvatum
- ejusu usu in rectificandis cuovis
- itemque de curvis caust cis (rae singuarigenere evolutionis
- sit quaelibet surva ABCE (Tub. VI. frgs. 1.) et a puncto
- quodam B ducatur ad (urvam perpendiculanis Bd, notumest, quod
- Hpbicurique u sumatur punctum ea hac pergendiculari, eoque
- E circulus alletangit cumam
- tanquiam centro deserjvcitur circulus
- in puncto B, et auibi si radices non sunt imaginariae secet eandem
- in C. Mamfestum quoque est quod centro d appropunquante ad B punctum C
- ad idem quoque magi accedat, erit Naque certa bistantia Bd ad quam si d
- pervenerit punctum C ommino c adat in B est cum hoc accidit CBF est ille-
- quiclo appellatur (it culus osculator
- quia dui quia puncta B et C se invicem quasi osculantur, ( cino
- potius quia hic circulus et hoec Linea ibi non fantum sed setangunt
- smplicaiter, sed tangunt se arctius ita ut ex tactu dici possit fieri osccllum +)
- Crculus iste hanc habel propuetatem ut sit solus qui curdam ABC se
- ec iu puncto B (nisi punctum B sist in verticer B, tunc enim semper
- teugit curvam, sumposito hincinde scuntem esse positionem curvae) cum
- Caeteriomnes quorincentia sunt in recta Bd illam in eodem puncto B targant
- Hoc autem quod Crtulus osculans curvam secet infra demonstrabibus
- qui dictum est de Centro d circulicosculantis curvam in B, pariter interligendum
- est de omnibus aliis ubicunque sumatur punctum B. Variante ergo puncto B
- Variabunt quoque Centra d.
- adeo ut describ ant certam quandam curvam Ed5 (fig. 2)
- esse illaqu, ex cujus evolutione descirbitur curva A.
- curva AB B. id est si curvae EDd applicetur filum AEdS, et terminus
- quam dominis Hugemus ostendi
- A, aquabili manus ductu moveatur versus B
- cujus quod libet punctum HB habet centrum sui corculi osculantis in culva EDd
- et quidem ubi recta ovolvens fangil curvam Edst. ostendendumitaque est
- quo centra Csrcutorum josculantium sint in curya ex gujus evolutione describiur
- alter surva, cujus sunt sirculi oscutantes. In hunc finem Consideranda est
- 3) curva AdF, quae
- Intelligi potest compositaex infinitis rectis AB, BC, Cd, EF, si itaque concipiatur
- Ceueles Curvarum perivolutionem genitarum
- huic curbae applicatum esse filum ABCdEF, cujus unsferminus F fixus alter vero A
- mobilis evidens est siterminus iste moveatur versos K. quod terminus A, lineolae AB
- AB describat arcum Circuli AG; cujus centrum B qui arculus eousque continuabit donec
- AB id est GBcadat in directum cum lineola BC, et tunc pergente motu describetur
- crculus circuli, GH cujus centium C, et radius GC, vel HC, donec Hecadal indirectum
- Cum CD. Eodemmodo describentur arculi Hi et IK, quorum centra d vel E, et radii Ad, je
- Unde T0 Evolvens Hd est tangens curvae Evolutae E Hd perpendicularis
- ad curvam Eoclatione genitam, quia perpendicularis est ad Circulum Hi, ut pote ejus radius
- y HD aequalis est evolutae ABCd si nempeterminus filistobilis dt initiam
- curoorebolutae congruunt. Siu minus erit major vel minor quantitate constanti.
- Ed. punctum concursus duarum perpendicularium Ad et h_ aduib
- curbam datam AHIK, quae quantitate infinite parva distanst, est in curva
- AdF, cujus evolutione describitur data AHK. jam qua circuluss
- H descriptus tangit curvam AHK in H et seeat eandem vel saltem
- transit in i quoniam autem ob distantiam infinite exiguam Hi punctum)
- centro d radio
- intelligi potest cadere in punctam sequitur quod Circulstentio
- radio dH
- it ostulator curvae AHk in puncto H. (t non satis ostensa haec consequentia +)
- Quod circulioscntantes secent curvamsic demonstratur.
- fig) sit AB curva CEd. alia excujus evolatione describitur AB, dB, linea
- descupeu
- Epigat
- Cab V1
- desribes punctum A curvam A5(3 A pN
- fig
- evolvens quae per modo demonstrata erit radius sirculi osculatoris in B. ducatur
- recta de secans curvam in F. et peripheriam sirenti in G et a punctoF ducatur
- Tangenete (quia Gd = Bd = FE+ Curva ED C recta Fd, ideoque Gd= Bd
- GDF Fd proinde punctam G est extra curvam AB. Haud multum, aliter
- demonstratur, quod punctum H sit intra curvam, ergo perseria GBH secat
- curvam AB. (oroll quod si curia AB sit algetraica, etiam cdE
- aut Ge Algebraica et quidem rectiticabilis, quia recta ed, quae ist si est
- aqualis vel constanti quadam major aut minor Geometrice inveniri potest
- jam sustra imuimrus quod circulas osculitor sit ille, qui secans curvam
- in diversis punctis transit per unum insquo tria intersectionu puncta
- congruunt vel potus conciuorumt. pretest enim semper dati cirgulus BcdE qu
- quamlibet travam ad minimum in qualuor secet punctis. Si itaque centum circuliosentanto
- vaerere libeat seundum seometriam sartesianam paratur AX 3. HG +
- et indius BG, a u. AAX. BF,, ex his datis haberi potest aequatio in qua substituto valore iphus
- fig. 4
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 18, fol. 9r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068089:0017?run=73