Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 18, fol. 13v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.
The machine reads it as
- augulus os Gperloctam BM, qua ent perpendiculans adsurvam
- Bb, proinde dx: dy= DB: dM. itaque dM Z ydy: dx Cum reliquis
- i protadatur eode modo ut supra proredendu est, prosaustia
- pera radios paralletorum reflexes, formatis, invenitur, Q Lydydus fyduta
- dx ex - dydyd Et dG = 2ydxclys: exdr-dydus. Et ejus differter
- tialis (posito ex constante seu lx = 0) erit L) ax aa
- F2y dx dy dy dalus + 2 dX ds H: C
- MN, Bd
- 2dx9dus = a
- etno
- 24x gaus a Y. dyly d
- yfiet Bd: DG = GN: MN, id est y2 (2y qray: u dx - dydys))
- N~
- dudx dyxdx- dy dyxdX dyclu x dx - dy dus). ideoue
- GN =MN. seu gH = 27 a pt ddy 2 dxdy. E. + 27 dxdu
- (Edpdx dy: D (Exdx - d, 1y)
- 66 simititudine
- Luagulorum dBH et dGH, est DB: dG = BH: GH ergo GN enit
- 2dX dydy:, dx ax- dydys. Et ai invemend
- huaxdu
- DE = GN, MM, idet gi
- ad
- 2
- 2 4 - 2 dx dydy,: (2), (dx dx = dys dy. est cartem Bd: dG
- seu bd bd: Dg) = bH: fL isest y :2 ydu du (., se pm dydys) = du . H
- quod HLA2 dx d yclys:, exax- dy dy X _ ergo Bfet HL id est B)
- ade
- =dp3+ de dydy:, dyq et du aydus. Paeterea sest elum
- BL = du3 f dx dydys: dedx dxdx - dys dys. sed obsimilitu
- Linemtriansitorum BEL, let MEG, est BE: ME vel GE= BL: MG, et divi-
- vendo BG: BE= BL=MG: BL. Fiat ergo BL. My (id est deF ax dyt 2ydx ddus
- 22ydxdydus ddy 4 2dp dB dy: . L dxdx - dydus) ad BL sidest dx- exdydus,:; e c
- =dydy) seu dxdx - dydys -2y iilus 3 (dx du agilus) 39 vel Z: BE erit q BE=
- day - y dxdx,: xtEx da +dydy- 2yddy. sii ergo inqualitet aurva
- rata Alongitudo tabi refrexi BE terminari potest per substitutionem raloris
- ipsius dy, et dius, vel ipsius dx. Mont unum velalterum facilius videbilur
- ex natura curvaedatae AB, ita tamen ut dx vel ejus valor sempercorans
- ponatur, quia in praesenti calculo pro constanti assum a est. As
- Afferemus exemplum curvas tausticae radiis a puncto derigantium
- reflexis formatae, quae proprietatibus egregiis et utilir pollet epecula
- vioni non cedit alteri illi schimhusianae omninemmi quaen. Isdi suae at.
- tribuil, huic quoque conveniunt, Aadius reflexus in utraque constantem haberu rationem
- ad incidentem; non minusetiam, quam spatium Causticum, inter reflexum, lineam
- circularem etcausticam abscssum interceptam ad segmentum circulare a ratio
- incidenti absessum. Et quod uirum est haec Caustica per Evolationem atliam subi
- similem progenerat, est enim una quoque ex cyploidibus, et quodem simplicior
- altara illa Tchirchusiana. Fig. sit fig. 4) Cirentus AGD in cujus peri
- pheria datur punctum B a quo radii emanantes BG B9 incidunt in eandem
- periperium quorum reflexi GL, cgl; formant per intersectionem L curvam cau-
- sicam BLE quaeritur GL per B agatur ciameter B0
- et inhanc perpendi
- sit semidiameter BC, a. BH, Y. GH, t = Nar-1) erit hH
- sit adr: spar-rH. BG _ X = trar. Ergo ejus diffe
- algres GH, uti
- 9= r G. 9G qu 9dqu. = 0G qu. ergo 0G) x = adr: 1 (taa
- -2a2) du Ladr. trar et dius =2aY dur- adrdr: 2r 12ar. quia
- vel q
- autem ex ponitur constans ent dax = 0= 4aaddr - 2ar dar + adrar,:
- recliate ux et
- ga -2r 1(4a a -2ar) et fiet d dar = drar: 2Y-4a, unde
- ddy = aa dr dr:, Fr- 2ar trar. si igitur ponantur quantitates inventae
- ipsarum y dus, ddyue, et dx. proveniet GL _ y dydy +ydxax,: dxdx-
- dydus 2yddus = = trar = =GB. Ad constinendam ergo curva BLE
- sumendus est radius reflexus GL aequalistrienti incidentis BG, entque punctum L
- in curta quaesita. quod etiam sic synthetice demonstrart potest, ad modim
- scrimerusianum. producantur radii reflexi GL, 9L, donec peripheriae occurrant
- ii punctis M, m. erit arcus gB aequalisarcuigM, et areus GB ipsi GM. Au-
- Heratur utrobius minor a majore remanebit areus yQ= Mm- 9G. proinde
- 29G= Mn sed ob similitudinem Trianguloram MLm, et GLg est ML: LG
- vel LG = Mm: 9G = 2: 1 ergo componendo MG vel BG ad LG ut 2 ad
- ostendemus jam hancs austicam esse ex
- gaere ycloidum (fig. 5) sit circulus BG cujus diameter Bd, radius incidens
- Hinc BE est tripla ipsias DE
- BBG reflepus GF, curva Caustica BFE, centro A, radio AE describatur Corcutus
- ArpE, et ducta AG constnatur circulus GQP radium reflexum GF secans
- in G. dico sausticam BFE esse cycloidem, cujus basis circulus emmotus
- est MpE, et genitor _IP, qui erunt aequales. vertex B, et principium
- demonstratio: Nam angulus incidentiae est aequalis onguloreflexionis Q G
- vel 545 ergo segm. GAB est simile segmento GsQ proinde ent pubtensa BG ad
- subtasam etG ut diameter dB ad diaurenrum GP id est ut 3ad1. it est seu ut subtensa
- BG ad GF. Ergo GC = FG ergo circulus transit per punorum contactus F. Quia
- oero obsimilitudonem segmentorum arins BRG aequalis ter arcui G5F
- et idem arcus BRG aequalit trbcerms exantircur Mp. eoit arcus G5F
- apargarem au cex resduis fis retili te tuode bes tater pgabidatis
- see
- 2y dp3 ddus
- 2ydx dydus da7
- Erroraliquu videtur.
- admissus esse nncapeglo descaibea
- sex modo conclusio,
- bona valoris BE, (utticia
- moxappellatur est ipsiue datur
- yagdy + ydxex,: axax, aydus rydt
- vide todum utrum rectius. Sed inferius
- adrucaliter occurrit, nempe
- GLx Hlxax Fy agariun xextituus
- aryadus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 18, fol. 13v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068089:0026?run=73