Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 1r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. ndemonstrationes rigorosas exigit
  2. principiorum calculi differentialis
  3. Equidmt dn. G. G. L Indta In com
  4. eam rem inservi
  5. parabilium ab ipso in his Acto
  6. e, ex quibus pateat nihu
  7. quod ipsi obiibiimi quod non simol objicia
  8. tur Euclidi et Archimedicateris
  9. Nam hi qu probare
  10. quantitates A et B
  11. volentes dua
  12. esse aequi
  13. les; si negas, esto, ajunt differenti
  14. ipsis A et B comparabilis, seu
  15. talis ut multiplicata
  16. possit eas excedere.
  17. umero finit
  18. uofacto
  19. ostendunt nullam talemC
  20. assignari posse
  21. unde a
  22. en. Nieuventia
  23. his non contentus
  24. exigit demonstra-
  25. tiones, quibus probe
  26. ut nullum ese dis.
  27. crimen inter A et B
  28. e quidem infinite
  29. uvum seu incom
  30. Purstift
  31. parvur
  32. Bernardi Nieuventii considera-
  33. tiones secunda circa calculi differentialis
  34. principia, et responsio ad virum Nobilissimum, 3is)
  35. gellci Amstelaedami apud johannem
  36. Wolters 1696. 8 pagg. 42.
  37. Cneperspexisset H Libellus iste cum paulo serius
  38. ad nos pervenerit, necensionem ejus differre fuimus coacti. Invenimus
  39. autem considerationes et responsionem, vel potius replicationem ad eibitiaam Domini G. G. L
  40. responsionem non esse diversa, sed unum idemque. In qua quasto questio
  41. tractat sequentes sutrum legitime sit demonstratum ip calculo differentiali
  42. quantitates infinite parvas nihilorum instar abjici debere. (2) An si
  43. calculus differentialis primi generis sustineri possit, differentiationes
  44. aliorum graduum rite inferantur (3) respondet ad difficut an objectiones contra calculum differentialem
  45. rite sint solutae (4) quomodo ad difficultatem suae methodo vicissim
  46. objectam sit respandendum (5) Num calcubus ss ipsius autoris exomentialis
  47. qun ffinam pascunat. Zestra nem, uastulato calculum differentialem
  48. demonstrari Methodo Archimerea Diiputat utrum aequalia sint inter quae
  49. ta inter quae differentia cur fivie Letbnitius sua cui fini Lemmata incomparabilium in his horis posita
  50. Feibnisiana inservire possent. Deinde disputat, utrum ad aequalitatem disser
  51. duarum Quan per aequalitatem duarum quanbitrum intelligatur exclusit
  52. diserim diff ex differenta on amais
  53. Etrum aequalia dicenda sint ea tantum quorum differentia est omnino
  54. constructionisque sunt capaces
  55. nulla, an vero sufficiat ut differentia sit inassignabilis, t ubi posterior
  56. notio priorem comprehendit, et pro generaliori haberi potest. quam sequuntur
  57. Geometrae, qui contenti sunt constructionibus quibus impossibile est dari iis quantitatibus quae assignationis
  58. exactiores. Sed Dn. autor aliquid amplius postulat pag. 6. ubi ne ea quidem
  59. negligi patitur quae nulla constructione exhiberi possunt possibile est, et
  60. linea adjecta superficiem putat augeri. quasi dari possit quadratum A aeqale ita majus quadrato B, ut sit aequale i
  61. quadrato B sumto cum linea C. Et ratione allegat surdes obitas dimensiones
  62. ultra solidum, quae etsi construi nequeant, tamen non sunt negligendae. Et
  63. quidem verissimum est infinite parvas non esse penitus negligendas cum
  64. calculus differentialis ipsis sit superstructus, setamen eas in loco esse
  65. negligendas abjiciendasque hujus calculi praecepta postulant, cum scilicet non sibi similibus
  66. secum sed infinite majoribus comparantur quam distinctio sed eam distinctionem
  67. cum Dn. G. G. L. subindicavisset caver
  68. autor non probat, variisque argumentis atque etiam siyllogismis impugnat tudum este d nimis serupulositatibus, n
  69. Secunda sectione impugnat differentiationes ulteriores. Et quidem
  70. vult positis abscissarum ordinatis aequalibus differentiis aequalibus, etiam (pag. M1. 12.
  71. ordinatarum differentias esse aequales. Idque probare conatur tali ratioinatio exemplo sit.
  72. in parabola sit PBeM tangens verticis, parabola PAEH, cujus vertex p.
  73. sit tangens ax verticis, PBCM, et abscissae PB, BC, Pm; ordinatae
  74. AB, EC, HM. Differentiae abscissarum infinité parvae BC, vel ess erunt dx
  75. adeoque BM erit 2dx. Differentia inter AB et jam pB vocetur X, et AB
  76. vocetur y. et BC, vel CM indinite parvae sint dx, adeoque BM, 2dx. Differentia inter AB
  77. et EC dy et inter HM et EC sit du ut autoris nomenclaturam sequamur;
  78. ergo EC DC erit X + du M erit X+ dx et ergo abscissa PC erit X + dx
  79. eique respondens ordinata erit yt du; similiter abscissa pM erit X + 2dx, eique
  80. respondens ordinata HM erit yt dyt dz. jam ob sit latus rectum r; exeteas
  81. ob pBqu. = Y. AB erit XX = ry et ob pAq pC qu = r EC erit
  82. XX + 2X dx + dxdx = ryt rdy. unde rejectis h illinc XX, hinc ry aequalis
  83. et eliso dx ex fit 2Xdx =rdy. Sed si ad Et hoc quidem consentaneum est haud dubie
  84. calculo differentiali, eed si porro adhibentur ja eadem carvae aequation sed jam
  85. autor ita pergit pag. si eadem curvae aequatio per abscissam pM seu X+ Zdx
  86. et ordinatam HM seu y+ dy + d orictur juxta leges calculi differentialis
  87. aXax = rdus +rdz. et utrinque sublato per modo inventam 2k dx = rdy
  88. remanebit 2Xdx = raz= ray Ergo Unde dq = dy selt quare
  89. nalla interhas est differentia. , quae etiam suo modo seudum locum habent, secundurus liis proportionil
  90. Leges calculi differentiates concedi possunt, cum nulla sit inter eas differentia, scilicet
  91. ipsis differentibus comparabilis; nam incomparabilia neglecta sunt aliaqui nec dxdx
  92. nejici in hoc calculo rejecta intelliguntur, quod patet si pro dqe ponatur ejus
  93. valer dy + ddus; ita fiet PM existente X +2dy, HM erit y+ 2dy + ddu itazue
  94. ita ob PM qu. = r. HM fiet XX + 4X dx + adx dx = gy 4 4 ydys + 4 dydus + 2yddu rdy tu
  95. pis + arayt ratus et ara apiatis inderirs et ap t camnus sut e
  96. bus untrue
  97. Dno Autore
  98. inventioni obex ponatur
  99. Neque enim opus habere
  100. Geometras ut immergant
  101. se controversiis
  102. et ut de infim
  103. visibili maximo
  104. phic
  105. et indi
  106. et minimu
  107. philosophicis; et si noluissen
  108. pectare pra
  109. redi Geome
  110. tae antiqui ad theotemata
  111. nisi prius labusrinthe de
  112. compositione continur
  113. evoluto circa principia
  114. pullos unquam pragressu
  115. fuisse facturos
  116. noster Dn. Auto
  117. ae
  118. interpretatur, ac si
  119. la dedecus cedant
  120. Geometriae quae scrupi
  121. losissimis etiam ingenio
  122. satisfaciat
  123. verum esses
  124. intentus sit enuntiation
  125. eusque eorum tam
  126. lecuratus
  127. errorem assignari ullum
  128. poli ente
  129. in Logarithmice
  130. si abscissae crese
  131. b unta
  132. ere
  133. e infere
  134. putat conat
  135. a
  136. (pay. 10) digerent
  137. les inter se

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068090:0001?run=73