Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 12r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Lerbhilcun caret differenties tertiis, certis casibur carere etiat posse differentiis
  2. secundis, veletian oblinere differentias in infinitum contincatas. Denique etiamti
  3. differentialia altiorum cgraduum admitti possent, iis tamen in resolutione proble
  4. motum nunguam opus esse asseverat, cun omnia differeatiis primmis obtineri
  5. queant, quae differentiationum gradibus utcunque remotis legitime inveniunter;
  6. in hujus probationem adducit protlema de inveniendo sinu reclo ex dato
  7. aecu et radio, cujus solutionem Leibaitia nam per differeatias secundas ne-
  8. pertata, ipse ad infihitetimat, primat reduut.
  9. Pergit Da. Xieuventut ad sectionem tertiat, ubi objertiones suni a Celeb,
  10. Leibaitio non eo quo debebant sensu acceptas esse monet, se etim non dixisse,
  11. uli huic viro praestantisito virum sit, hanc aequationem differentialem
  12. deddx + dyduy =0 sumando produere = dxdx = L dydy, sed hamc aequalita
  13. sem fluere ex proportione aax. ay:: duy. ux positis cuva elementis aqua
  14. libus, quam Sdc. Berhonlle oct. 1694 pag. 264 exhibuit, quod teorema aureum
  15. vocat; unde ex ipta responsione Seibhitiana suppeditari novam initantiam ad
  16. vertus theorema Loc aureum; nam positis de seu curva elementis aequalibus
  17. cut in omnibes curvis sit axax aydy = dede, quae differentiata ex hibeat
  18. dxdax + dyddy =0, este dxddx = - ayddy, Led es theoremate Bernoulliano esce
  19. dxdax= dyaay, adeoque fieri dyddys = -ayddus seu 1= - 1 aut 2 = 0, quod absurdum.
  20. sectio quarta respontionem sistit ad difficultatem Auitiss. Leibutir adverius
  21. methodum Auctorit, qln huc surtinet (pontar quantitate finita, in nunero infi-
  22. quantitatem non este, sed tnre geometiia merum nisit, utpote quod
  23. per numerum infinitum in multiplicatum ne minimam quide datam quanlitatem
  24. exaequet; rejicit enim potettates numeri infiniti in tanguam in possibilet, ita
  25. ut per tum multiplicari posse gratis a Leibnitio assumatur. Jaterim ex pro
  26. positione hac Quicquid augeri potert, aut quo majus esse potert finitum est
  27. M
  28. quam quasi per se satis clara escet non demenitrat, mirabilia deduit; inter alia
  29. enim concludit 2m esse simut possibile et impossibile, possibile si 2 per m, im
  30. possibile vero si in per 2 Multiplicetur.
  31. supereit sectio quinta, in qua Acutor norter calculum suntr ad curvas ex
  32. ponentiales adhibitum ab objationibur scibtutianis vindicare annititur, eam
  33. interim gloriam D. Leibnitio libenti fitne cedens, quod esponentiales pritus
  34. fortan omnium Geometiis considerandas proposuit; quamois etiam Joh. Ber,
  35. poullius proprio marte Illonon monente ad hasce subtilitates penetrarit; ar
  36. bitratur tamen D. Kieuwentiit se primum observasse logarithnican posse
  37. ad aequationem redui contantem quantitatibus ordinariit, quae interceptarum
  38. applicatarumque inter sete relationem exprimit: aperitq subtangentium a qua
  39. litatet logarithnicae propriam demonitratam esce in casu tantum quo absciscarum
  40. elementa ex ponuntur aegualia, quo autem parto detignuanda veniat logarithmea

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 20, fol. 12r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068090:0023?run=73