Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 3, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.85.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
The machine reads it as
- duo tengentes
- SK. FH. ED.
- se secantes NI. Mplicatam sento duo latera imassignatli
- fresque applicatae, ad lotideri duorum laterum extrema punct
- ex quibus FH. altingit rangenterm utramque in puncto intersectionis earum
- producantur, ab una rangente ad alteram,
- NH. producto occurrat in P. S
- FE vel Hi=
- GH. donce tangenti MH occurrat in S. e eD
- Jam suppono notam esse rectam AG.
- rest enim unitas constructionis. Suppono et notam esse rectam
- non minus ac EM. hasem
- Deu figma ipsa
- ex cognita progressione seu loco productarum, coaeritur locus
- Constat etiam quemadmodum s sT est = HI, ita TH esse = 1D
- Ergo (DP-) LH- 10.
- est constat
- Esse Ep
- FH et idem modo
- nc
- ne (i
- positasF
- ret
- IItile est autem ipsam ED. EH. applicatam datam, supponere
- Figurae sunt
- go ED-E
- etyperbolae si considerentur ut cordae; Hyperbola locu
- nsqui vel st major, nam si aliqua eqlis est aliqua mo
- H (quia k L = HI inde et XH-1
- - FH meco
- aequalem ipsi AE
- Loci applica tarum. Alioquinir, fieri potest ut
- Videndum an sint curvae, in quibus nunquam contingit, utcu
- et SH = HD
- culius jaomu
- P - B P. erit ) ED = =LFH
- quoties locum tolius figurae, aequationem figurae
- uut andm Parabola voctu locus reductarum, applicalarum paralle ligiamunt
- e
- u
- Porro IP
- C FN sn EP= EV FH et
- aum applicatarum calculum
- sdem Quaerimus.
- quas cjusiasvare pr aequalis aliqua inter majores et minores.
- applicatarum T.
- seu calculum
- applicatam
- vig. Circulus sit locus appule
- uti si considerentur
- si functionem reductie facere intelli
- applicata sint abscissa majores aequat
- est ocum certum si semper aliquas esse im
- quise sed ut aequationem coeptam absolvamus, datur ratio EN. ad ME. ergo ME. appellemus BEN. datur et ratio FN. ad A
- ergo idem ME. alias appellabimus
- VEN. fiet ergo aequatio haec ex praecedente,: EN CFH
- ructione con. sergo ENCFH = FH = ( EN AED
- a
- e
- et ENFH - FH -
- esit ex aequatione suprore diere: u ib
- stionis inle
- m ithioiauum
- usi satu
- (-L T XS) itam ipsam
- era - +
- CEN 5D
- sed his ambagibus non est o
- ED. par lnde notari potest, quoties ex alis linearum generibus assumtis, appl
- quaeruntur
- in figura data functiones facientiua
- duas unam semper applicatam ponenda
- lbis assumtam, et sequentem
- esse infinire varis ipsis infinite parv
- onquadam gapplicati
- nede terminari potest
- velut quae sitam.
- Quodsi enim ex
- assumta proxime sequens aut autoe
- figura Geometrice id est per omnia punct
- describi ac determinari potest.
- Pta Va
- enim fit ut NC HD et a
- Cnfinite
- id genem esse ho ejusiem dimensionis cum GF. FE. sae
- certe si MN esset linea finita seu assenabilis, non sesset intelligi verabolocidibus aut Hyperbuloridibus, sempe
- a susponienus et
- ites, qui certe non caret
- infinities eninoles. Nam cum triangula MNH. et DQH. Sint s
- ut in parabola, aut proportionale, ut in
- et MD ejusden snti a
- en seddi cafiese dut. qude sndigne le 16. 3 naiud
- nta antem
- infinitdes magorem seu assignabilem AE un
- ade puo i n seite suma et uo n ete eubet tr e dastii pus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 3, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068098:0004?run=73