Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 12, fol. 37r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 38v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Quicunque attentius ea considerabit quaecunque
- nactenus circa Curvilineorum dimensiones inventa
- sunt, facile mihi fatebitur, ea inveniri esse fingendo,
- ngulum
- laterum numero infinitorum magnitudine autem
- infinite parvorum: Eademque postea esse demonstrari
- srata deductione ad absurdum, oftend
- minitangulum
- assumendo polygonium meri laterum
- quantum satis est magni et multorum ac parvorum
- in quo eadem locum habent et quod p
- inventa
- quae de polygono infinitangulo antea notanimus t notata sunt
- ostendendo disc errorem sive discrimen, inter
- untangulus.
- assumtionem curvae ac polygoni eo minus
- esse quo minora polygoni latera assumsimus
- sive errorem esse minorem quolis assignabili,
- adeoque esse nullum. Hujus methodi i Hac
- Methodo jam Euclides usus est, cum enim
- ostendisset polygona regularia esse ut
- quadrata in sorip circum scripta facile judicare
- poterat, sdei in mentem venire poterat
- circulum considerari posse ut polygonumque
- regulare infinitangulum, adeoque circulos
- esse ut quadrata circum scripta, seu ut
- qoudrata deametrorum. Quod etsi clarum
- sit et originem inventi theorematis contineat,
- ndon
- in denvons
- maluit tamen Euclides, deductione ad
- absurdumt. Eandem Methodum porro
- excoluit Archimedet. Nec vero aliam
- Tametsi autem c in rerum natura
- esse puto, quae non in hanc resolvatur. Directa
- igitur Methadus Tetragonisticae Quare ad curvilineorum
- dimensiones necessario vel methodo indirecta
- ad absurdum ducente, vel quantitatibus
- fictitiis infinite parvis utendum est
- Quantitates autem infinite parvas
- esse fictitias fuci ostendi potest sit nemaliparem
- a in AD infinite parvaCD vero linea,
- finita jam inter AB et Cd quaeratur media
- communi
- proportionalis EF, ea etiam erit infinite
- parva. Nam si finita communis esset, utique
- rcedim
- Finitis communibus cd. EF tertia proportionalis
- AB etiam foret itia finita communis AB, contra hypothesin
- jam ipsis EF. est. Inveniatur tertia proportionalis GH
- e ea erit infinita. Nam infinite parva
- esse non potest, cum ipsa cd finita sit major.
- Finita autem quavis major est, alioqui si finita communis
- esset ipsis G. GH. Cd. tertia proportionalis EF
- foret insin finita communis contra Hyp
- id quod ostendimus. Ergo GH est infinita
- jam ipsis Cd. GH quaeratur tertia proportionalis it.
- Casut moijr ipsa GH. ino maja intintes tatemm ergoenfintum abtero
- quodammodo
- jadeoque descriptu
- polygono pluriam
- aisut laterum
- FNam siquis dicat esse tam
- tantum, nos pluribus ac sibi) propioribus
- curvae punctis assumtis, ostendemus
- errorem ad huc esse minorem. Itaque nullus
- omnino assignari poterit
- nera
- parva
- qvo
- communis
- infinita
- infinities infinita X
- finitis communibus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 12, fol. 37r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068107:0001?run=73