Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 12, fol. 37r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 38v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Quicunque attentius ea considerabit quaecunque
  2. nactenus circa Curvilineorum dimensiones inventa
  3. sunt, facile mihi fatebitur, ea inveniri esse fingendo,
  4. ngulum
  5. laterum numero infinitorum magnitudine autem
  6. infinite parvorum: Eademque postea esse demonstrari
  7. srata deductione ad absurdum, oftend
  8. minitangulum
  9. assumendo polygonium meri laterum
  10. quantum satis est magni et multorum ac parvorum
  11. in quo eadem locum habent et quod p
  12. inventa
  13. quae de polygono infinitangulo antea notanimus t notata sunt
  14. ostendendo disc errorem sive discrimen, inter
  15. untangulus.
  16. assumtionem curvae ac polygoni eo minus
  17. esse quo minora polygoni latera assumsimus
  18. sive errorem esse minorem quolis assignabili,
  19. adeoque esse nullum. Hujus methodi i Hac
  20. Methodo jam Euclides usus est, cum enim
  21. ostendisset polygona regularia esse ut
  22. quadrata in sorip circum scripta facile judicare
  23. poterat, sdei in mentem venire poterat
  24. circulum considerari posse ut polygonumque
  25. regulare infinitangulum, adeoque circulos
  26. esse ut quadrata circum scripta, seu ut
  27. qoudrata deametrorum. Quod etsi clarum
  28. sit et originem inventi theorematis contineat,
  29. ndon
  30. in denvons
  31. maluit tamen Euclides, deductione ad
  32. absurdumt. Eandem Methodum porro
  33. excoluit Archimedet. Nec vero aliam
  34. Tametsi autem c in rerum natura
  35. esse puto, quae non in hanc resolvatur. Directa
  36. igitur Methadus Tetragonisticae Quare ad curvilineorum
  37. dimensiones necessario vel methodo indirecta
  38. ad absurdum ducente, vel quantitatibus
  39. fictitiis infinite parvis utendum est
  40. Quantitates autem infinite parvas
  41. esse fictitias fuci ostendi potest sit nemaliparem
  42. a in AD infinite parvaCD vero linea,
  43. finita jam inter AB et Cd quaeratur media
  44. communi
  45. proportionalis EF, ea etiam erit infinite
  46. parva. Nam si finita communis esset, utique
  47. rcedim
  48. Finitis communibus cd. EF tertia proportionalis
  49. AB etiam foret itia finita communis AB, contra hypothesin
  50. jam ipsis EF. est. Inveniatur tertia proportionalis GH
  51. e ea erit infinita. Nam infinite parva
  52. esse non potest, cum ipsa cd finita sit major.
  53. Finita autem quavis major est, alioqui si finita communis
  54. esset ipsis G. GH. Cd. tertia proportionalis EF
  55. foret insin finita communis contra Hyp
  56. id quod ostendimus. Ergo GH est infinita
  57. jam ipsis Cd. GH quaeratur tertia proportionalis it.
  58. Casut moijr ipsa GH. ino maja intintes tatemm ergoenfintum abtero
  59. quodammodo
  60. jadeoque descriptu
  61. polygono pluriam
  62. aisut laterum
  63. FNam siquis dicat esse tam
  64. tantum, nos pluribus ac sibi) propioribus
  65. curvae punctis assumtis, ostendemus
  66. errorem ad huc esse minorem. Itaque nullus
  67. omnino assignari poterit
  68. nera
  69. parva
  70. qvo
  71. communis
  72. infinita
  73. infinities infinita X
  74. finitis communibus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 12, fol. 37r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068107:0001?run=73