Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 12, fol. 37v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 38r); this page is its left half.
The machine reads it as
- infinities majg quia cum sit GH infiri
- infinita) infinities major quam cD (finita
- etiam IK (quae est ad GH ut GH ad CD)
- a priudo
- erit. Applicetur
- ftreudo tam n Gt.
- ik ipsi GH, ita ut sit earum initium commune
- G. necesse est ix quippe majorem longius
- protendi quam GH, cum enim major sit,
- habebit partem HL ultra GH. finitao est
- ergo finita est ergo GH +, ik sen terminum
- habet punctum scilicet commune ipsi
- et excessin majoris GL. supra ipsam. Abserd
- rectam
- Ab surdum est autem lineam terminatam
- esse utriuque terminatam punctis G et H
- Porro etsi quantitates hae sint fictitiae
- non ideo minus ad ratiocinandum utiles
- sunt, nam quemadmodum radices imaginariae in
- Algebra, et quemadmodam in generali sectio
- num conicarum contemplatione Circulum
- concipere possumus ut Ellipsin cujus duo foci
- distantiam habeant infinite parvam, seu
- in centro coincidant, et Hyerbo parabolam
- possumus concipere ut Hyperbolam cujus focus
- nuit
- alter infinite ab hinc abest: et ita omnes Hyperboles
- proprietates quodem modo ad parabolam
- tousferi possunt multaeque veritates inveniri
- quae sine ista comparatione in mentem
- non venissent. Ita pro omnibus sectionibus
- Conicis unicam habeo aequationem generalem
- posito enim a latere recto, b transverso,
- scissa
- X parte axis a vertice, et y ordinata
- ad axem, fiet 2aX + a XX aequal. yy.
- ubi + est prohyperbola, et - pro Ellipsi et circulo,
- jam si ba latus trans versum ponatur esse
- infinitum, quantitas a xx fit infinite parva
- et evanescit, ac superest tantum 2aX aequ. yy.
- quae est aequalio ad parabolam. Quod si
- tam a quam b sit in finite parrae, evanesaet
- quidem 2aX. sed x fit ordinaria quan
- reddit ordinariam est ergo 4 quantitas
- est locus ad punctum
- pui aee vrtie sus qur
- titas, infinite enim parva per cnfinite parvam
- sive aequalem sive certae rationis divisa
- ordinaria, itaque a XX aequyus quae est
- aequatio ad rectam. Denique si a sola
- sit infinite parva, vel etiam b sola
- vel e fiet yy aequ. 0. si b sola
- fiet XX aequ o si utraque sit infiniti qui
- Etiam
- Et in circulo a aequal. b.
- taequales vel
- certam rationem
- habentes
- A idem est si sit a infinite
- parva b infinita
- restabit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 12, fol. 37v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068107:0002?run=73